พุทธศาสนสุภาษิต
หมวดตน      หมวดไม่ประมาท      หมวดกรรม      หมวดกิเลส      หมวดอดทน      หมวดจิต
หมวดทาน      หมวดธรรม      หมวดเบ็ดเตล็ด      หมวดปัญญา      หมวดบุคคล      หมวดความตาย
หมวดวาจา       หมวดความเพียร      หมวดความสามัคคี       หมวดศีล      หมวดคบหา


หมวดวาจา

------------------------------ คณะกรรมการกองตำรา มหามกุฎราชวิทยาลัย รวบรวมและเรียบเรียง.

                       1) ผู้ใด พึงกล่าวถ้อยคำอันไม่เป็นเหตุให้ใครๆขัดใจ ไม่หยาบคาย เป็นเครื่องให้ความรู้ได้และ
          เป็นคำจริง เราเรียกผู้นั้นว่าเป็นพราหมณ์.

                      2) ผู้ใดไม่โกรธ ไม่สะดุ้ง ไม่โอ้อวด ไม่รำคราญ พูดด้วยปัญญา ไม่ฟุ้งซ่าน ผู้นั้นแลชื่อว่า
         เป็นมุนี มีวาจาสำรวมแล้ว.

                      3) คนเขลาย่อมกล่าวในเรื่องใด ไม่ถูกผูกก็ติดในเรื่องนั้น คนฉลาดย่อมกล่าวในเรื่องใด
         แม้ถูกผูก ก็หลุดในเรื่องนั้น.

                       4) ผู้มีปัญญา ย่อมไม่พูดพล่อยๆ เพราะเหตุแห่งคนอื่นหรือตนเอง ผู้นั้นย่อมมีผู้บูชา
         ไม่ท่านกลางฝูงชน แม้ภายหลังเขาย่อมไปสู่สุคติ.

                       5) พระพุทธเจ้าตรัสพระวาจาใด เป็นคำปลอดภัย เพื่อบรรลุพระนิพพาน และเพื่อทำที่สุดทุกข์
          พระวาจานั้นแล เป็นสูงสุดแห่งวาจาทั้งหลาย.

                       6) คำสัตย์แล เป็นวาจาไม่ตาย นั่นเป็นธรรมเก่า สัตบุรุษทั้งหลายเป็นผู้ตั้งมั่นในคำสัตย์
          ที่เป็นอรรถและเป็นธรรม.

-------------------------------------------------------------------------------------