หมวดคบหา
------------------------------
คณะกรรมการกองตำรา
มหามกุฎราชวิทยาลัย
รวบรวมและเรียบเรียง.
1) ผู้ฟุ้งซ่าน คลอนแคลน
อาศัยมิตรชั่ว ถูกคลื่นซัด
ย่อมจมลงในน่านน้ำใหญ่.
2) พึงเป็นผู้ใคร่ธรรม
ทรงไว้ซึ่งสุตะ เป็นผู้สอบถาม
เข้าไปนั่งใกล้ผู้มีศีลและเป็นพหุสูตโดยเคารพ.
3) เห็นบัณฑิตใด
ผู้มีปกติชี้ความผิดให้
ดุจผู้บอกขุมทรัพย์ให้
ซึ่งมีปกติกล่าวกำราบ
มีปัญญา
พึงคบบัณฑิตเช่นนั้น
เมื่อคบท่านเช่นนั้น
ย่อมประเสริฐ ไไม่เลวเลย.
4) ในกาลไหนๆ ผู้คบคนเลว ย่อมเลว
คบคนเสมอกัน ไม่พึงเสื่อม
คบหาคนประเสริฐ
ย่อมพลันเด่นขึ้น
เหตุนั้นควรคบคนที่สูงกว่าตน.
5) บุคคลควรคบผู้เลื่อมใสเท่านั้น
ควรเว้นผู้ไม่เสื่อมใส
เหมือนผู้ต้องการน้ำ
เข้าหาห้วงน้ำฉะนั้นแล.
6)
บัณฑิตไม่ควรทำความเป็นเพื่อนกับคนส่อเสียด
คนมักโกรธ คนตระหนี่ และคน
เพลิดเพลินในสมบัติ
เพราะการสมาคมกับคนชั่ว
เป็นความเลวทราม.
7) ควรคบคนที่คบตน
ไม่ควรคบคนที่ไม่คบตน
ผู้ใดไม่คบคนที่คบตน
ผู้นั้นได้ชื่อว่าไม่มีธรรมของสัตบุรุษ.
8) พึงสมาคมกับสัตบุรุษ
พึงทำความสนิทสนมกับสัตบุรุษ
ผู้นั้นรู้ทั่วถึงสัทธรรมของสัตบุรุษ
ย่อมหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง.
----------------------------------------------------------------------------------------------- |
