สุภาษิตจีน(4)
                

• มนุษย์ทำได้ทุกอย่าง ที่หัวใจต้องการ
• มนุษย์บอกนั่นนี่ แต่สวรรค์ไม่ใช่นั่นนี่
• มนุษย์มีโครงการมากมาย แต่สวรรค์มีโครงการเดียว
• มนุษย์สุดท้าย ก็แค่โลงสี่เหลี่ยม
• มารยาหญิงร้อยเล่ม แต่ชายพันเล่ม
• มากมาจากน้อย ร้อยมาจากสิบ
• มองสูงได้ ก็อย่าหาที่ต่ำ
• มีเงินทองใช่สุขศรี มีความดีนี่สิสุขสันต์

• ยศกับตำแหน่งใช่ว่าจะดีไปหมด
• ยอดคน ความผิดพลาดและอุปสรรค์ เป็นบันไดไปสู่ความสำเร็จ
• ยอมจนในตอนต้น ดีกว่าลำบากในตอนปลาย
• ยากจะหาสุขที่ไร้โศก
• ยิ่งรู้น้อย ก็ยิ่งสงสัยมาก
• ยิ่งสร้างตึกสูง รากฐานก็ยิ่งต้องมั่นคง
• ยุติธรรมไม่ปราณี คือความโหดร้าย

• รอบคอบแต่ขาดปัญญา ดีกว่ามีปัญญาแต่ไม่รอบคอบ
• ระฆังจะดังต้องตี คนดีจะต้องลงปฎัก
• รักที่จะสู้ ต้องพร้อมอยู่เมื่อแพ้
• ระยะใกล้ความแตกต่างเห็น ระยะห่างความคล้ายคลึงมา
• ระหว่างเพื่อน คำเท็จไม่กล่าว
• รักพ่อแม่ คือแสงบริสุทธิ์ที่ส่องโลก
• รักแท้หายาก แต่มิตรแท้กับยากกว่า

• ลมพัดผ่านไป ลมแดดไม่ผ่านตาม
• ละครดีหาคำอธิบายไม่มี
• ลาดีมีค่า กว่าม้าพยศสู้
• ลิงน่าเกลียด แต่ก็กระเดียดมาทางเรา
• ลิ้นไม่มีกระดูก แต่คมยิ่งกว่าฟัน
• ลิ้นอยู่ในปาก แต่คนก็รังเกียจได้น่าพิศวง
• ลูกมะเขือหล่นไม่ไกลต้น
• โลกนี้เหมือนหนังสือ ที่อ่านแล้วต้องติดตามตอนจบ

• วันนี้เราปลูกต้นไม้ วันต่อไปเราจะมีร่มเงา
• วันนี้ยอมลำบาก แต่วันหน้ารอวันรวย
• วาจาพูดอะไรให้คิด เพราะไม่สามารถเรียกคืน
• วัยแรกไม่มีความรู้ วันวัยไม่หาเงิน วัยสามไม่ทำดี วัยสี่จะเหลืออะไร
• วาจาถ้าหวานนัก ความหมายมักจะขมขื่น
• เวลาเหมือนน้ำไหล ผ่านไปไม่คืนกลับ
• เวลามีให้เก็บ เวลาหมดให้ปลง

• ศักดิ์ศรีจะสูญสิ้น ถ้าเชื่อคำหวาน
• ศัตรูของศิลปะ คือความโง่ของศิลปิน
• ศัตรูที่ร้ายกาจของมนุษย์คือตัวเอง
• ศาสนาพูดไม่ได้ แต่เข้าถึงใจได้ลึกที่สุด
• ศิษย์ต้องเกรงกว่าครู โลกจึงเจริญ
• เศรษฐีตระหนี่ ยาจกยังรวยกว่า
• ศึกษามามากแต่ไม่จำก็ไร้ค่า ตายไปก็ลืมหมด
• ศัตรูที่ฉลาด ใช้วาจาเป็นอาวุธ
           

คลิกอ่านต่อหน้า 5