เท่าที่ฉันเลียนรู้
ดอกฝ้าย : เขียน kradong_j@thaimail.com

สตรีมีความรักที่ยิ่งใหญ่
แต่ความรักนั้นอาจเป็นอาวุธที่ร้ายแรงได้เสมอ
ถ้าท่านมองความรักว่าเป็นสิ่งดีมันก็เป็นเช่นนั้น
แต่ถ้าท่านว่าไม่ก็คือไม่
หากไม่เริ่มคิด ก็ไม่มีการลงมือทำ
การถอยไม่ใช่การหนีเสมอไป
ความนิ่งคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด
การจะรักใครสักคนนั้นไม่ยาก
แต่การทำให้คนอื่นรักนั้นซิยาก
กิจกรรมที่ดีที่สุดของคนบางคนคือการไม่ทำอะไรเลย
การแสดงออกอย่างตรงไปตรงมา
ใช่ว่าจะเป็นประโยชน์กับท่านเสมอไป
จงอย่าคาดหวังในสิ่งที่ท่านจะได้รับจากผู้อื่น
จงอย่าใช้สมองอันหลักแหลมเพียงเพื่อสนองตัณหาตัวเองเท่านั้น
มนุษย์มักยินดีกับคำโป้ปด
เสียยิ่งกว่าคำที่ออกมาจากใจ
การแสร้งว่าดีเฉพาะหน้า คือการฆ่าที่ร้ายกาจยิ่ง
ชีวิตเป็นของเรา
แต่ผู้ให้ชีวิตก็ย่อมมีสิทธิ์ใช้ชีวิตของเราได้เช่นกัน
คุณอาจหลอกคนอื่นได้
แต่ไม่เคยหลอกตัวเองได้แม้เพียงซักครั้งเดียว
ความต้องการของเราอาจไม่ใช่ความต้องการของผู้อื่น
ปริญญาไม่ใช่คำตอบของทุกคำถามในชีวิต
สิ่งที่มนุษย์พยายามหลีกหนีอยู่ตลอดเวลาคือความจริง
มนุษย์พยายามวิ่งตามความฝัน
ในขณะเดียวกันก็วิ่งหนีความจริงด้วย
คนฉลาดนั้นน่ากลัว แต่คนแกล้งโง่ซิน่ากลัวกว่า
ไม่มีผู้ไดรู้หรอกว่าการเกี่ยวข้าวเหนื่อยเพียงได
หากไม่ลงมือทำเอง
น้ำร้อนกินไวน้ำใจกินนาน
ดวงตาคืออาวุธชนิดหนึ่ง
ความกลัวมิใช่ความเกรงใจ
จงพยายามอดทนแต่อย่าทนอด
ต้นไม้ใหญ่เกิดได้จากเมล็ดเล็กๆเพียงเม็ดเดียว
ดอกไม้คงบานได้ไม่นานก็เหี่ยวเฉา
น้ำค่อยๆร้อนแต่ก็คงเดือดในไม่ช้า
ท่านควบคุมการกระทำของผู้อื่นได้
แต่ไม่สามรถควบคุมจิตใจได้ ท่านดีพอแล้วหรือที่จะสอนคนอื่น