ฉันเองที่เป็นอยู่
surakan poolkerd :
เขียน Akanpk@thaimail.com
ฉันสามารถรู้สึกถึงอนาคต
เป็นชั่งชีวิตของฉันที่หยุดนิ่งอยู่กับที่
ไม่มีการตัดสินใจ (ฉันเอง)
ต้องพ่ายแพ้ต่อทุกสิงทุกอย่าง
ความฝันที่มันไม่อาจเป็นจริง
หมดหวังและหมดความหมาย
กิจกรรมที่ (เคย) สนุกสนาน ร่าเริง
ของฉัน
การหัวเราะและการยิ้มแย้ม....จะสิ้นสุดลง
ความผิดหวังและความเศร้าโศกเสียใจ
ปนน้ำตา
จะ....ได้เข้ามาแทนที่
ชีวิตตกอยู่ในความอ้างว้างอีกครั้ง
เพราะว่า
อายุขัยนั้นทำให้คนต้องเปลี่ยน
กาลเวลาทำให้คนต้องเปลี่ยน
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ทุกข์ยาก
มันหนาวเกินไปที่จะเดิน
อีกครั้ง....ฉันเองต้องยอมจำนนต่อสภาพของฉัน
(ที่เป็นอยู่)
เป็นการดำรงชีวิตที่ยากลำบาก
(เพราะชีวิตไม่มีความหมายอะไร)
ไม่อาจมีวันพรุ่งนี้ที่สดใส........
ฉันยังคงทำหน้าที่ของฉันและสะสมโทษของฉันไปเรื่อยๆ........
ใหม่ (m@ii)
|