คิดว่าเธอมีใจ..อาทร..ห่วงหา วันนี้รู้ผ่านคิดผิดเสมอมา แต่ความแกร่งก็ซับคราบรอยน้ำตา "เหือดหายไป"

นั่งพักก่อน....คนดี
เหนื่อยเต็มที่อ่อนล้า..จะได้หาย
นอนพักเถิดหลับให้สบาย
ฉันจะดูแลเธอข้างกาย...ไม่จากแม้นาที

        ทุกข์มามากพอแล้วลืมไป
ค่อย ๆ เริ่มวันใหม่..ทิ้งมันตอนนี้
จะคิดมากไปทำไมเมื่อความหวัง..ยังมี
และสัญญาว่าฉันคนนี้จะเคียงข้างเธอ..

กับสิ่งที่เธอเคยให้มา
ได้เรียนรู้การเสียน้ำตาครั้งยิ่งใหญ่
เมื่อสิ่งที่เธอเคยให้มาจากไป
แล้วรู้ดีว่าไม่มีวันกลับมา
เคยคิดว่าเธอไม่เหมือนใคร ๆ
คิดว่าเธอมีใจ..อาทร..ห่วงหา
วันนี้รู้ผ่านคิดผิดเสมอมา
แต่ความแกร่งก็ซับคราบรอยน้ำตา "เหือดหายไป"

ดวงดาวคืนนี้คงไม่เหงา
คงไม่เศร้าเหมือนเราตรงนี้
เดือนเอยเจ้ามีเพื่อนพร่างศจี
แต่ทำไมฉันไม่มีใครเลย
มีแค่เงาของความห่วงใย
ที่ได้รับจากคนไกล ๆ ที่คุ้นเคย
ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้เอ่ย
ได้ใกล้ชิดเชย คนสำคัญ..คนนี้สักที..

ได้รับจดหมายก็ดีใจ
เปิดอ่านไปยิ้มไป..เหมือนคนบ้า
คนน่ารักหยิบจดหมายคนไกลตา
เอ๊ะตกลงคนบ้ากับคนไกลตาใช่คนเดียวกัน?
ถึงบ้าก็แสนดี
คนบ้าน่ารักอย่างนี้มีที่ไหน
ถ้าอย่างนี้อยากให้บ้ากันทั้งประเทศไทย
ฉันจะได้รักประเทศไทยที่สุดเลย..

ก้าวต่อไปนะอย่าท้อ
ความฝันรอแค่เราก้าวไปหา
ยามอ่อนล้าแค่เพียงเธอพักสักครา
เมื่อยามหายอ่อนล้า เริ่มต่อไป..

ฉันอยู่โค้งฟ้าทางนี้
จะส่งใจช่วยคนดี ไม่ไปไหน
จะส่งทาง EMS ลัดฟ้าไปกับความห่วงใย
ร้อยความจริงใจเป็นมาลัย (รัด) คล้องคอเธอ...
                             นิจ : เขียน noohnij18@hotmail.com
                             

ผูกพันห่วงใย

ร้อยเรียงความผูกพันความห่วงใย
สานกำลังใจให้หายล้า
ถักทอสายใยผ่านกาลเวลา
แค่อยากบอกเธอว่า "ขอบคุณ"

เพียงมีเธอที่ตรงนี้
เข้าใจดี...มีเธอรู้สึกอุ่น
ทุกหยาดน้ำค้างพราวยามอรุณ
ขอช่วยหนุนให้เธอส่องแสงดุจดาว.

                   นิจ : เขียน noohnij18@hotmail.com

 
รุ่งอรุณฟ้าสีทอง
สาดแสงเรืองรองฝั่งฟ้าดูสดใส
เสียงสนหวีดหวานในห้วงใจ
พร้อมจั๊กจั่นเรไรร่วมเรียงร้อยประเลง
หญ้าฟ้าพากันครื้นเครง
โยนตัวโคลงเคลงไปพร้อมกับเจ้าไผ่งาม
คีรีบูรพากันร้องตาม คิดถึงทุกยามรุ่งอรุณฟ้าสางบนภู่กระดึง ฯ

                  โชคชัย บุญส่ง เขียน www.naiyai2003@yahoo.com