บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!


โดย : ดอกแก้ว dokgaew@hotmail.com

กันยายน 2547

ชีวิตของคนเรานั้น มีความแปรเปลี่ยนไปตามกาล ยามที่ชราภาพคืบคลานเข้ามาสู่ชีวิตแล้วละก็ อย่าได้หวังเลยที่จะมีความสะดวกสบายในร่างกาย ความผุกร่อน ทำให้กำลังวังชาร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว ซากกายที่แบกภาระมาช้านาน ไม่เคยได้รับความปรานีจากสิ่งใดได้ จะมีแต่มัจจุมารเท่านั้นที่ดักรอเราอยู่อย่างมั่นคง รอวันที่เปลวเทียนจะริบหรี่จนดับลง
                หากทว่าอำนาจกรรมที่ยังอุปถัมภ์ค้ำจุนอยู่นั้น ยังคงทำหน้าที่เฝ้ายามรักษาชีวิตเอาไว้ทั้งๆที่กำลังนั้น ก็ค่อยๆหมดลงไปตามสภาพแห่งทุกข์ที่มีความหมายถึง การทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้นั่นเอง เช่นนี้...ที่เป็นไปทั่วถ้วนกับชีวิตของคนเรามาช้านาน และก็จะเป็นเช่นนี้ตลอดไปอย่างไม่มีสิ้นสุด สรรพสัตว์ทั้งหลายที่ต่างมีเขี้ยวเล็บอันเป็นอาวุธป้องกันตัว สรรพสัตว์ทั้งหลายที่มีปัญญาเป็นอาวุธที่ยิ่งใหญ่ ต่างก็ต้องพ่ายแพ้แก่มัจจุมารผู้ไม่เคยใยดีกับใครเลยสักชีวิตเดียว
                รอยจารึกแห่งวีรกรรมที่ซ้ำซาก รอยจารึกแห่งเกียรติยศที่ยิ่งใหญ่ของบรรพชน ถูกถ่ายทอดลงสู่ห้วงสำนึกของอนุชนรุ่นแล้วรุ่นเล่า แต่ก็ยังไม่เคยมีใครที่มีรอยจารึกว่า สามารถมีชัยเหนือมัจจุมารได้ ความตายคือเบื้องสุดท้ายแห่งชีวิตในแต่ละภพชาติ ทรัพย์สมบัติและยศศักดิ์ถูกวางดายไว้ให้ทายาทได้ช่วงใช้หรือแย่งชิง หากแต่ “ชีวิต”ไม่ได้จบลงไปพร้อมกับเปลวไฟที่แผดเผาร่างหรือพิธีทางศาสนา วัฏจักรแห่งชีวิตยังคงหมุนวนต่อไปเพราะไม่สิ้นสุดพลังงานที่เนืองหนุน ความต้องการปรารถนา การไขว่คว้า และความลุ่มหลงในแต่ละคราว ดุจดังเครื่องจักรที่ยังไม่เสื่อมสภาพและไม่สิ้นไร้พลังงาน การเกิดขึ้นในภพใหม่จึงเป็นไปตามกระแสกรรมที่ไม่อาจหลบเลี่ยง


                ชาติปิ ทุกขา ......การเกิดเป็นทุกข์ ชาติ คือ ความเกิดของสัตว์ทั้งหลาย นำความไม่ยั่งยืนผันแปร กลับมาให้หาทางแก้ไขอีกครั้ง จากครรภ์มารดามาสู่วัยทารก และเติบโตเป็นผู้ใหญ่   แต่ละวันแต่ละนาที ....ทุกชีวิตล้วนมีสิ่งที่ต้องการ และสิ่งที่ต้องแก้ไขทั้งสิ้น อย่าได้เห็นเพียงว่า การดิ้นรนต่อสู้กับอุปสรรคทั้งหลาย การประกอบอาชีพการงาน โรคภัยไข้เจ็บ หรือความผิดหวังเสียใจ ฯลฯ จะเป็นความทุกข์ของชีวิตเท่านั้น การสูดลมหายใจ เปลี่ยนอิริยาบถ และรับประทานอาหาร เหล่านี้ ต่างก็เป็นบทบาทของความทุกข์ในชีวิตเช่นกัน หามีสิ่งใดเป็นสุขแท้ในชีวิตได้เลย ความพอใจที่เกิดจากการแก้ไขแต่ละคราว ก็มีอยู่เพียงชั่วขณะ...แล้วก็ต้องเปลี่ยนไปๆ   เปลี่ยนแปลงไปจนจำไม่ได้แล้วว่า ทำอาการอย่างนี้มาแล้วกี่หน รับประทานอาหารมากี่มื้อ พบกับความรู้สึกอย่างี้มาแล้วกี่ครั้ง เพราะกิจกรรมประจำชีวิตเหล่านี้ มีตามติดมากับคำว่าชีวิต
                และเมื่อวันเวลาผ่านไปคำว่า...... ชราภาพก็คืบคลานมาสู่ชีวิตอีกครั้ง ตามร่องรอยของกงล้อวัฏกรรมอย่างไม่รู้จักเหนื่อยล้า ชาติปิ ทุกขา ชราปิ ทุกขา มรณัมปิ ทุกขัง

..แรกหายใจใช้ชีวิตไม่คิดมาก
เติบโตจากมือผู้อื่นเขายื่นให้
มีพ่อแม่พี่น้องประคองใจ
เมื่อนานไปยืนได้เองไม่เกรงคน
แต่กลับเป็นชีวิตที่คิดมาก
การก้าวเดินยิ่งลำบากและสับสน
สร้างเงื่อนไขจอมปลอมน้อมสู่ตน
สร้างชีวิตอยู่บนความเสี่ยงภัย
ชอบทรัพย์สินกลิ่นสีมียศเสริญ
รุ่งเจริญอนาคตอันสดใส
กอบโกยความต้องการลงฐานใจ
ตอกเสาเข็มความคว้าไขว่ไม่เว้นวัน
ข่าวปรากฏหมดชีวิต..เพราะคิดน้อย
อีกใจลอยอุบัติเหตุ..เลศอาสัญ
ทั้งทวงหนี้ทวงถามตามฆ่าฟัน
มีทุกวัน..ไม่ใส่ใจ..เพราะไกลตน
หากวันนี้มีชีวิตที่คิดถูก
เพียรฝังปลูกกุศลกรรมนำบุญผล
รู้จักพอ..รู้จักใช้ให้เหมาะตน
รู้จักหนทางพักรักษ์ชีวี
ชีวิตหนึ่งจะถึงสุขสมควร
หากถี่ถ้วนในธรรมนำสุขศรี
เพียรละความต้องการจากฤดี
ก็จักมีชีวิตใหม่ไร้รอยมาร

ด้วยความปรารถนาดี
พี่ดอกแก้ว
กันยายน 2547

          <<< อ่านย้อนหลัง<<<

เสียงกระซิบข้างหัวใจ

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook