หน้าบ้านจอมยุทธ
>>
ห้องร้อยบุปผา
>> มิตรภาพ
มิตรภาพ
จิตราภรณ์ จันทศร : เขียน
annedisonge@lemononline.com
"เกือบหนึ่งปีแล้วสินะที่เราไม่ได้พบกันเลย แต่น่าแปลก ชั้นยังรู้สึก
เหมือนกับว่า เธอยังคงยืนอยู่ในที่เดิมเสมอมา . . ."
เวลา 5 ปีที่รู้จักกันดูเหมือนว่าจะผ่านไปอย่างรวดเร็วนะ คิดดูแล้วก็น่าตลกดี
ตอนที่รู้จักเธอ ดูเหมือนว่าเราสองคนจะเดินทางกันคนละเส้น
และก็เป็นเส้นทางที่ไม่น่าจะทำให้เรามาพบกันได้เลยล่ะ
ชั้นยังจำวันแรกที่เรารู้จักกันได้ดี ชั้นรู้สึกว่าเราสองคนไม่น่าจะมาสนิทกันได้เลย
เพราะว่าดูเราจะต่างกันมากเหลือเกิน แต่พอได้พูดคุยกับเธอแล้ว
แปลกดีนะเราทั้งสองต่างก็มีอะไรที่คล้ายๆกัน ทั้งสิ่งที่เกลียด และชอบ
ซึ่งก็แตกต่างจากคนอื่นโดยสิ้นเชิง
" นี่แหละคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพ . . . " และเมื่อมีใครที่ต้องเสียน้ำตา
อีกคนจะรู้ได้ทันที โดยที่ไม่ต้องเอ่ยวาจาใดๆเลย และดูเหมือนว่า คนที่มักจะเสียน้ำตา
จะเป็นชั้นเอง หลายๆครั้งที่หยดน้ำใสๆ จะรินไหลอาบแก้ม ของคนเจ้าน้ำตาอย่างชั้น
และทุกๆครั้ง
เธอก็จะปล่อยให้น้ำใสๆ ไหลรินอยู่อย่างนั้น ไม่มีคำปลอบโยน ไม่มีคำถามใดๆ
หลุดออกมาแม้สักคำ แต่นั่นกลับแทนคำปลอบโยนนับร้อยนับพันคำได้อย่างดียิ่ง
และในเวลาไม่นานชั้นก็กลับมายิ้มได้อีกครั้งหนึ่ง ถึงแม้จะไม่อาจลบเรื่องเลวร้ายนั้น
ไปจากใจได้ แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ชั้นกล้าเผชิญกับมันมากขึ้น
ส่วนเธอน่ะ เวลามีเรื่องไม่สบายใจก็จะไม่ยอมบอกใครซักคน
ซ่อนความทุกข์เอาไว้ได้อย่างมิดชิดเลยล่ะ ไม่เคยจะแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น
บางครั้งน้ำตาอาบอยู่
บนใบหน้าที่ยิ้มแย้ม โดยที่ไม่มีใครซักคนรู้ ชั้นเคยเห็นนะใบหน้าแบบนั้นน่ะ
และก็รับรู้ได้นะว่า ความเหงา ความโดดเดี่ยว และความเสียใจ
ที่รายล้อมอยู่รอบตัวเธอ มันน่าทรมานแค่ไหน
มันยากนะ กว่าที่เราจะเข้าไปถึงหัวใจที่ถูกซ่อนไว้ลึกขนาดนั้น แต่ก็แปลก
คนที่ดูเหมือนไร้หัวใจแบบนั้น กลับมีจิตใจที่อ่อนโยนและอบอุ่น ไม่เหมือนกับ
ใครอีกหลายๆคน ที่แม้ภายนอกจะดูดีสักเพียงไหน แต่ภายในจิตใจ
กลับหยาบกระด้างเหลือเกิน
ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันก็ทำให้ชั้นมาความสุขมากๆ
ชั้นเข้มแข็งขึ้น และพร้อมที่จะเผชิญเรื่องร้ายๆเพียงลำพัง ทุกๆครั้งที่ชั้นรู้สึกแย่ๆ
หยดน้ำใสๆก็ยังคงไหลริน
แต่วันนี้ ชั้นไม่ได้เผชิญกับมันเพียงลำพังอีกแล้วล่ะ เพราะชั้นรู้
เธอยังคงอยู่ใกล้กับชั้นเสมอ แม้ว่าในความเป็นจริงชั้นจะเหลือเพียงเงาจางๆของเธอก็ตาม
..
"เราอาจจะต้องใช้ถ้อยคำนับร้อยนับพัน
เพื่อบอกเล่าความรู้สึกให้ใครสักคนได้รับรู้
แต่สำหรับใครบางคน ..
แววตากลับอกเล่าเรื่องราวได้มากกว่านั้น "
Iris
พ., 12 กุมภาพันธ์,2003 11:02 pm
