บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ไม่อยากให้มีวันพรุ่งนี้ ...
(รวมบทกวี)

ฉันเป็นวงกลม
นายกุศลิน กลีบบัว : เขียน syrup@baanjomyut.com

ฉันตามหาจุดเริ่มต้นและจุดจบของฉัน
ฉันตามหาสิ่งนี้มานาน
นานเท่าไหร่จนจำไม่ได้ว่า
ฉันเริ่มต้นหาตั้งแต่เมื่อไหร่
แต่สิ่งเดียว
ในตอนนี้ที่ฉันอยากทำ
คือฉันอยากพัก
ระยะเวลาทำให้ฉันรู้ว่า
การตามหาสิ่งหนึ่งสิ่งใดโดยการเเสวงหา
ออกท่องเที่ยวไปในโลกกว้างนี้ไม่ได้อะไรเลย
นอกจากเสียเวลาไปเปล่า
แต่สุดท้ายฉันก็รู้ว่า
ตัวของฉันไม่ได้เริ่มจากเส้นรอบวง
แต่เริ่มจากภายในทีละเล็กทีละน้อย
และค่อยก่อตัวขึ้นเป็นวงกลม...


ไม่อยากให้มีพรุ่งนี้
กรศุภฐ์ : เขียน luepradit@hotmail.com

พรุ่งนี้คืออะไร
พรุ่งนี้
วันซึ่งไม่มีความหมายอีกต่อไป
แม้แต่วันนี้ยังไม่มีความหมาย
เพราะวันนี้มีแต่ฉัน
นั่งอยู่บนเก้าอี้แห่งความว่างเปล่า
ยังต้องกินข้าวที่แลกมาด้วยปัญหา
หากไม่มีพรุ่งนี้
วันนี้ก็จะเป็นวันสุดท้ายที่ฉันต้องเจอกับปัญหา
หากไม่มีพรุ่งนี้
ฉันก็จะไม่ต้องนั่งบนเก้าอี้ตัวนั้นอีกต่อไป
ไม่อยากให้มีวันพรุ่งนี้ ...

 

เมื่อวาน.......
สุรกานต์ พูลเกิด : เขียน Akanpk@thaimail.com

22 กรกฎาคม
เมื่อวาน.......
หลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นกับฉันก่อนหน้านี้
มันได้ถูกทำลายโดยสิ้นเชิง
เพราะความผิดพลาดที่ฉันไม่อยากให้มันเกิดขึ้น
แต่ก็โชคดีที่ความผิดพลาดนั้น
ไม่ได้จบลงด้วยโศรกอนาตกรรม......

วันนี้........
ท่ามกลางความมืดมิดของเมืองใหญ่
คืนนี้....
คืนที่ท้องฟ้าและแสงดาวที่ดูหมองหม่น
ในขณะที่ผู้คนเดินผ่านไปและผ่านมา
คนในวัยเดียวกัน หรือวัยรุ่นหนุ่มสาว
ซึ่งมันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย
........ แต่กลิ่นของความเจ็บปวด
จากความหลังครั้งอดีตยังคงหอมกลุ่น....
ทุกภาพที่ยังคงสะท้อนความเป็นจริงแห่งปัจจุบันได้ชัดเจน....
เมื่อฉันได้เห็นพวกเขา

ที่ตรงนี้........ตรงที่ฉันยืนอยู่....
ทำไม เป็นคำถามที่เกิดขึ้นในใจของฉันทุกครั้ง
ที่ความรู้สึกเศร้าโศรกได้แวะผ่านเข้ามา
มันเป็นช่วงเวลาที่สับสน
ว้าเหว่ เหม่อลอย
หรืออาจเป็นเพราะหมด....
หมดแรงกำลังใจ.....

เพราะอะไร........
เป็นอีกคำถามที่ผุดขึ้นมา
ในขณะที่การคุ่นคิดเพื่อที่จะหาคำตอบ
ให้กับคำถามที่แล้วเป็นสิ่งที่ยังทำไม่ได้........

ยังคงไม่มีคำตอบ........
ฉันจำไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นบ่อยไหม เป็นคำถามที่เท่าไหร่
........เท่าที่ฉันรู้มันยังคงอยู่กับฉัน

หลังจากวันนั้น
และมันจะกลับมาอีก....
เมื่อความอ่อนแอทางความคิดได้เกิดขึ้นกับฉัน
ฉันจะมีความสุขทุกครั้ง
เมื่อความเศร้าใจมาเยือนอย่างสม่ำเสมอ........
ฉันยังมีลมหายใจอยู่

 

เมื่อกลุ่มควันลอยฟุ้งเหนืออากาศ
ก็เอื้อมอาจไขว่คว้าเป็นเจ้าของ
ประกายฟ้ามากระทบช่างชวนมอง
หวังจับต้องเรียวรุ้งเหนือคุ้งควัน
แต่ม่านหมอกจักจีรังอย่างไรเล่า
ล่วงยามเช้าก็สลายหายห่างหัน
ดูงามตาอุสาสางกลางอรัญ
ก่อนสูญสิ้นฉับพลันโดยทันใด

อัญชุรีย์ จายหลวง : เขียน
tae-pa-nit@sanook.com

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook