บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>> คนโง่ก็มัวแต่นอนรอโอกาส ไม่หาโอกาส

เรื่อง : คนโง่ก็มัวแต่นอนรอโอกาส ไม่หาโอกาส

นิทาน
คนโง่ก็มัวแต่นอนรอโอกาส ไม่หาโอกาส

ในกาลครั้งหนึ่ง หนุ่มโง่จอมขี้เกียจคนหนึ่ง ไปนอนหลับอยู่ใต้ต้นไม้

ขณะนอนหลับเพลิน มีกระต่ายเซ่อตัวหนึ่ง วิ่งมาชนต้นไม้ตาย หนุ่มขี้เกียจจึงได้กระต่ายไปทำอาหารที่บ้าน

วันต่อมาเขาก็เฝ้ามานอนรอกระต่ายอยู่ใต้ต้นไม้นี้อีกทุกวัน แต่รอเท่าไรเขาก็ไม่ได้กระต่ายอีกเลย

แต่เขาก็ยังรออยู่ต่อไป



มันกวนใจพ่อจัง

ลูก-พ่อฮะ ผมขอน้ำอีกแก้วหนึ่งได้ไหมฮะ ?

พ่อ-นี่ลูกขอเป็นแก้วที่ 10 แล้วนะ

ลูก-ผมทราบฮะ แต่ไฟกำลังไหม้ห้องนอนของผมฮะ.


ที่โรงพยาบาลรักษาคนบ้า

คนบ้า 2คน เล่นทายกัน

คนที่หนึ่งหยิบก้อนหินขึ้นมากำ แล้วถามว่า "อะไรเอ่ย"

คนที่สองตอบ "เขาเรียกว่า รถไฟ"
คนที่หนึ่ง จึงเปลี่ยนคำถามใหม่ เขาหยิบหญ้ามากำไว้ในมือ ถามว่า "อะไรเอ่ย"
คนที่สองตอบ "เรือบิน"
คนที่หนึ่งหงุดหงิด พูดว่า "ไม่เอา เขาไม่เล่นกับตัวแล้วละ ทายถูกทุกครั้งเลย..."


คนโกง ถึงอย่างไรก็คิดวิธีโกงจนได้
ในกาลครั้งหนึ่ง มีข้าราชการคนหนึ่งชอบหาโอกาสคอร์รัปชั่นอยู่เสมอ
เจ้านายจึงสั่งให้ย้ายไปอยู่ยังหมู่บ้านกันดารกลางป่าเขา ชนิดที่ยากจะหาวิธีคอร์รัปชั่นได้อีก
โดยมอบหมายงานให้ไปนั่งนับดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน ทุกคืนว่ามีจำนวนเท่าใด
เพราะมอบงานอื่นให้ทำเจ้าหมอนี่แกหาวิธีคอร์รัปชั่นได้หมด
แกก็มานั่งนับดาวอยู่ท่ามกลางบ้านป่า ทุกคืน ตามคำสั่งเจ้านาย
อยู่มาวันหนึ่งแกก็ออกประกาศไปยังชาวบ้านในหมู่บ้านทุกครัวเรือนว่า ถ้าใครจะจุดตะเกียงยามค่ำคืน
จะต้องถูกปรับเป็นเงินให้แก เพราะทำให้แกนับดาวไม่สะดวก
ทำให้งานราชการที่เจ้านายสั่งมาเกิดความเสียหาย

นักประนีประนอม
ยอดนักขายได้รับโบนัสก้อนโตไปแล้ว
หลังปีใหม่ต่างกลับมาทำงานตามปกติ เพื่อนของเขาถามว่า เอาเงินโบนัสไปทำอะไร ?
เขาตอบ - "ภรรยาของผมอยากได้ทีวีจอยักษ์สักเครื่อง ส่วนผมอยากได้รถยนต์คันใหม่ ต่างคนต่างไม่ยอมกัน
ผมจึงตัดสินใจพบกันคนละครึ่งทาง
ซื้อทัวีจอยักษ์ตามความประสงค์ของเธอ แต่ต้องนำไปตั้งไว้ในโรงรถ"

ที่โรงพยาบาลโรคจิต
มีคนไข้ตกลงไปในท่อระบายน้ำขนาดใหญ่ และมีคนไข้โรคจิตนายหนึ่งช่วยเหลือไว้ได้
คณะแพทย์จึงลงมติว่าคนไข้รายนี้หายจากโรคแล้ว สมควรอนุญาตให้กลับบ้านได้ จึงเรียกคนไข้มาแจ้งข่าวดีนี้ให้เขาทราบ
หมอ-เรายินดีที่คุณหายจากโรค สามารถช่วยคนให้รอดตายได้ เราจึงอนุญาตให้กลับไปอยู่บ้านตามปกติได้
คนไข้ -ขอบคุณครับ
หมอ-แต่ต้องแสดงความเสียใจด้วยที่คนที่คุณช่วยให้เขารอดตายนั้นเขาผูกคอตายเสียแล้วเมื่อคืนนี้
คนไข้-อ๋อ ! ความจริงผมสงสารเขาครับ ตัวเขาเปียกน้ำทั้งตัว
เขาหนาว ผมจึงนำเขาไปแขวนไว้เพื่อตากให้แห้งครับ

วันนี้โชคคุณยังดี

นายเบิ้ม ขับรถปิ๊กอัพไปชนชายคนหนึ่งบาดเจ็บล้มลง
เขารีบลงรถเข้าไปประคองให้ลุก และปลอบใจผู้บาดเจ็บว่า

"วันนี้คุณยังโชคดีมากนะ ที่โดนรถปิ๊กอัพชน เพราะทุกวันที่ไม่ใช่วันหยุดผมจะต้องขับรถบรรทุกสิบล้อไปทำงาน คุณเละแน่"



โรคจิตรายใหม่
ผู้ดูแลคนไข้โรคจิต เห็นคนไข้คนหนึ่งกำลังเขียนจดหมาย จึงถามว่า
ผู้ดูแล-เขียนจดหมายถึงใครเหรอ ?
คนไข้- ถึงตัวเองครับผู้ดูแล- แล้วเขียนว่าอย่างไรบ้าง เล่าให้ฟังบ้างซิ ?คนไข้- จะบ้าเรอะ จะไปรู้ได้ไง กว่าจะได้รับจดหมาย ก็ต้องรอพรุ่งนี้โน้นและ.

บทเรียนของตากับตีน

ตีนกับตาอยู่กันมาแสนผาสุก
จะนั่งลุกยืนเดินเพลินหนักหนา
มาวันหนึ่งตีนทะลึ่งเอ่ยปรัชญา
ว่ามีคุณแก่ตาเสียจริงจริง
ตีนช่วยพาตาไปที่ต่างๆ
ตาจึงได้ชมนางและสรรพสิ่ง
เพราะฉะนั้นดวงตาจงประวิง
ว่าตีนนี้เป็นสิ่งควรบูชา
ตาได้ฟังตีนคุยโม้ก็หมั่นไส้
จึงร้องบอกออกไปด้วยโทษา
ว่าที่ตีนเดินเหินได้ก็เพราะตา
ดูมรรคาเศษแก้วหนามไม่ตำตีน
เพราะฉะนั้นตาจึงสำคัญกว่าตีน
ทั่วธานินทร์ตีนไปได้ก็เพราะตา
ตีนได้ฟังให้คลั่งแค้นแสนจะโกรธ
เร่งกระโดดออกไปใกล้หน้าผา
เพราะอวดดีคุยเบ่งเก่งกว่าตา
ดวงชีวาจะดับไปไม่รู้เลย
ตาเห็นตีนทำเก่งเร่งกระโดด
ก็พิโรธแกล้งระงับหลับตาเฉย
ตาพาถลาล้มทั้งก้มเงย
ตกผาเลยตายห่าทั้งตา-ตีน.
คิดว่าฉลาดกว่า

เด็กนักเรียนหญิงคนหนึ่งไปโรงเรียน ตอนเย็นกลับมาเล่าให้แม่ฟังว่า
"พวกเด็กผู้ชายจ้างหนูตั้ง ๕ บาท ให้ปีนต้นไม้"
แม่ก็สำทับว่า "นี่ลูกอย่าไปทำอีกนะ หนูเป็นผู้หญิง พวกผู้ชายมันต้องการ
หลอกดูกางเกงในของหนูต่างหาก"
วันรุ่งขึ้นเด็กคนนี้ก็กลับมาเล่าให้แม่ฟังด้วยความภาคภูมิใจ
"แม่ๆ วันนี้พวกเด็กผู้ชายจ้างหนูตั้ง ๑๐ บาท ให้หนูปีนต้นไม้"
แม่ "อ้าว...ก็แม่ห้ามหนูแล้วยังไงล่ะ อย่าไปปีนอีก มันจะหลอกดูกางเกงในของหนู"
"แม่ไม่ต้องห่วง เขาไม่เห็นกางเกงในหนูหรอก เพราะหนูถอดออกแล้ว"


โดย : ไทยแลนด์
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook