บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>> วันที่ฉันกลัว มันมาถึงแล้ว

เรื่อง : วันที่ฉันกลัว มันมาถึงแล้ว

เมื่อเวลาครืบครานเข้ามา ลมหายใจของฉันก้อน้อยลงๆ และมันก้อหมดไป หมดไปกับความรักที่ให้เค้าไปทีละนิด ปล่อยให้เค้ารับความรักจากฉันไป หรืออาจจะไม่ได้รับด้วยซ้ำ แต่ฉันต้องทนกับเวลาที่ช่างทรมานฉันได้อย่างไม่ปราณี ทั้งทีเวลาอยู่ของมันเฉยๆ แต่ทำไมช่างร้ายกาจนัก ทำฉันเสียใจ ทุนรนทุรายแทบตาย น้ำตาที่รินไหลออกมา ไม่สามารถล้างความรู้สึกที่เค้ามีให้กับคนอื่นได้เลย อยากล้างคนนั้นออกจากใจเค้า แต่ก้อไม่สามารถ แล้วทำไมฟ้ายังแกล้งกานอีก เจ็บหนที่1ยังไม่ทันได้รักษา ความเจ็บครั้งที่2ก็เข้ามาอีก โดยที่ฉันไม่รู้ตัว ความเจ็บครั้งนี้ มานเกิดจากการผสมผสานของความเลวของฉันด้วย นั้นคือการรักเพื่อนสนิทของตัวเอง เคยถามตัวเองว่าทำไปได้อย่างไร แต่ก้อถามแค่ตัว เมื่อถามหัวใจทีไร หัวใจก็ไม่มีเหตุผลร่ำไป เอาไว้โอกาสหน้า จะมาเล่าความจริงบนโลกใบนี้ให้ฟังอีกครั้งแล้วกัน ลาก่อน

โดย : คนที่เจ็บ แทบขาดใจตาย
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook