บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>> วันที่เดียวดาย

เรื่อง : วันที่เดียวดาย

เรื่องของฉันมันไม่มีอาไรมากก็อีแค่ผู้หญิงตัวล็ก ๆ คนหนึ่งที่ผ่านชีวิตมากับความสบายและมีครอบครัวที่รักฉันแม้จะไมีมีใครให้เรียกว่า พ่อ แต่แม่ก็ทำให้ฉันมีความสุขสบายกว่าเพื่อนในวัยเดียวกัน แต่ชีวิตฉันมันคงจะมีความสุขก็แค่เรื่องครอบครัวเท่านั้นทุกคนที่อยู่รอบ ๆ ตัวฉันแต่ละคนต่างก็อิจฉาในความสบายของฉันและคิดว่าฉันมีความสุขทุกเรื่อง เค้าคงไม่รู้หรอกว่าในชีวิตที่ผ่านเข้ามาที่ทุกคนคิดว่าฉันสุขไปทุกอย่างแล้วทำมัยฉันต้องมานั้งรองไห้ให้กับความสุขแบบนี้ ใช้ฉันอาจมีความสุขเรื่องครอบครัว แต่ฉันไม่เคยได้รับความสุขจากคนพิเศษอย่างเต็มที่ในชั่วเวลาที่ฉันคบใครทุกคนก็ต่างอิจฉาในความรักของฉันแต่มันก็เป็นเวลาที่น้อยมากที่ความสุขเหล่านั้นมันผ่านไปเร็วยังกับว่าชาติที่แล้วฉันเคยไปทิ้งเค้ากำเลยตามมาทำร้ายฉันช่วงเวลานั้นมันเป็นรักที่บริสุทธิสำหรับเด็กสาวคนหนึ่งซึ่งรักใครแล้วรักจริงถ้าเป็นคนที่เธอเจอแล้วชนใจยังกับรักแรกพบประมานนั้น รันในวัยสดใสผ่านไปถึงสองครั้ง ครั้งแรกมันก็ทรมานมากที่รู้ว่าจะเสียเค้าไป มันก็แปลกที่จะลืมรักครั้งแรกไม่ได้ ถ้าไม่มีรักครั้งต่อมามันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นแต่แล้วความทุกข์แบบเดิมก็กลับเข้ามามันน่าแปลกใจมากที่ครั้งนี้ไม่เหมื่อนครั้งแรกมันเจ็บนะแต่ไม่ต้องรองไห้มากมายมหาสานนักมักก็ยังเป็นรักที่บริสุทธิ์ฉันคิดว่าจะหยุดความรักไว้แค่นี้ยังไม่พร้อมที่จะมีใครแต่มันก็มีเข้ามา คราวนี้ฉันมันไม่คิดเองรักครั้งนี้มันเป็นรักที่สกปกเค้าเป็นผู้ชายคนแรกของฉันแต่เค็าไม่ใช้คนแรกของฉัน ฉันรู้ดีว่าผุ้ชายคนนี้เป็นผู้ชายที่ฉันผูดเองว่าฉันจะไม่ยุ่งด้วยแต่แล้วไม่รู้ว่าโชคชะตาแกล่งเล่นตลกกับฉันหรือไงทำให้ฉันต้องกลืนน้ำลายตัวเองอะไรทำให้ฉันผลาดหรือเป็นเพราะฉันไม่มีใครแล้ววันเวลาจะมาทำให้ฉันต้องมีวันที่เดียวดายเหมือนเดิมมัยแล้วฉันควรทำอยางไรจะเก็บรักษาเค็าให้อยู่กับชีวิตฉันได้นานเท่าไหร่ยังไม่รู้แต่ที่รู้ฉันจะทำให้ดีที่สุดนี้คือโอกาศสุดท้ายของความเสียใจ


โดย : ละอองฝน
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน<

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook