บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>> เสียงเพลง/ ตอน เพียงตัวเรา

เรื่อง : เสียงเพลง/ ตอน เพียงตัวเรา

ข้อมือได้ตวัดพานิ้วมืออันเรียวสวย โลดแล่นพริ้วไหวไปบนแป้น
เปียโน ท่วงทำนองเพลงที่ถูกบรรเลง ขับกล่อมผู้ชมให้หลงใหลราวกับต้องมนต์
มิใช่แค่เพียงท่วงทำนองเพลงที่สะกดอารมณ์ของผู้ชม ผู้บรรเลงอย่างเบลล์ก็
สะกดสายตาของผู้ชมได้นับพัน
ด้วยดวงตาที่กลมโตสดใสเหมือนดั่งตากวาง จมูกที่โด่งได้รูป ริมฝีปาก
สีแดงอันอวบอิ่ม ผิวที่ขาวดุจดั่งหิมะ เส้นผมที่เรียงตัวสวยราวกับเส้นไหมสีทอง
รูปร่างที่สูงเพรียวแต่ได้สัดส่วน ความงดงามที่มีอยู่ในตัวหญิงสาว มันทำให้ผู้
ชม ต่างพากันคิดว่า เทพธิดาจากสรวงสวรรค์กำลังบรรเลงเปียโนให้พวกเขา
ชม
เสียงปรบมือดังกึกก้อง เมื่อเพลงสุดท้ายได้บรรเลงจบลง พร้อมกับผ้า
ม่านผืนใหญ่ที่ค่อย ๆ รูดเข้าหากัน
# # #
ไม่ใช่แค่เพียงความงดงามที่มีอยู่ในตัวหญิงสาว พรสวรรค์ทางด้าน
การเล่นเปียโน เรียนเก่ง จึงทำให้เธอถูกเลือกให้เป็นดาวของมหาวิทยาลัย จึง
ไม่ใช่เรื่องแปลก ที่ใครต่อใครจะพากันให้ความสนใจในตัวเธอ แต่แทนที่เธอ
จะรู้สึกมีความสุขกับสิ่งที่เธอเป็นอยู่ สิ่งที่สาว ๆ หลายคนในมหาวิทยาลัยต้องการ
จะเป็นเหมือนอย่างเธอ เธอกับรู้สีกทุกข์ในสิ่งที่เธอกำลังเป็น
ความสง่างามของท่วงท่าในการเดิน ความเป็นคนที่ดูมั่นใจในตัวเอง
จากการตัดสินจากสายตาของใครหลายคนที่เข้าใจว่าเธอน่าจะเป็นเช่นนั้น แต่
ใครจะรู้ว่าหญิงสาวที่พวกเขาเห็นกำลังเดินไปตามทางเดินอยู่นี้ จะเต็มไปด้วย
ความไม่มั่นใจในตัวเอง
"เธอเล่นได้เยี่ยมไปเลยนะเบลล์"
เอลเลนเดินเข้ามาหา พร้อมกับกล่าวทักทายเพื่อนสาวไปด้วย เธอคือ
เพื่อนเพียงคนเดียว ที่เบลล์ได้ให้ความสนิทสนมมากกว่าใคร แต่จะว่าไป
แล้ว พวกเธอสองคนไม่น่าจะมาสนิทสนมกันได้เลย เพราะด้วยสไตล์เร็กเก้อ
ย่างเอลเลน ไม่ว่าจะเป็นผมทรงเด็ดแฮร์ หรือการแต่งตัว ซึ่งมันแตกต่างจาก
ความอ่อนหวานของเบลล์จนไกลสุดกู่
" ขอบใจนะเอลลี่"
เบลล์กล่าวขึ้นมาเพียงสั้น ๆ พร้อมกับแววตาที่เธอไม่อยากจะรับกับคำชมเสีย
เท่าไร จากการที่สนิทสนมกันมานาน ทำให้เอลเลนมองเพื่อนสาวของเธอออก
ว่า กำลังคิดเช่นไรอยู่
"คงมีแต่เธอในโลกนี้เท่านั้นมั้ง ที่ไม่อยากเป็นคนเด่นในสายตาคนอื่น"
เอลเลนพูดออกมา แล้วก็พูดต่อไปอีกว่า
"ถ้าเป็นฉันนะ ฉันจะภูมิใจกับมันเป็นที่สุด"
"เธอคิดว่าฉันควรจะภูมิใจไปกับมันหรือ"
เบลล์พูดเป็นแกมถามขึ้นมาในตัว ไม่มีคำตอบออกมาจากปากของเอลเลน มี
เพียงแต่สายตา ที่กำลังจ้องมองเพื่อนสาวนิ่ง ราวกับว่าเธอกำลังค้นหาอะไร
บางอย่าง แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอคิดจะทำ
"เย็นนี้ว่างไหม" เธอเอ่ยถาม
"ว่างจ๊ะ" เบลล์ตอบ
"งั้นเดี๋ยวเย็นนี้ฉันจะพาเธอไปที่แห่งหนึ่ง" เอลเลนบอก
# # #


โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน<

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook