บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>>คนสองคนนั้น รักฉันที่สุดในโลก
เรื่อง : คนสองคนนั้น รักฉันที่สุดในโลก

ในวันที่ฉันเจ็บ พวกเขาจะวิ่งมาดู ร้องถามว่า เจ็บมากมั้ย ยิ้มเล็กๆกับความซนของเด็กน้อยคนนี้ แต่ในใจ พวกเขาเป็นห่วงกลัวแต่ว่า จะเป็นหนักมั้ย เจ็บแค่ไหน จะหายมั้ย เสียเงินรักษาไม่เกี่ยง เพียงแต่พวกเขาไม่แสดงออกเท่านั้น

วันที่ฉันทำให้พวกเขาโกรธ พวกเขาตวาดฉัน และร้องไห้ พวกเขากลายเป็นคนที่ขอโทษฉันและกอดฉันอย่างแน่นและขอโทษไม่หยุด

วันที่ฉันทำให้พวกเขาผิดหวัง พวกเขาไม่ว่าอะไร นอกจากบอกว่า
"เดี๋ยวค่อยเอาใหม่นะลูก" แต่ในใจ ผิดหวัง โทษตัวเอง พวกเขาไม่เคยโทษฉัน พวกเขาไม่เคยเกลียดฉัน ต่อให้ฉันเป็นคนที่เลวร้ายที่สุด เขาก้อรักฉัน ฉันมีคำสุดท้ายจะกล่าว "เราอาจเคยโกรธพ่อแม่ แต่พ่อแม่ไม่เคยแม่จะเอ่ยคำว่า 'ฉันเกลียดลูก' จะเป็น3พยงศ์ที่เขาจะไม่กล่าวเลย"

โดย : ราเชน่าที่1
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook