บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>>มิตรภาพที่จากกัน

เรื่อง : มิตรภาพที่จากกัน


เพื่อนที่ดีมีหนึ่งถึงจะน้อย
ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
เหมือนเกลือดีมีนิดหน่อยด้อยราคา
ยังมีค่ากว่าน้ำเค็มเต็มทะเล
เพือนครับ คงไม่เศร้าหรอก หากเราต้องจากเพียงแค่สถานที่ แต่นี้มันปวดร้าวที่เราต้องมาจากเพื่อนที่แสนรัก แสนผูกพันธ์ กาลเวลาที่ผ่านมาเนิ่นนานมันพิศูจน์ให้เห็นว่าเพื่อนคนนี้แหละ แก๊งซ์นี้แหละที่ผูกสายสัมพันธ์คำว่าเพื่อน แม้บางวันทะเลาะกันจนร้องให้ บางคราเสียสละให้กันปานญาติพี่น้อง แต่เพราะคำว่าเพื่อนหรอกถึงผ่านมาถึงทุกวันนี้ได้
วันใดที่น้ำตานองหน้า ขอเพียงแค่คำว่า อย่าเสียใจเลยนะเพื่อน ยามใดที่นอนทุกข์ระทมจากพิษไข้ เพียงได้เห็นหน้าเพื่อน พิษไข้ก็เหมือนเลือนหาย บางคราวที่ทะเลากับเพื่อนก็ไม่กล้าขอโทษ หยิ่งว่าฉันเหนือกว่าใคร แต่สุดท้ายก็ร่ำร้องหาเพื่อนเหมือนเดิม
เพื่อนลองหลับตาแล้วย้อนอดีตกลับไปวันที่เราเข้ามา ณ ที่ตรงนี้ กี่ครั้งแล้วที่ทะเลาะกัน กีครั้งแล้วที่รวมหัวกันแกล้งเพื่อน เซอร์ไพรซ์วันเกิด หรือหาความสนุกบนความทุกข์ของเพื่อน
บางครั้งแค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ทำให้ต้องเข้าใจผิดกัน ไม่พูดไม่คุยกัน บางคนหมักหมมมาเป็นเดือน เป็นปี สอง ปี สามปี จนบัดนี้จะจากแล้วขอกันได้ไหมลูกๆโรงเรียน.......................
จับมือเพื่อน ขอโทษเพื่อน เพราะหลังจากนี้มันจะไม่มีอีกแล้ว หาเธอเกลียดเขาเธอก็จะไม่ได้พบเขาอีก หรือแม้แต่คนที่เธอรักเขาเธอก็อาจจะไม่ได้เจอเขาอีกเลย.................
เพราะสักวันหนึ่งเธอจะได้รับรู้ว่าสิ่งที่เธอทำกับเพื่อนทำไมไร้สาระอย่างนี้ เรื่องไม่เป็นเรื่องต้องมาทะเลาะกันเพราะความเข้าใจผิด


สบตาจ้องมองตากันก่อนวันจากอกคนยากพริ้วสั่นจนหวั่นไหว
ข่มจิตฝืนกลืนกล้ำความช้ำใจแทบภายในอุราพระว้าพะวัง
เราพบกันวันสุดท้ายเหมือนตายจากเหลือเพียงซากภาพนั้นให้หวั่นไหว
ถึงเธอจักแหนงหน่ายคลายอย่างไรรักจากใจเพื่อนยังไม่เลือนยังเหมือนเดิม
หากพบกันวันนี้แล้วมีจากก็ไม่อยากพบกันให้หวั่นไหว
พบแล้วครองมองซ้ำพบทำไมเมื่อหัวใจไม่อยากกล่าวคำสั่งลา
วันพรุ่งนี้แล้วหนอขอลาจากจำใจพรากจากกันไปใจร่ำหา
แม้บุญมีปีใหม่คงได้มาโอกาศหน้าหวังได้ว่าคงพบกัน
โอ้นับแต่วันจะพลันจากน้ำตาพรากพร้อมใจเริ่มไหวหวั่น
ณ ตรงนี้เพื่อนซี้ต้องลากันฝากคำมั่นสัญญาเมื่อลาไป
น้ำตาเอยอย่าไหลให้ใครเห็นหยุดกระเซนหลั่งรดหยดรินไหล
เมื่อมาพรากจากกันไกลแสนไกลความอาลัยยังห่วงหาย้อนมาเยือน

นึกดูสิ ห้องเรียนที่เคยนั่งเรียน โต้ะของเรา เก้าอี้ของเรา ม้าหินอ่อนที่เราเคยมาตั้งกลุ่มทำรายงาน กินขนม เม้านินทากลุ่มอื่นอย่างสนุกสนาน ลานกีฬาที่เราเคยมาซ้อมกีฬาเป็นประจำ หากมันร้องให้ได้มันคงจะน้ำตารินไหลเพราะอาลัย

ห้องเรียนคงเงียบเหงา
หน้าเสาธงคงเหว่หว้า
ม้าหินอ่อนสนามบอลลานกีฬา
แม้สนามหญ้าก็ถึงคราต้องไกล
น้ำตาที่รินไหล
เกิดจากหัวใจที่ร่ำหา
กลั่นมาแทนถ้อยวจีวาจา
ขอโทษนะที่ผ่านมาหากทำไม่ดี
ต่อแต่นี้คงไม่มีอีกแล้ว
จากกันแล้วขอให้พบสบสุขี
คิดถึงบ้างนะหากจากไปแล้วได้ดี
เพื่อนคนนี้คอยส่งใจจะไม่เลือนลืม เพื่อนเอย....


โดย : นายน้อย
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook