บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>> แด่เธอ...ผู้เป็นง่อย

เรื่อง : แด่เธอ...ผู้เป็นง่อย


แด่เธอ…ผู้เป็นง่อย

จำได้ว่าฉันเคยคุ้นเคยกับเธอบ้างเมื่อยังรุ่น ตัวเล็กน่ารัก ผิวขาว เหมือนคิงคองเผือกน้อย ร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์เชียว กริยามารยาทเล็งเห็นแล้วว่าต้องได้รับการอบรมมาเป็นอย่างดี แต่แล้วมันก็กลายเป็นวันวานยังหวานอยู่จนได้ เธอเรียนจบ ทำงาน ในตำแหน่งหน้าที่การงานที่โอเคเลยล่ะ ง่อยได้คืบคลานเข้าหาเธอทีละเล็ก ทีละน้อย จนเธอไม่ได้รู้ตัว ฉันพยายามที่กันง่อยไว้ไม่ให้เข้าใกล้ และเตือนเธอเสมอให้ระวัง ! …มันมาแล้ว...อย่าใจอ่อนกับมันเพราะง่อยนี่แหล่ะที่จะทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไป แต่ฉันช่วยอะไรไม่ได้เลย เพราะเธอยอมแพ้มัน และยินดีรับง่อยไว้อุปการะ ฟูมฟัก เติบโตสมบูรณ์แบบ ฉันได้แต่ตกตะลึงกับอาการง่อยของเธอทำให้ขากรรไกรฉันค้างไปด้วย นึกอยู่ในใจว่าไม่จริ๊ง ไม่จริง เธอไม่สามารถกระทำเยี่ยงคนอื่นได้ กินแล้วล้างจานไม่ได้…เพราะฉันไม่เคยเห็นเธอล้างจานเลย เสื้อผ้าใส่แล้วเธอไม่สามารถซักได้…เพราะฉันเห็นแม่ซักให้เธอตลอด ข้าวปลาอาหารไม่สามารถซื้อกินเองได้…เพราะเธอมัวแต่นอนหลับ ดูทีวีอยู่ เธอไม่สามารถกวาดบ้าน ถูบ้านได้…เพราะฉันไม่เคยเห็นเธอจับไม้กวาดเลยแม่แต่ครั้งเดียว เธอคงไม่สามารถอาบน้ำได้สะดวก…เพราะเธอเข้าห้องอาบน้ำไม่ต่ำกว่าหนึ่งชั่วโมง (ทั้งที่มีอยู่ห้องน้ำเดียวในบ้าน) เธอแทบจะไม่เคยพูดกับแม่ของเธอ…อาจเป็นเพราะง่อยเลยทำให้เป็นใบ้ด้วย มีชายหลายคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตแต่ต้องท้อใจกับความง่อยของเธอ…กระทั่งปัจจุบันยังไม่ตกถึงท้องเลยแม้แต่คนเดียว เพื่อนที่ทำงานยังไม่รู้ว่าเธอเป็นง่อย เพราะไม่มีกริยาบ่งบอกนอกจากทางบ้าน…ก็คือฉันเท่านั้นที่รู้ ปัจจุบันเธออายุสามสิบเกือบจะกลาง แต่ก็ยังรักษาไม่หายมีแต่จะเป็นมากขึ้นเรื่อย..โถ..โถ..โถ.. แต่ฉันยังภูมิใจอยู่ว่าถึงเธอเป็นง่อยแต่เธอก็เก็บรักษาทรัพย์สินเก็บไว้จำนวนมากโดยมิได้กระเด็นออกไปซักสตางค์แดงเดียว…เพราะฉันไม่เคยเธอควักกระเป๋าจ่ายเงินเลย แล้วฉันก็ช่วยเธอไม่ได้นอกจากคำว่า " สมเพศ"



โดย : จันทร์ของเจ้า
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook