บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>> วาง หว่าง ว่าง ว้าง หวาง (จากมุมสลัมหนึ่ง)

เรื่อง : วาง หว่าง ว่าง ว้าง หวาง (จากมุมสลัมหนึ่ง)


หวาง .. ชายแก่ข้หงุดหงิด บ่นเรื่องลูกหลานไม่ได้ดังใจ
ลูกหลาน..แตกกระเจิงทันทีท่หวางเดินเข้าบ้าน
ทุกวัน..หวางต้องระเบิดอารมณ์แว้งทุกคนท่เห็น แม้หมูหมาก็ไม่เว้น
หวาง...จึงกลายเป็นถ่านแดงร้อนๆ ท่ใครก็ไม่กล้าเข้าใกล้ หรือแตะต้อง
ว้าง.. หวางเริ่มอ้างว้าง เหงา...และเร่มเศร้าซึมเมื่ออยู่คนเดียว
ความเวิ้งว้างจู่โจมจับข้วใจเจียนบ้า
"มันหายหัวไปไหนหมดวะ ไอ้จุก ไอ้จ้อย อีนก..เฮ้ย ใครได้ยินกูบ้าง มาหากูหน่อย"
เงียบ..
ว่าง...ว่างเปล่า ไม่มีเงา ไม่มีเสียงสะท้อนใดๆ ไม่ว่าจะมุมไหนของบ้าน หวางสะท้อน สะท้านใจ พลางคิดเคือง ค่งแค้น ท่..
ไม่มีใครไยดีตน
หว่าง...ระหว่างน้น ดูเหมือนความรู้สึกแปลกๆ แปลบปลาบ วาบวูบเข้าโจมจู่กลางใจ
หวาง...ไม่เคยรู้สึกเช่นน้มาก่อน สับสน และงกเงิ่น ง่นง่านทำอะไรไม่ถูก เดินไปมาอยู่กลางห้อง เด๋ยวลุก เด๋ยวเดินวนเวียนเช่นน้น นานเนิ่น ซ้ำชาก
เวลา...ระหว่างน้น.. ดูเดินช้า จาก 12 นาฬิกาจน 3 โมง
หวาง..ระหว่างเวลาค่อยๆ เดิน ดูเวลาจะช้ากว่าทุกวัน
บรรยากาศดูจะเงียบกว่าทุกวัน
สรรพสิ่งท้งหลายดูจะเคลื่อนไหวช้ากว่าทุกวัน
หัวใจของหวาง ดูจะแปลกนิ่งไปกว่าทุกวัน
ความร่มร้อน เร่าร้าย ดูจะเหือดหายไปกว่าทุกวัน
......ติ้ก...ติ้ก...ติ้ก...ติ้ก...ติ้ก...ติ้ก.............ติ้ก...................ติ้ก.......
...............ติ้ก...................................ติ้ก.................................
วาง... หวางวางได้แล้ว
หวาง...วางได้แล้ว..เพราะ หวางว่าง....
ว่าง....หวางว่างจนได้คิด
หว่าง... หวางคิดในระหว่างอ้างว้าง อยู่ภายในบ้าน ไร้ผู้คน
ว้าง.. บางทีความอ้างว้าง อาจทำให้หวางคิดวางได้จริงๆ
ตึ้ก..ตึ้ก...ต้ก..ตึ้ก...ตึ้ก....ตึ้ก....ตึ้ก....
เสียงฝีเท้าดังถ่เข้ามาในบ้าน กระทบโสต หวาง
ไอ้จุก ไอ้จ้อย อีนก ว่งเข้ามา หารู้ไม่ว่า หวางอยู่
เสียงหัวเราะต่อกระซิก คุยกันล่นบ้าน เพราะคิดว่า หวางไม่อยู่
"เฮ้ย บ้านเงียบเชียบโว้ย ลุงหวางไม่อยู่ว่ะ "
"เออ จริงว่ะ ไม่ได้ยินเสียงเพลงลูกท่งดังล่นบ้านเลย"
"ฉันว่า อย่าเอะอะไป เผื่อลุงแกอยู่นะ ไอ้จุก ไอ้จ้อย"
ท้ง 3 โผล่หน้าเข้ามา เห็นหวาง ถึงกับผงะ หน้าซีด
หวาง...หันขวับ รมณ์ขึ้น เลือดฉีดขึ้นหน้าจนแดงร้อนผ่าว
ระเบิดเสียงขึ้นอย่างฉุนเฉียวว่า
ไอ้ห่า เปรตพวกนึ้ หายไปไหนมา 3 โมงกว่าแล้วมึงเห็นไหม
ปล่อยให่กูอยู่บ้านคนเดียว ไม่สนใจเลยรึไงว่า กูจะอยู่ยังไง
ข้าวปลา พวกมึงซื้อเตรียมมารึยัง หือ? เงินกูให้พวกมึงไป
เอาไปแดกหมดแล้วก็ไม่รู้ ไอ้ฉิบหายพวกน้
วันน้กูจะแพ่นกบาลพวกมึง เอาเลือดเซ่นตีนกูสักที....
เสียงหวางด่าทอ พร้อมจ้ำพรวดเข้าหา
ไอ้จุก ไอ้จ้อย อีนก กระเจิงไปคนละทิศละทาง
เหมือนทุกคร้งท่ผ่านมาทุกๆ วัน
หวาง หว่าง ว่าง ว้าง วาง...ไม่ได้โว้ย ไอ้เวรตะไล
.....................


โดย : กรเพชร
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook