บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>> ฝากความห่วงใยถึงผีเสื้อวัยรุ่น

เรื่อง : ฝากความห่วงใยถึงผีเสื้อวัยรุ่น


ฝากความห่วงใยถึงผีเสื้อวัยรุ่น
“สายลมอิสระ”

คำอรุณสวัสดิ์ทักทายเหมาะกับทุกชีวิตที่ลืมตามาพบแสงอรุณรุ่งของตะวันยามเช้า ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไร หากหัวใจเราพร้อมจะแย้มรับอุปสรรค์ที่เข้ามา เราก็ควรพร้อมที่จะกล่าวคำทักทายสิ่งนั้นด้วย
มีน้องชายวัยคะนองที่มักชอบนอนตื่นจนเกือบเที่ยง เขาจึงไม่รู้ว่ายามเช้าที่เขายังไม่ได้ลุกจากเตียงนั้นงดงามมากเพียงใด แสงอ่อนโยนที่กระทบผิวน้ำเป็นริ้วระลอกระยิบระยับนั้นน่ามองมากกว่าแสงไฟระเริงที่น้องชายไปเพลิดเพลินกับสีแสงที่สร้างขึ้นเป็นเพียงมายาภาพที่หลอนสมองให้พร่าเบลอมันคล้ายกลิ่นหอมของดอกไม้ที่ชักชวนผีเสื้อหนุ่มให้โบยบินไปเวียนว่ายอยู่ใกล้ ๆ แต่เป็นดอกไม้ที่ถูกสร้างขึ้นปรุงแต่งกลิ่นให้เย้ายวนใจผีเสื้อปีกอ่อนอย่างน้องชายให้หมดเนื้อหมดตัว หมดเงิน...เงินทองที่พ่อแม่หาให้อย่างลำบาก และเหน็ดเหนื่อยเพื่อให้เจ้าได้สนองความสุขเพียงช่วงข้ามคืนก็จบไปน้องชายไม่ชอบชีวิตที่เรียบง่าย กรอบที่ผู้ใหญ่วางไว้ให้มันจึงทำให้เจ้ากางปีกอวดลวดลายสดสวยไม่ได้ เขาเป็นผีเสื้อหนุ่มที่มีสิทธิ์ใฝ่ฝันถึงโลกเสรีอันกว้างใหญ่ แต่เขาคงหลงลืมวิถีทางที่ตนต้องไป มันไม่ได้ง่ายอย่างที่เจ้าคิด
พี่เป็นคนแปลกหน้า อาจเป็นคนที่บังเอิญเดินผ่านมาแล้วเอ็นดูเจ้า ปีกเจ้าสวยจนพี่ไม่อยากให้ฉีกขาดเป็นริ้วรอยหมดความสง่างามก่อนเวลาอันควร
...ถ้าพี่จะเตือน เจ้าจะฟังไหม?...
น้ำเมาที่เจ้าดื่มย้อมให้มึนดวงตาพร่ามันไม่ได้ทำให้เจ้าแกร่งขึ้นมาแม้แต่น้อย หากแต่มันกลับทำลาย ทำร้ายให้เจ้าผุกร่อนไปที่ละนิดอย่างไม่รู้ตัว
ควันบุหรี่สีเทาที่เจ้าสูดอัดเข้าปอดแล้วโพยพุ่งควันออกมาบางเบา เจ้าอาจไม่รักตัวเองที่ทำเช่นนี้ แต่เจ้ากำลังทำร้ายคนรอบข้าง ทำร้ายดอกไม้งามให้อับเฉาแล้วเจ้าจะชิมเกสรหวาน ณ แห่งใดรักเพื่อนพ้องพี่ว่าดีที่เจ้ารู้จักรัก แต่ต้องคิดให้หนักและให้รอบคอบก่อนว่าเพื่อนนั่นจะพาเราไปทางไหน ไปเกเรเสเพลให้คนอื่นด่าประจาน แต่พ่อแม่เจ้าไม่ได้รับรู้พฤติกรรมต่ำชั่วไม่ได้สั่งสอนให้เจ้าเลวทราม พวกท่านไม่สมควรได้รับคำส่อเสียดว่าร้ายรับหลัง จริงไหม?
เจ้าอาจเกลียดที่ตัวเองเกิดมาเจอคนสองคนที่ไม่รักกัน เจ้าเกลียดชีวิตโง่ง่าระยำได้ แต่ต้องไม่เดินซ้ำวิถีทางเดิมที่รู้ว่าความเจ็บปวดนั้นเป็นอย่างไร เมื่อไรที่เจ้าริเกลียดผู้ให้กำเนิด เวลานั้นเจ้าคงเริ่มเกลียดตัวเองขึ้นด้วยเช่นกัน
พี่ไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะแนะนำให้เจ้า ชี้ทางให้เจ้าเดินไปทางนั้นทางนี้หรือจะโบยบินไปทางไหน เจ้าน้องชายของพี่ พี่เชื่อว่าสติปัญญาของเจ้าฉลาดพอที่จะตัดสินใจเลือกทางที่ตัวเองต้องการได้พี่อาจเป็นคนแปลกหน้า...ที่บังเอิญเดินผ่านมาทักทายด้วยสายตา แต่สายตาของพี่คือความห่วงใย อยากให้เจ้ารับรู้ไว้ว่าโลกที่กว้างใหญ่ บางครั้งผีเสื้อบินเดี่ยวหลงกลุ่มคงมีสักวันที่หาพวกพ้องได้พบเจอ แต่กว่าจะถึงวันนั้น ดูแลปีกของเจ้าให้แข็งแรงงดงามก็พอ
และพี่จะเป็นคนแปลกหน้าที่พร้อมจะห่วงใยเจ้า และจะรินน้ำตาให้เจ้าเมื่อเจ้าเดียวดาย อ่อนแอหรือพ่ายแพ้ เพราะอย่างน้อยเจ้าควรมีคนที่จริงใจอยู่เคียงข้าง พี่เป็นห่วงเจ้าอย่างจริงใจ ผีเสื้อวัยรุ่นที่เริ่มโผบิน…..



โดย : “สายลมอิสระ”
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook