บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>> น้ำผึ้งกลั่นหยดมธุรสเมรัย

เรื่อง : น้ำผึ้งกลั่นหยดมธุรสเมรัย


ต้นตาลที่ราบกว้างแนวทุ่งที่เรียกตามสภาพพื้นที่ของชาวสงขลาว่า ฝั่งบก ขึ้นไล่เลี่ยกันตามขอบนา มองออกไป เห็นรวงข้าวต้องแสงพร่างพราวเป็นสีทองเต็มท้องทุ่งดูอร่ามตาเป็นยิ่งนัก บางต้นตาลก็ยืนอย่างโดดเดี่ยวหรือรวมกันเป็นกลุ่มๆ แผ่ใบสีเขียวอันกว้างใหญ่แลดุคล้ายพัด ที่ช่วยปัดเป่าความทุกข์ร้อนยามยากที่จะเกิดกับวิถีชนคนถิ่นนี้
ยามสาย ๆ แสงตะวันบ่ายคล้อยฝั่งปละตก ร่างกำยำอันทรนงของชายผู้กล้าแห่งฝั่งบกปีนไม้ไผ่ที่ทอดยาวโผสู่ต้นตาลสูงเทียมเมฆ แสงแดดอ่อน ๆ ส่องทะลุผ่านใบตาลกระจายไปทั่วท้องทุ่งอีกครั้งหนึ่ง “ โกร่ง โกร่ง โกร่ง” เสียงกระบอกน้ำตาลต่างกระทบกันไปมาทำให้เกิดเสียงดังราวกับ รอก ที่ผูกคอวัว มืออันหยาบกร้านที่ผ่านกาลเวลามาช้านาน หยิบกระบอกน้ำตาลที่ โส่ ไว้ตั้งแต่เมื่อเช้าใส่บ่า พร้อมกับจับมีดปาดงวงตาลที่ห้อยระย้าเป็นรวง น้ำตาลหยด “ ระริก ระริก ระริก”แตะกระบอกน้ำตาลใหม่อีกคราหนึ่งดัง “จ๊อก จ๊อก จ๊อก” พร้อมกับกาลกลับมาของหมู่ผึ้งยวน ที่รอคอยเวลาอันหอมหวาน
นกกระยางบินลัดฟ้าผ่านแนวยอดตาลกลับรวงรัง ท้องทุ่งซึ่งบัดนี้ไร้แสงต้องเงา เสียงฝีเท้าบนคันนาดัง “กึก กึก กึก” มุ่งตรงไปยัง ขนำ น้อยปลายนา ปากก็ฮัมเพลง “ โก้งโค้งโมงตึง มือหนึ่งดึง มือหนึ่งรอง พอน้ำออกหรอยจัง” ซึ่งเป็นบทเพลงของวงฌามา ขวัญใจคนปักษ์ใต้ ควันไฟบนเตากลั่นเหล้าพวยพุ่งอย่างไม่มีจุดหมาย แสงไฟวาบจากไม้ยางที่กลายเป็นถ่านแดง ๆ ปะทุกันดัง “เปลี๊ยะ ปล๊ะ” ทำให้เห็นแสงรำไรพร้อมร่างเงาที่เคลื่อนไหว น้ำผึ้งจากต้นตาลที่เคี่ยวหมักด้วย ไม้เคี่ยม เมื่อวันวาน โดนความร้อนในกระทะใบบัวหลอมละเหยกลายเป็นไอแล้วไหลย้อนกลับมารวมกันเป็นหยดน้ำเล็ก ๆ ใสราวกับตาตั๊กแตน ซึ่งดีดตัวจากปากเตากลั่นสู่โอ่งตรามังกรอันเก่าคร่ำคร่า กลิ่นของน้ำแรกนั้นล่องลอยมาแตะโสด แห่งการรับรู้ ซึ่งมวลด้วยกลิ่นอันละมุนกลุ่นหอมจอมเจ้าเนื้อนางสาวรุ่นบ้านนา “พรึบ” บ่อเกิดจากการไม้ขีดไฟเพียงก้านเดียวที่หยอกเย้าให้น้ำใส ๆ เกิดประกายไฟที่หลากสีขึ้นทันที “80ดีกรี แน่นอน” ชายร่างกำยำฝันถึงวันพรุ่ง
“พี่หลวงเหอซื้อไก่แจ้สัก 10 ตัว จอมปลวกคันนาเป็นที่พักสินค้าได้ดีที่สุด สำหรับสรรพสามิตหน้าเดิมๆ ที่มาบ่อยครั้ง กระบอกแล้วกระบอกเล่า ที่ถูกเปลี่ยนค่ามาเป็นเงินตรา เพื่อชีวิตที่ต้องดำรงอยู่ต่อไปในโลกอันวุ่นว่ายเก่า ๆ ใบนี้ อีกแง่มุมหนึ่งก็บังเกิดให้ความสนุกสุขใจแก่เพื่อนเกลอฝนงานพิธีต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในถิ่นนี้
เสียงเพลง “ไวพจน์บาบวช” จากเครื่องขายเสียงผ่านลำโพงฮอร์น ดังสนั่นมาจากอีกฟากของท้องทุ่งนา ผู้คนในงานต่างสรวลเสเฮฮา ขับขาน เพลงบอก ยกยอคุณความดีของเจ้าของงานและเจ้านาคที่จะเข้าอุปสมบท ด้วยฤทธิ์ของน้ำขาวในขวดใส 80 ดีกรี ชายผู้กล้าแห่งฝั่งบกพร้อมด้วย ไข่แดงลูกชายคนเดียว ทีวันนี้สวมเสื้อผ้าสีสดใสผิดกับวันวานที่ผ่านมา เขายื่นซองสีมอๆ ให้กับเจ้าภาพ พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นผลงานที่เกิดขึ้นด้วยความเหน็ดเหนื่อยตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่กลางโต๊ะอาหาร แล้วเผยอยิ้มที่มุมปาก
เชิงอรรถ
ฝั่งบก ในภาษาไทยถิ่นใต้ หมายถึง ฝั่งที่เป็นพื้นดินใช้เรียกกันแถว อำเภอสิงหนคร อำเภอระโนด อำเภอสะทิ้งพระ จังหวัดสงขลา
ฝั่งประตก ในภาษาไทยถิ่นใต้ หมายถึง ฝั่งตะวันตก
รอก ในภาษาไทยถิ่นใต้ หมายถึง กระบอกไม้ที่ทำให้เกิดเสียงใช้สำหรับผูกคอวัว
โส่ ในภาษาไทยถิ่นใต้ หมายถึง การใช้สิ่งของที่เป็นกระบอกรองน้ำ
ผึ้งยวน ในภาษาไทยถิ่น ใต้หมายถึง ผึ้งขนาดเล็กที่ชอบมากินน้ำหวานต้นตาน
ขนำ ในภาษาไทยถิ่น ใต้หมายถึง สิ่งปลูกสร้างคล้ายบ้านขนาดเล็ก ๆ แต่ไม่ถาวร ส่วนมาจะปลูกกันตามสวนหรือที่ว่างใกล้ผืนนา
ไม้เคี่ยม ในภาษาไทยถิ่นใต้ หมายถึง ไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ที่สามารถที่จะนำต้นมาหมักกับน้ำตาลตฌหนดให้เกิดเป็นส่าเหล้า

โสด ในภาษาไทยถิ่นใต้ หมายถึง การสูดดม
“พี่หวงเหอซื้อไก่แจ้สัก 10 ตัว ในภาษาไทยถิ่นใต้ หมายถึง ปริศนาของการซื้อสุราเถื่อน
เพลงบอก ในภาษาไทยถิ่น ใต้หมายถึง การละเล่นที่เป็นการบอกเล่าถึงเรื่องราววิถีชาวบ้านในทำนองเพลงพื้นบ้าน



โดย : thai2475
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook