บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>>บันทึก...หน้าสุดท้าย

เรื่อง : บันทึก...หน้าสุดท้าย


ตอนที่ 1
ใครเคยมีความรู้สึกอย่างนี้บ้างไหม...ความรู้สึกที่เหมือนว่าคุณอยู่คนเดียวท่ามกลางโลกกว้าง แน่นอน ไม่ใช่เฉพาะแค่เวลาที่ฝนตก หรือดาวระยิบระยับท่ามกลางความมืดของฟ้ากว้างในบามค่ำคืน เธอเคยบอกฉันว่า
มันเรียกว่า ความเหงา
ใบไม้สีเหลืองละจากต้นแม่ลงสู่พื้น แสงแดดจัดจ้าหากลมกลับพัดวูบเอาอากาศเย็นยะเยือกมา ดูเถอะ ทำไมใจฉันมันถึงวูบๆไหวๆไม่รู้สินะ ฉันนั่งอยู่
ข้างทะเลสาบกว้างใหญอย่างที่เคยชอบ แตคราวนี้มันดูเวิ้งว้างและว่างเปล่าพิกล
"ฉันคงเหงาอย่างที่เธอบอกไว้ ใช่ไหม"
ดอกกุหลาบสีแดงสดดอกเขื่องวางทับกระดาษสีขาว ตัวอักษรสีน้ำเงินจางๆ
เรียบสวยเสมอกัน ลมหนาวพัดเอาปลายผมมาระใบหน้า ฉันปัดมันออกไปอย่างรำคาญ ทว่ามือกลับไปสัมผัสความชื้นที่ปลายหางตา



โดย : ฟรอส
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook