บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>>ตำนานแห่งการต่อสู้

เรื่อง : ตำนานแห่งการต่อสู้


บทนำ

ณ วิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่ง บนเกาะลึกลับใจกลางมหาสมุทรอันเวิ้งว้าง ชายสวมชุดดำผู้หนึ่งได้เหยียบย่างเข้าไปในสถานที่แห่งนั้น เสียงพึมพำบทสวดมนต์เริ่มดังขึ้นพร้อมกับแสงสว่างจากเปลวเทียนที่ตอนนี้ส่องสว่างไปทั้งวิหาร

เขาสาวเท้าตรงไปยังศิลาหินอ่อนที่ตั้งอยู่ข้างหน้า และวางร่างทารกน้อยที่อุ้มอยู่ลง พร้อมกับเริ่มร่ายมนต์ประหลาด พลันแสงเทียนทั้งหมดก็ดับลง มีเพียงกลุ่มหมอกควันสีดำสนิทที่รายล้อมตัวเด็กน้อยไว้

ชายผู้นั้นเริ่มร่ายมนต์บทที่สอง หมอกควันเหล่านั้นก็ร่วมตัวกันและพุ่งเข้าสู่แขนซ้ายของเด็กน้อย ก่อให้เกิดเป็นรอยสักรูปร่างประหลาดขึ้น และภาพเหล่านั้นก็ค่อยๆสลายไปกลายเป็นสถานที่แห่งหนึ่งที่เขาคุ้นเคย ในบ้านหลังนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังวุ่นวายอยู่กับอาหารในครัว โดยไม่ทันสังเกตว่ามีชายชุดดำสามคนแอบเข้าไป

ม่าย…. เด็กชายร้องสุดเสียง ในขณะที่เสียงปืนดังขึ้น

เจนไนสะดุ้งตื่นท่ามกลางความมืดมิดของยามค่ำคืน ซ่า…เสียงสายฝนดังกระหน่ำอยู่ภายนอก ‘มันนานเท่าไหร่แล้วนะที่ลืมเรื่องนั้นไป’ เขาเอามือก่ายหน้าผากคิดถึงความฝันเมื่อครู่

เมื่อเช้าวันใหม่มาถึง ในชั้นเรียนวิชาประวัติศาสตร์ เขาได้ถูกเรียกตัวไปพบคนผู้หนึ่ง เด็กหนุ่มนัยน์ตาและผมสีดำสนิทก้าวเดินเข้ามายังห้องที่เรียกว่าห้องปกครอง ด้วยท่าทีที่เบื่อหน่าย ภายในห้องนั้นหามีผู้ที่เป็นอาจารย์ใหญ่อยู่ไม่ กลับมีเพียงชายวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่

“ไม่เจอกันซะนานเลยนะ แกดูโตขึ้นเยอะเลยนี่”ชายที่นั่งอยู่พูด

“นึกว่าลืมไปแล้วซะอีกที่ทิ้งลูกตัวเองไว้ที่นี่”เด็กชายผู้เป็นลูกพูดปะชด

“เอาน่า ฉันมีภารกิจให้แกทำ คราวนี้งานช้าง”ผู้เป็นพ่อพูด “ที่ไหน”เด็กหนุ่มร้องถาม

“อียิปต์…”

“พูดเป็นเล่น! พ่อบอกเองไม่ใช่หรอว่าที่อียิปต์อาถรรพ์มันเยอะ” เจนไนพูด “แกอย่าพูดมากเลยน่า รับรองเรารวยกันแน่คราวนี้”ชาคัสพูด

“รวยเละหรือเราจะเละกันแน่ ท่านชาคัส…”เด็กหนุ่มพูดพร้อมกับถอนหายใจ

“แกรีบไปเก็บของเร็วๆเข้า เราไม่มีเวลามากนักเดี๋ยวต้องไปขึ้นเครื่องบินอีก”ชาคัสพูด

ในขณะที่กำลังรอรถอยู่นั้น เจนไนหันมามองโรงเรียนที่เขาอยู่มาเป็นเวลาสองปีแล้วยืนเหม่อเหมือนคิดอะไรบางอย่าง จนชาคัสผู้เป็นพ่อหันมาเรียก ทำให้เขารู้สึกตัวและรีบขนของขึ้นรถแท็กซี่ที่มาจอดรออยู่



โดย : unknow time
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook