บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>>แด่ความหลังด้วยฝันและน้ำตา

เรื่อง : แด่ความหลังด้วยฝันและน้ำตา

ฉันไม่เคยคิดว่าในชีวิตจะรู้สึกผูกพันพะวงหาใครบางคนได้มากมายถึงเพียงนี้ มิตรภาพในวันวานถูกจารึกและสลักแน่นในหัวใจที่ในวันนี้เป็นเพียงแค่เถ้าธุลี ที่ลอยคว้างอยู่บนผืนโลก
น่าเศร้านัก ถึงฉันจะรักจะผูกพัน เพียงใด เขาผู้คือเพื่อนคนสำคัญของฉัน ก็ไม่เคยแม้จะเหลียวมองคนที่ต้องซมซาน พยายมแข็งขืน ด้วยศักดิ์ศรี ยอมและพยายามใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีพยุงกายเพื่อเดินจากมาให้ได้
บัดนี้น้ำตาของฉันแห้งเหือดไปนานแสนนานแล้ว หลงเหลือเพียงความฝันที่คอยหลอกหลอนยามฉันหลับไหล ตอกย้ำเพื่อมิให้ลืมเลือนรอยความเศร้าที่แทบทำลายชีวิตของฉัน
ความรัก ความจริงใจ เป็นสิ่งดีงามเหลือเกิน แต่มันก็คือโทษอันมหันต์เกิน สำหรับคนที่รัก คนที่จริงใจ และยึดมั่น มากเกินไป.......เพียงฝ่ายเดียว
"โอ้อกเอย
ใยไม่เคย
ลืมทุกเลยทั้งเช้าค่ำ
เหตุใดยังต้องช้ำ
ปล่อยเขาทำ
เอาฝ่ายเดียว"

โดย : เงาเดียวดาย
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook