บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1

>> ดอกไม้ ความตาย นิยาย ความรัก
เรื่อง : ดอกไม้ ความตาย นิยาย ความรัก


*บนไหล่ทางของถนนสี่เลนทั้งสองข้างประดับประดาไปด้วยแสงสี และเสียงเพลง ผู้คนมากมายพำนักพักตนอยู่ในดินแดนแห่งโลกีย์
ที่หัวใจต้องการ ปรารถนาเพียงความสุขที่ความเริงรมภ์จัดหามาให้ ทั้งน้ำเหลืองทองผ่องอำพัน ทั้งน้องนางวัยจำรัสที่นั่งยืนรอต้อนรับ ใช้คาถาเรือนกาย ร่ายมนต์ดลใจใครหลายคนให้แวะมาหาความสุข และ ความเมา โดยทิ้งหยาดเหงื่อแรงกายไว้ในที่ ที่หล่อนสังกัด
*แสงจันทร์และดวงดาว หมดความหมายในราตรี

หยิงสาวชาวดอย..จากบ้านมาสู่ ความรุ่งเรืองเพื่อแสวงหาอนาคต
ของตัวเอง...

ในค่ำคืน ณ. ดินแดนแห่งแสงสี โลกีย์ เป็นที่หากินของเธอ โดยฝากควมหวัง ไว้ กับดอกกุหลาบดอกน้อยๆ นับสิบดอกที่เธอพามา ปรารถนาให้มันดลใจ ผู้คนให้เห็นความสวยงาม แล้วซื้อมันไป
ด้วยเจตนาใดนั้น เธอ...ไม่สน

"กุหลาบสักดอกไหมค่ะ" กลีบดอกแดงเรียงซ้อน ถูกเอียงโดยโอบกอดน้อยๆ เผยให้เห็นความงามที่ยื่นเสนอ และมันคงงามพอๆกับผู้ที่โอบอุ้มมันมา
"ขายกุหลาบอย่างเดียวเหรอน้อง" ลูกค้ารายแรกของเธอ ไม่ได้ตอบคำถาม แต่เขาถาม และไม่ต้องการคำตอบ มีเพียงสายตาใต้กรอบแว่นมองดูสินค้า แต่มันคงไม่ใช่ กุหลาบที่เธอนำมาเสนอ
"ค่ะ ขายดอกไม้อย่างเดียว" เธอตอบ และยิ้มสู้สายตาอันอุบาทว์
ที่กำลังชอนไช กระตุ้นต่อมอารมณ์ของเธออยู่
"เฮ้ย อย่าไปมองน้องเค้าอย่าง งั้น อย่าโกรษเพื่อนพี่เลยนะ ความคิดน่าทุเรศแบบนี้ เป็นสันดานติดตัวมันมา"
เสียงชายร่วมโต๊ะ เข้ามาขัดขวาง สายตาที่กำลังเล้าโลมเธออย่างไม่รู้จบสิ้น มันทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายไม่ใช่น้อย
ลูกค้าคนแรกของเธอ หันไปพยักหน้าประชดเพื่อนของเขาทันที
เธอยิ้ม..โกรษเหรอเธอไม่โกรษหรอก มันเป็นความจำเจสำหรับเธอแล้ว เธอได้พบตัณหาอันอุบาทว์นี้ทุกค่ำคืน และมันก็มีอยู่ทั่วทุก หัวระแหง และเธอก็ยังรู้อีกว่าเธอจะต้องได้ขายดอกไม้
"อะน้องพี่ซื้อดอกนึง" ชายร่วมโต๊ะร้องซื้อสินค้าของเธอ พร้อมกับส่งเงิน ข้ามฝั่งโต๊ะ ให้เพื่อนของเขาเพื่อส่งให้เธอ
*โอบกอดน้อยๆ ถูกคลายออกเพื่อปลดปล่อยดอกไม้ที่แสนมีค่าสำหรับเจ้าของเก่า สู่ เจ้าของใหม่ ซึ่งมันไม่รู้เลยว่าเขาจะรู้จักคุณค่าของมันแค่ไหน
เธอยื่นดอกกุหลาบ สีแดงสด ปลายดอกนั้นห่อหุ้มด้วยพลาสติกใส ผู้โบว์ไว้ ก้านใบได้รับการตัดแต่งไว้อย่างสวยงาม ให้แก่เจ้าของสายตาอุบาทว์ เพื่อส่งต่อให้แก่เพื่อนของเขาเมื่อได้รับเงินมา หากแต่เขายังไม่วาย สัมผัสมือที่ขาวนวลของเธออีก

"เฮ้ย มึงซื้อไปทำไมวะ"
"กูซื้อ ไปให้เมียกู ถ้ากูเมากลับไปเฉยๆ ไม่ค่อยเข้าท่าว่ะ มันต้องมีลูกเล่นให้เมียกูเห็นบ้าง"

หญิงสาว เดินออกจากโต๊ะนั้น เธอไม่ต้องการให้เพื่อนๆของดอกไม้ดอกแรก ได้รับรู้อนาคตของมัน....มันคงเศร้าไม่น้อยหากได้รู้ว่า
เมื่อ ออกจากอ้อมอก น้อยๆนี้ไปแล้ว ตัวมันอาจจะไม่มีคุณค่าเหลือ อีกเลย

ร้านแรก หญิงสาวขายดอกไม้ได้เพียงหนึ่งดอกเท่านั้น แต่เธอมิได้ท้อแท้เลยแม้แต่น้อย เธอยังคงก้าวเดินต่อไป เมื่อมองเห็นทางข้างหน้า แสงไฟยังเรืองรอง เสียงเพลงยังคงดังประชันกันอยู่ ผู้คนยังหนาตา ร้านรวงนับสิบร้าน ยังรอเธออยู่......ฯ






โดย : รัตน์
เมื่อเวลา :

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook