บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 2

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5
>> เสียงเพลง/ ตอน เพียงตัวเรา(จบ)

เรื่อง : เสียงเพลง/ ตอน เพียงตัวเรา(จบ)

ณ. บ้านจอมยุทธ

"อ้าว! ไอ้เสียง* มันหายไปไหนอีกแล้วล่ะนี่
ใช้ให้กวาดบ้านทีไร เป็นต้องหายทุกที
แต่พอเรียกให้มากินพิซซ่าล่ะก็ รีบแจ้นมาเชียว"
เสียงของท่านอาพร่ำบ่น เมื่อแลเห็นไม้กวาดที่เสียงเพลงตั้งใจวางทิ้ง
ไว้กลางบ้าน ท่านอาหยิบมันขึ้นมาพร้อมกับเดินบ่นเป็นตาแก่ไปทั่วบ้าน จนมา
ยังห้องชุมนุมจอมยุทธ ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเหล่าจอมยุทธที่กำลังนั่งร่ายกลอนกัน
อย่างเพลิดเพลิน
"มีใครเห็นไอ้เจ้าเสียง* มันบ้างไหม" ท่านอาส่งเสียงถาม
"ท่านพี่ถือGBAไปนั่งเล่นอยู่ตรงโน้นแน่ะจ๊ะท่านอา"
มารน้อยส่งเสียงบอกพร้อมกับชี้นิ้วไปยังตำแหน่งที่เสียงเพลงอยู่
"ไอ้เจ้านี่ เดี๋ยวเหอะ! สักวันจะเอาGBAของมันไปซ่อน
ไม่ให้หากันเจอเลยทีเดียว"
พอสิ้นเสียงท่านอาเท่านั้นแหละ เหล่าจอมยุทธทั้งหลายต่างก็พร้อมใจกันร้อง
โหวกเหวกโวยวายกันออกมายกใหญ่ สักพักจึงมีเสียงของท่านปู่กู่ก่งก๊งพูดแทน
คนอื่นออกมาว่า
"อย่าเชียวนา!!! ท่านจอมยุทธ บ้านเรามันสงบมาตั้งนานแล้วนา
อย่าให้อีหนูมันเป็นก๊อตซิล่าพ่นไฟใส่บ้านอีกเลย"

# # #

"นี่มันบ้านจอมยุทธนี่ เธอพาฉันมาที่นี่ทำไมกันหรือเอลลี่"
เบลล์เอ่ยถามด้วยความสงสัย ในขณะที่เดินตามเพื่อนเข้าไปในสำนัก
ทันทีที่สองสาวย่างเท้าก้าวเข้ามา ก็รู้สึกถึงได้ของกลิ่นไอกันอบอุ่น ที่โอบล้อมปกคลุมร่างกายของพวกเธอเอาไว้ เหมือนราวกับพวกเธอได้ซุกตัวอยู่ใต้ผ้านวมผืนใหญ่
"เพราะทุกคนที่นี่จะช่วยดึงความมั่นใจของเธอออกมาให้ไง"
เอลเลนบอกออกมา เธอไม่มัวรีรอที่จะคว้าข้อมือเพื่อนให้เดินมาด้วยกับเธอ

# # #

ณ. บ้านจอมยุทธ

"อ้าว! เอลเลน เบลล์ lเชิญ ๆ
สิ่งใดนำพาพวกเธอสองคนให้มาที่นี่กันหรือ"
ท่านป้าอิสส่งเสียงกล่าว พร้อมกับเชื้อเชิญสองสาวไปด้วยในตัว
"เดี๋ยวข้าจะไปนำชาที่ขึ้นชื่อของบ้านเรา
พร้อมด้วยซาลาเปาไส้เห็ดหอม นำมาให้แม่นางทั้งสองนะ"
ท่านซาบูกล่าวพร้อมกับลุก เพียงไม่นานก็กลับเข้ามาพร้อมกับชาที่ส่งกลิ่นหอมอันละมุน พร้อมกับความน่าทานของซาลาเปาอันขาวนวล
# # #
"หนูมีเรื่องอยากให้พวกคุณช่วยคะ"
เอลเลนส่งเสียงบอกออกมา หลังจากที่ได้ลิ้มชิมรสในความอร่อยของชากับซาลาเปาเป็นที่เรียบร้อย
"งั้นก็จงกล่าวถึงสิ่งที่พวกเจ้าทั้งสอง
ต้องการให้เราช่วยเหลือมาสิ"
ท่านอากล่าวออกมา
"หนูอยากให้พวกคุณช่วยดึงความมั่นใจ
ออกมาจากตัวเบลล์เขาให้หน่อยคะ"
คำพูดของเอลเลน ทำให้เหล่าจอมยุทธทั้งหลายต่างไม่แน่ใจว่า พวกเขาฟังภาษาอังกฤษกันผิดหรือไม่
"เหตุใดท่านจึงกล่าวเช่นนี้"
มารน้อยถามออกมา พร้อมด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่า ไม่เข้าใจอย่างเต็มที่ แล้วเอลเลนก็ได้เริ่มเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้เหล่าจอมยุทธทั้งหลายได้ฟังกัน
เรื่องราวต่าง ๆ ที่หลั่งไหลออกมาจากปากของเธอ เรื่องราวที่ล้วนแล้วแต่มิใช่เรื่องราวของเธอทั้งสิ้น เชื่อได้ว่า ถ้าใครมานั่งฟังสิ่งที่เธอเล่าอยู่ในขณะนี้ อาจทำให้หลายคนคิดเหมือนเหล่าจอมยุทธว่า เบลล์ช่างโชคดีที่มีเพื่อนอย่างเอลเลน เพื่อนที่เล่าความทุกข์ของเพื่อนเหมือนกับเป็นความทุกข์ของตัวเองด้วยใจที่เป็นห่วง
"ถ้าเป็นเรือน้อยนะ เรือน้อยจะดีใจมาก
เพราะไปไหนก็มีแต่คนมอง"
เรือน้อยส่งเสียงพูดออกมาหลังจากที่ได้นั่งฟังเรื่องราวร่วมกับทุกคนจนจบ
"แต่ฉันอยากให้ทุกคนชอบฉัน เพราะฉันเป็นฉัน
ไม่ใช่ชอบในสิ่งที่ฉันเป็น"
เบลล์ได้กล่าวออกมา แล้วเธอก็กล่าวต่อไปอีกว่า
"พวกเขาพากันรุมชื่นชมในตัวฉัน
เพราะฉันสวย ฉันเล่นเปียโนเก่ง ฉันเรียนเก่ง ได้เป็นดาว
แต่ไม่มีใครชื่นชมกับความเป็นตัวของฉันเองสักคน
มันเหมือนกับว่า ฉันไม่ได้รับความจริงใจจากใครเลย"
"ทำตัวน่าสงสารเรียกร้องความจริงใจจากคนอื่นน่ะ
แล้วตัวเธอเองล่ะ จริงใจกับตัวเธอเองดีพอแล้วหรือ"
ทุกคนต่างหันไปมองเสียงของใครบางคนที่ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของพวกตน ก็พบกับเจ้าของเสียงที่กำลังยืนกอดอกจ้องมองมาที่เบลล์ ด้วยสายตาที่ดูเวทนาเป็นที่สุด เจ้าของเสียงนั้นได้ส่งเสียงพูดต่อไปอีกว่า
"จะเรียกร้องความจริงใจจากคนอื่น ก็หัดมีความจริงใจกับตัวเองก่อนนะ
พร่ำบ่นว่าอยากให้คนอื่นมองที่เป็นตัวเธอ แล้วตัวเธอล่ะมองมันหรือเปล่า
ไอ้ที่เขาให้เธอได้รับเลือกเป็นดาว ก็เพราะเล่นเปียโนเก่ง เรียนเก่ง เธอเป็นคนสวย
แล้วสิ่งเหล่านี้มันก็ล้วนแต่เป็นตัวเธอทั้งนั้นไม่ใช่หรอกหรือ"
เจ้าของเสียงทั้งหมดนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนคือท่านพี่อิ่มอุ่นนั่นเอง แล้วท่านพี่ก็ยังพูดต่อไปอีกว่า
"ไม่รักในสิ่งที่ได้มา เพราะมาจากที่เป็นตัวเรา แล้วก็อย่าไปเรียกร้องหาจากใครเลย"
ไม่มีคำพูดใดจากท่านพี่อิ่มอุ่นอีก และท่านพี่เองก็คงไม่สนใจที่จะยืนอยู่ตรงนั้นต่อ จึงเดินตัวลิ่วออกไปจากตรงนั้นทันที ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ท่านพี่จะรู้หรือไม่ว่า ท่านพี่ได้เป็นผู้ดึงความมั่นใจในตัวของเบลล์ แม้ว่าจะดึงออกมาไม่หมด แต่มันก็ทำให้หญิงสาวได้เริ่มที่จะคิด.....คิดที่จะมองตัวเองใหม่อีกครั้ง

บ๊าย-บาย



โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 24 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 1 : 52 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook