บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 2

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5
>> เจ้าเหมียวแอลลี่(2)

เรื่อง : เจ้าเหมียวแอลลี่(2)

ถ้ามีใครสักคน สองคน สามคน หรืออาจมากกว่านั้น มาอยู่กับผมในห้องนั่งเล่นตอนนี้ ผมอาจจะได้ยินพวกเขาพูดขึ้นว่า "เฮ้! คริท ดูนายสิ ไม่คิดจะหยุดรอยยิ้มของนายลงบ้างเลยหรือ"
แต่บังเอิญผมอยู่กับเจ้าแอลลี่ ซึ่งมันคงไม่ส่งเสียงบอกกับผมว่า "รอยยิ้มของคุณช่างดูเก๋อะไรเช่นนี้" มันก็แค่หันหน้ามามองผมแล้วร้อง "เหมี๊ยว! เหมี๊ยว!" ก็แค่นั้น
ใช่...ผมกำลังมองเจ้าแอลลี่พร้อมกับที่ผมไม่รู้ตัวว่า ผมกำลังยิ้ม ลองดูมันในตอนนี้สิ ผมไม่รู้ว่า มันต้องใช้เวลากี่ชั่วโมงที่ต้องติดอยู่กับรั้วเหล็กท่ามกลางความหนาวเย็นของหิมะที่กระหน่ำตกลงมา และเวลาหลายชั่วโมงในช่วงนั้น ท้องของมันได้ปราศจากอาหารเป็นที่แน่นอน แต่ดูสิ ดูเจ้าเหมียวน้อยในตอนนี้ แม้มันจะหิวโซ แต่มันก็ยังคงรักษามารยาทตามแบบฉบับของแมว ท่วงท่าในการกินของมัน ช่างเหมือนกับเจ้าชายน้อย ๆ ที่กำลังวางท่าอันสง่าอยู่บนเก้าอี้ที่ทำจากทองแท้ ๆ ค่อย ๆ กินอาหารชั้นดีจากภัตตาคารอย่างสุขุม
'แอลลี่' เป็นชื่อที่ผมใช้เวลาคิดให้มันเพียงแค่ไม่ถึงนาที เป็นชื่อที่ผมคิดว่า เหมาะกับมันดีทีเดียว เป็นชื่อที่เวลาเรียกฟังดูน่ารัก และที่สำคัญ เป็นชื่อที่เรียกง่ายดี
เจ้าแอลลี่มันอาจจะหลงมาจากที่ไหนสักแห่ง ซึ่งเป็นที่ผมไม่สามารถให้คำตอบกับตัวเองได้ว่า มันคือที่ไหน บางทีการได้มาเจอกันในครั้งนี้ อาจเป็นลิขิตจากพระผู้เป็นเจ้า ให้ผมกับมันได้มาอยู่ด้วยกันในบ้านหลังนี้
มิตรภาพระหว่างผมกับมันกำลังจะค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น มิตรภาพที่แต่งต่างกันสิ้นเชิง ในด้านรูปร่าง หน้าตา มิตรภาพที่ต้องสื่อสารกันคนละภาษา แต่นับแต่นี้ ผมกับมันจะรับรู้ด้วยใจของกันและกัน
"มานี่เจ้าเหมียวน้อย มาหาฉันนี่" มันค่อย ๆ วิ่งมาตามเสียงเรียกของผม ผมบรรจงอุ้มมันขึ้นมาอย่างเบามือ พร้อมกับส่งเสียงบอกกับมันว่า"คืนนี้เรานอนด้วยกันบนเตียงอันแสนอบอุ่นนะ"

โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 4 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 25 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook