บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 2

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5
>> เจ้าเหมียวแอลลี่(จบ)

เรื่อง : เจ้าเหมียวแอลลี่(จบ)

เวลานี้มันน่าจะเป็นเวลาหลับของผม แต่ผมยังคงนั่งอยู่หน้าบ้าน คอยเจ้าเหมียวด้วยความกระสับกระส่าย มันไม่เคยกลับบ้านผิดเวลามากขนาดนี้ ด้วยความเป็นห่วง ผมจึงตัดสินใจออกตามหามัน

ผมเดินตามหามันทั่วทุกแห่งที่คิดว่ามันน่าจะอยู่ แม้กระทั่งสถานที่ ๆ ผมเคยพบมันเป็นครั้งแรก แต่ก็ไร้ซึ่งวี่แวว "เฮ้! แอลลี่ฉันออกมารับแกแล้ว" ผมตะโกนเรียก เพื่อที่มันจะได้ยินเสียงของผมแล้วออกมา ผมเดินหามันจนเหนื่อย คิดว่ากลับบ้านเป็นดีที่สุด บางทีมันอาจกำลังหลับปุ๋ยอยู่หน้าบ้านก็เป็นได้

แต่พอเมื่อผมกลับมา พบแต่เพียงความว่างเปล่า ผมหาทุกซอกทุกมุมในบ้านอีกครั้ง ผลลัพธ์ที่ได้ยังคงเดิม ผมล้มตัวลงไปบนโซฟาด้วยความอ่อนล้า ไม่รู้ทำไมใจของผมมันถึงรู้สึกหวิว ๆ ไม่รู้ว่าน้ำตามาจากไหน มันเอ่อล้นอยู่เต็มขอบตา ตาของผมค่อย ๆ ปิดลง พร้อมกับหยดน้ำใส ๆ

/ / /

เวลาผ่านไปเป็นอาทิตย์ ไม่มีทีท่าว่าผมจะหามันเจอ ความตั้งใจที่ตามหา มันเริ่มอ่อนแรง ทำไมในเมื่อเป็นลิขิตของพระผู้เป็นเจ้าให้ผมกับมันได้มาพบกัน แต่เหตุใดพระเจ้าถึงต้องให้มันหายไปจากผมเช่นนี้ แต่ก่อนที่ผมจะกล่าวโทษพระผู้เป็นเจ้ามากไปกว่านี้ ภาพในอดีตระหว่างผมกับเจ้าแอลลี่ ในช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความสุข ยามเมื่อได้อยู่ด้วยกัน มันได้ผุดขึ้นมาในมโนภาพ แต่ดูชัดเจนเหลือเกิน เหมือนกับว่าเหตุการณ์ในครั้งก่อน มาอยู่ตรงหน้าผมจริง ๆ ผมเห็นเส้นบาง ๆ เส้นหนึ่ง กำลังพันโอบล้อมรอบตัวผมกับเจ้าลูกแมวน้อยจนแนบแน่น สักพักภาพทั้งหมดก็เลือนหายไปอย่างช้า ๆ คงเหลือเพียงรอยยิ้มที่ฉาบไว้บนใบหน้าของผู้ชายคนหนึ่ง.......


โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 7 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 52 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook