บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 2

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5
>> 4 มือปราบมหากาฬ (เรื่องย่อตอนแรก)

เรื่อง : 4 มือปราบมหากาฬ (เรื่องย่อตอนแรก)

วันจันทร์ที่ 5 ธันวาคม- วันศุกร์ที่ 9 ธันวาคม 2548

หลิงลั่วสือฉายาแม่ทัพใหญ่ ตลอดเวลาที่ผ่านมานั้นหลิงลั่วสือมีความมุ่งมั่นที่จะเป็นประมุขยุทธภพให้ได้ เดิมทีนั้นหลิงลั่วสือเป็นรองประมุขยุทธภพ ในวันเกิดของมังกรอมตะเหลิงหุ่ยซ่านประมุขยุทธภพนั่นเอง หลิงลั่วสือได้ฆ่าเหลิงลั่วซ่านอย่างเหี้ยมโหด ช่วงชิงตำแหน่งประมุขยุทธภพมาครอบครองได้สำเร็จ ในเวลานั้น หลิงลั่วสือคิดจะฆ่าล้างสกุลเหลิง แม้แต่ลูกชายเพียงคนเดียวของเหลิงหุ่ยซ่านก็ไม่ละเว้น ไก้หู่หลันคนรับใช้ที่ซื่อสัตย์ของสกุลเหลิ่งอุ้มลูกชายเหลิงหุ่ยซ่านหลบหนีไป หลิงลั่วสือต้องการตัดรากถอนโคน ไก้หู่หลันหลบหนีไปถึงหน้าผา เมื่อเห็นว่าไม่มีทางไปแล้วจึงตัดสินใจกระโดดหน้าผาพร้อมด้วยลูกชายของเหลิงหุ่ยซ่านแม้ว่าตายก็ต้องเห็นศพหากมีชีวิตอยู่ก็ต้องเห็นคนหลิงลั่วสือสั่งให้คนออกค้นหาไก้หู่หลันและทายาทของเหลิงหุ่ยซ่านที่ก้นหน้าผา นึกไม่ถึงว่ากลับไม่เห็นคนทั้งสองแต่อย่างใดนับแต่นั้นเป็นต้นมาหลิงลั่วสือก็มักจะมีลางสังหรณ์ว่าสักวันหนึ่งทายาทของศัตรูจะกลับมาล้างแค้น และทายาทของศัตรูนี้เองก็จะเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดหลายปีต่อมา ที่ชายป่าได้มีเด็กชายคนหนึ่งมีชื่อว่าเหลิงเสี่ย เหลิงเสี่ยมีเสี่ยวฮัวสุนัขจิ้งจอกเป็นเพื่อน ทั้งสองไม่ห่างกันแม้แต่น้อย แม้ว่าเหลิงเสี่ยจะอายุเยาว์ แต่กลับมีคความทะนงในตนเอง ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร ส่วนผู้ที่ให้การเลี้ยงดูและถ่ายทอดสุดยอดวิชาให้แก่เหลิงเสี่ยนั้นก็คือจูเก่อเสินโหว หลายปีต่อมา เหลิงเสี่ยกลายเป็นหนุ่ม วันหนึ่ง เสี่ยวฮัวตามเหลิงเสี่ยออกไปข้างนอก

เนื่องจากเหลิงเสี่ยได้รับคำสั่งจากจูเก่อเสินโหวให้ไปกำจัดหวังปาเกอที่ก่อกรรมทำเข็ญในยุทธภพ เหลิงเสี่ยห้ามเสี่ยวฮัวไม่ให้ตามตนไป เสี่ยวฮัวมองเหลิงเสี่ยด้วยความอาลัยอาวรณ์ เหลิงเสี่ยออกตามหาหวังปาเกอ เหลิงเสี่ยพบหวังปาเกอที่ตลาด นึกไม่ถึงว่าหวังปาเกอไม่ใช่คนคนเดียวแต่กลับเป็นยอดฝีมือแปดคนที่มีความเลวที่แตกต่างไม่ซ้ำกันเหลิงเสี่ยสยบยอดฝีมือทั้งแปดลงได้อย่างง่ายดายการมาปราบหวังปาเกอในครั้งนี้ทำให้เหลิงเสี่ยได้ช่วยชีวิตเสี่ยวเตาลูกสาวของหลิงลั่วสือโดยบังเอิญ ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้เสี่ยวเตาเกิดความรู้สึกประทับใจในตัวเหลิงเสี่ยขึ้นมาจูเก่อชิงชิงลูกสาวบุญธรรมของจูเก่อเสินโหว นางแปลงโฉมเป็นจูเก่อเสินโหวออกตามหาเหลิงสี่ยศิษย์พี่ของนาง แต่วิชาแปลงโฉมอันลึกล้ำของจูเก่อชิงชิงกลับไม่สามารถตบตาเหลิงเสี่ยได้ เหลิงสี่ยมองออกว่าจูเก่อชิงชิงแปลงโฉมเป็นจูเก่อเสินโหวเพื่อตามหาตนชิงชิงสะกดรอยตามศิษย์พี่ใหญ่ อู๋ฉิงเป็นศิษย์คนโตของจูเก่อเสินโหว ขาทั้งสองของอู๋ฉิงพิการ ดังนั้นจึงต้องนั่งรถเข็นเพื่อไปยังที่ต่างๆ ไม่มีใครคิดมาก่อนว่าอู๋ฉิงจะทรยศสำนักไปเข้ากับหลิงลั่วสือ โดยไปเป็นอาจารย์สอนหนังสือให้กับลูกๆของหลิงลั่วสือ
หลิงลั่วสือรู้เรื่องที่เหลิงเสี่ยฆ่าหวังปาเกอ ทำให้หลิงลั่วสืออดสงสัยไม่ได้ว่าเหลิงเสี่ยต้องเป็นทายาทสกุลเหลิ่งอย่างแน่นอน หลิงลั่วสือสั่งให้ทุกคนเตรียมการป้องกันให้ดี ไม่เพียงเท่านั้นยังสั่งให้นักพรตโก่วและอี้ไต้ซือไปปลิดชีวิตเหลิงเสี่ยด้วย นึกไม่ถึงว่าระหว่างทางที่หลิงลั่วสือเดินทางกลับนั่นเองได้ถูกคนปองร้ายหมายเอาชีวิต หลิงลั่วสือซึ่งวางแผนฆ่าล้างสกุลเหลิ่ง แต่ถึงกระนั้นก็ตามหลิงลั่วสือก็ยังไม่สามารถครอบครองยุทธภพได้ทั้งหมด เพื่อความเป็นใหญ่แล้ว หลิงลั่วสือได้สมคบกับไช่จิงขุนนางชั่วแห่งราชสำนัก จนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพใหญ่ นึกไม่ถึงว่าระหว่างทางที่หลิงลั่วสือเดินทางจากเมืองหลวงกลับบ้านเกิดนั่นเองได้ถูกเหลิงเลี่ยลอบสังหารหลิงลั่วสือซึ่งมีวรยุทธลึกล้ำไม่เพียงไม่ถูกฆ่า ในทางกลับกันหลิงลั่วซือได้ซัดฝ่ามือทำร้ายเหลิงเสี่ยจนได้รับบาดเจ็บ ครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกที่เหลิงเสี่ยซึ่งไม่เคยพ่ายแพ้ให้ใคร ต้องพบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรก ที่สำคัญพ่ายแพ้อย่างราบคาบอีกด้วย เหลิงเสี่ยหลบหนีไปด้วยอาการปางตาย อี้ไต้ซือและนักพรตโก่วสมุนของหลิงลั่วสือต่างพากันออกตามล่าหมายเอาชีวิตเหลิงเสี่ยให้ได้

เหลิงเสี่ยซึ่งบาดเจ็บสาหัสหลบหนีเข้าไปในสำนักเทวะซึ่งเป็นสำนักของลูกสมุนหลิงลั่วสือ หยางเจียนเจ้าสำนักเทวะมีฉายาว่าจอมทมิฬ หยางเจียนมีวรยุทธลึกล้ำยากจะหยั่งถึง ข้างกายหยางเจียนมีดาบเทวะซึ่งเป็นอาวุธประจำสำนักติดตัวอยู่เสมอ เพลงดาบของหยางเจียนเลื่องลือไปทั่วยุทธภพ จนไม่มีใครกล้าต่อกรด้วย หลิงลั่วสือและหยางเจียนไม่เพียงมีความสัมพันธ์เป็นเจ้านายและลูกน้องกันเท่านั้น หยางเจียนยังมีฐานะเป็นอาจารย์ของหลิงเสี่ยวเตาและหลิงเสี่ยวกู่ลูกของหลิงลั่วสืออีกด้วย วันหนึ่ง หยางเจียนกำลังดูเสี่ยวเตาฝึกวรยุทธอยู่นั่นเอง หยางเจียนก็คิดขึ้นมาว่าหลิงลั่วสือสงสัยตนมาตลอดว่าตนไม่ยอมถ่ายทอดวรยุทธให้ลูกของหลิงลั่วสือจนหมดสิ้น เรื่องนี้ทำให้หยางเจียนกลัดกลุ้มใจเป็นอันมาก หยางเจียนพบว่าเสี่ยวเตาไม่ชอบฝึกวรยุทธ เรื่องนี้เองทำให้หยางเจียนหลุดพ้นจากข้อสงสัยของหลิงลั่วสือไปได้ ต่อมา หยางเจียนพบว่ามีคนแอบดูตนสอนวรยุทธให้เสี่ยวเตา หยางเจียนชักดาบเทวะขึ้นมาหมายปลิดชีวิตคนร้าย นึกไม่ถึงว่าคนร้ายกลับเป็นเซิ่งฉิงและหยี่ม่อ เซิ่งฉิง (อู๋ฉิงปลอมตัวมา) เซิ่งฉิงเป็นอาจารย์สอนหนังสือที่ซ่งหงหนันภรรยาของหลิงลั่วสือว่าจ้างมาสอนหนังสือให้เสี่ยวเตาและเสียวกู่ ส่วนหยี่ม่อเป็นเด็กรับใช้ของเซิ่งฉิง แม้ว่าเซิ่งฉิงจะสามารถหลบการโจมตีของดาบเทวะได้ แต่ในที่สุดก็ถูกหยางเจียนจับตัวไว้ได้ หยางเจียนเกิดความสงสัยในฐานะที่แท้จริงของเซิ่งฉิงขึ้นมา แม้ว่าจะเป็นอาจารย์สอนหนังสือที่ขาพิการทั้งสองข้างก็ตาม แต่พฤติกรรมของเซิ่งฉิงก็น่าสงสัยเป็นอันมาก หยางเจียนรู้สึกว่าเซิ่งฉิงไม่ใช่คนธรรมดา ต่อมา อี้ไต้ซือและนักพรตโก่วก็พากันเข้ามารายงานหยางเจียนถึงเรื่องคนร้ายว่าในเวลานี้คนร้ายซ่อนตัวอยู่ในสำนักเทวะ
เพื่อหลบหนีการตามล่า เหลิงเสี่ยหลบหนีเข้าไปซ่อนตัวในห้องๆหนึ่ง นึกไม่ถึงว่าเจ้าของห้องกลับเป็นหลิงเสี่ยวเตาลูกสาวของหลิงลั่วสือ ด้วยความตกใจเสี่ยวเตาได้ทำร้ายเหลิงเสี่ยจนได้รับบาดเจ็บมากขึ้นไปอีก นึกไม่ถึงว่าเสี่ยวเตาไม่เพียงไม่บอกให้คนมาจับตัวเหลิงเสี่ยไป นางยังคอยให้ความช่วยเหลือเหลิงเสี่ยอีกด้วย หลังจากที่เสี่ยวเตาล่อให้อี้ไต้ซือและนักพรตโก่วออกไปจากสำนักแล้ว เสี่ยวเตาก็เข้าไปดูอาการบาดเจ็บของเหลิงเสี่ย นึกไม่ถึงว่าเหลิงเสี่ยกลับคว้ามีดออกมาจ่อไปที่คอหอยของเสี่ยวเตา

เหลิงเสี่ยถามเสี่ยวเตาว่าเป็นลูกสาวของหลิงลัวสือใช่หรือไม่ เสี่ยวเตามองไปที่เหลิงเสี่ยด้วยความหวาดกลัว เสี่ยวเตาตอบเหลิงเสี่ยวกลับไปว่านางไม่มีเจตนาให้ร้ายเหลิงเสี่ยแต่อย่างใด ไม่เช่นนั้นแล้วนางก็ส่งตัวเหลิงเสี่ยให้แก่นักพรตโก่วและอี้ไต้ซือไปแล้ว เหลิงเสี่ยจ้องไปที่เสี่ยวเตาด้วยความรู้สึกที่เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง อู๋ฉิงถูกค้นห้องพัก ด้วยความโกรธ อู๋ฉิงได้สั่งให้หยี่ม่อไปตามพ่อบ้านมาหาตน อู๋ฉิงถามหยี่ม่อว่าเพราะเหตุใดไม่ไปตามพ่อบ้านมาหาตน นึกไม่ถึงว่หยี่ม่อไม่เพียงไม่แยแสอู๋ฉิง ซ้ำร้ายยังย้อนถามอู๋ฉิงว่าที่แท้ท่านรักข้าบ้างหรือไม่ อู๋ฉิงจับจ้องไปที่หยี่ม่อ ในเวลานี้อู๋ฉิงถึงรู้ว่าที่แท้หยี่ม่อก็คือจูเก่อชิงชิงปลอมตัวมานั่นเอง จูเก่อชิงชิงต้องการคำตอบจากอู๋ฉิง นึกไม่ถึงว่าอู๋ฉิงกลับไม่ยอมตอบ อู๋ฉิงนิ่งอยู่พักใหญ่ ทำให้จูเก่อชิงชิงยิ่งเกิดความไม่พอใจ จูเก่อชิงชิงหลงรักอู๋ฉิงมานานแล้ว แต่อู๋ฉิงกลับไม่เคยรู้เลย จูเก่อชิงชิงสุดที่จะทนต่อไปได้ ดังนั้นจึงตัดสินใจเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงของนางให้อู๋ฉิงรู้ อีกเรื่องนั้น เนื่องจากจูเก่อชิงชิงเป็นห่วงเหลิงเสี่ยซึ่งได้รับบาดเจ็บอยู่ เป็นการยากกว่าที่นางจะแฝงตัวเข้ามาในสำนักเทวะได้สำเร็จ จูเก่อชิงชิงขอร้องอู๋ฉิงช่วยสืบหาเบาะแสของเหลิงเสี่ยและช่วยชีวิตเหลิงเสี่ยด้วย นึกไม่ถึงว่าอู๋ฉิงกลับปฏิเสธอย่างเยือกเย็น ราวกับไม่มีเยื่อใย การปฏิเสธของอู๋ฉิงสร้างความเศร้าโศกเสียใจให้จูเก่อชิงชิงเป็นอันมาก


โดย : ฮวยบ่อขวย
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 10 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 10 : 5 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook