บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 2

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5
>> ช่างมั่ยรู้เลย

เรื่อง : ช่างมั่ยรู้เลย

นัยแววตาทั้งคู่ มั่ยรับรู้อะรัย เทอร์คงยังมั่ยเข้าจัย ว่าฉันมั่ยชั่ยคนเก่า เรายังคงเหมือนเพื่อนหยอกล้อเหมือนวันวาน แต่ฉันคือคนจัยสั่น แต่ฉันคือคนหวั่นหวัย ช่างมั่ยรู้อะรัยบ้างเลย นัยความคุ้นเคยกันอยู่ มันแฝงอะรัยบางอย่างที่มากกว่านั้น ช่างมั่ยรู้อะรัยบ้างเลย ว่าเพื่อนคนหนึ่งมันแอบมันคิดอะรัยปัยกลัยกว่าเป็นเพื่อนกัน
กลายเป็นคนฝันฝั่ยอยู่กลั้ยๆเทอร์ กลายเป็นคนที่รอเก้อเหมือนหนังสือที่เทอร์มั่ยอ่าน ตายังคอยจ้องอยู่ อยากหั้ยรู้จัยกัน และแล้วเทอร์ยังมองผ่าน และฉันก็ยังหวั่นหวัย ช่างมั่ยรู้อะรัยบ้างเลย นัยความคุ้นเคยกันอยู่ มันแฝงอะรัยบางอย่างที่มากกว่านั้น
ช่างมั่ยรู้อะรัยบ้างเลย ว่าเพื่อนคนหนึ่งมันแอบมันคิดอะรัยปัยกลัยกว่าเป็นเพื่อนกัน (*มันคิดอะรัยปัยกลัยกว่าเป็นเพื่อนกัน)

โดย : บี
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 ม.ค. ปี 2006 [ เวลา 13 : 48 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook