บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 3

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5
>> แอบรักเธอยัยจอมแก่น(10)

เรื่อง : แอบรักเธอยัยจอมแก่น(10)

'แท่ด..แท่ด..'
"รถเป็นอะไรหรือเปล่าครับ"
"มันสตาร์ทไม่ติดน่ะคะ"
"ถ้างั้นผมขอดูหน่อยได้ไหมครับ"
"ยินดีเลยคะ ช่วยหน่อยนะคะ"
'บรื้น..บรื้น..'
"ก็สตาร์ทติดนี่ครับ"
"อ้าว!แต่ว่า
"อาจเป็นเพราะช่วงนั้นเครื่องยังไม่เดินเต็มที่
ก็เลยทำให้คุณสตาร์ทไม่ติดก็เป็นได้ครับ"
"อย่างงั้นหรือคะ ขอบคุณมากนะคะคุณเอ่อ..
"ผมรวินทร์ หรือจะเรียกว่าเรียวก็ได้ครับ"
"คะ ขอบคุณนะคะเรียว แพรคะมาจากแพรไหม"
"คิดว่ารถคุณคงไม่มีปัญหาอะไรแล้ว งั้นผมขอตัวเลยแล้วกัน" แล้วนายเรียวก็ส่งยิ้มให้ก่อนจะหันหลังไป
พอคล้อยหลังนายเรียวไม่เท่าไร สีหน้าหญิงสาวก็เปลี่ยนทันที แผนเดิม ๆ สุดเชย แต่ได้ผลดีสำหรับการเปิดฉากแรกที่สืบรู้มาว่า เขาเป็นคนชอบช่วยเหลือคนเดือดร้อน เธอจึงแสร้งทำเป็นสตาร์ทรถไม่ติด เพื่อเรียกให้เขามาติด
กับดัก และมันก็ได้ผลตามคาด ยิ่งกว่านั้นสายตาของเขาที่ไม่ต่างอะไรจากผู้ชายทั่วไป ที่ชมชอบในความงามของผู้หญิงเช่นเธอ จึงไม่ใช่เรื่องยากอย่างที่เพื่อนเธอบอกสักนิด
"คอยดูต่อไปเถอะ ว่าฉันจะใช้แผนอะไรต่อไปในการล่าเหยื่ออย่างนาย"


"ดูยายแพรสิ ท่าว่าวันนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ" กิ๊บพูดกับมายด์ เมื่อเห็นใบหน้าที่ฉาบด้วยเครื่องสำอางค์ราคาแพงของแพร เปิดยิ้มอย่างสดชื่นเดินเข้ามาในห้องเรียน
"ก่อนหน้าจะเข้ามาเนี่ย ไปเจออะไรดี ๆ มางั้นหรือ" แพรไม่ตอบคำถามมายด์ในทันที จนเธอหย่อนก้นที่งอนได้รูปสวยในกระโปรงนักศึกษาที่รัดจนฟิตลงบนเก้าอี้แล้ว เธอถึงได้บอกออกมา
"ฉันก็ไปเจออะไรดี ๆ สำหรับความสุขของฉันมาน่ะสิ" ลองได้พูดแบบนี้ ทั้งกิ๊บและมายด์ต่างก็รู้ถึงความหมายของมันเป็นอย่างดี
"นี่แสดงว่าหล่อนไปเจอเหยื่อรายใหม่มางั้นสิ" มายด์พูดพร้อมถามออกมาด้วยในตัว
"ใช่แล้วล่ะจ๊ะ และรู้ไหมว่าเหยื่อฉันคนนี้น่ะเป็นใคร" กิ๊บและมายด์อยากรู้แล้วสิว่า คนที่แพรกล่าวเป็นปริศนานี้คือใครกัน
"นายเรียวไง"
"พี่เรียว!!" มายด์และกิ๊บพร้อมใจกันส่งเสียงอุทานออกมาด้วยความตกใจ
"พวกหล่อนสองคนได้ยินไม่ผิดแล้วล่ะจ๊ะ เนี่ยฉันไม่เห็นว่ามันจะยากอย่างที่พวกหล่อนบอกเลยนะ มันเป็นอะไรที่ง๊ายง่ายมาก" น้ำเสียงที่เปล่งออกมาของยายแพรไหมคนนี้ ทำให้คนเขียนอย่างดิฉันนึกถึงอะไรบางอย่างที่อยู่ในสวนสัตว์ อ้าว! นึกเหมือนกันหรือคะ นั่นแหละคะ ไอ้ตัวนั้นแหละคะ
"นายเรียวก็เหมือนกับคนแล้วคนเล่าที่ผ่านมาของฉันนั่นแหละ ที่หลงใหลเสน่ห์ผู้หญิงสวย ๆ อย่างฉัน" หล่อนยังคงพูดอย่างมั่นใจในตัวเองต่อไป ซึ่งคุณเธอไม่ได้สะกิดใจสักนิดเลยว่า เพื่อนสองคนที่นั่งฟังด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยอยู่นี้ ข้างในจะแสดงออกถึงความหมั่นไส้อย่างชัดเจน แถมยังมีการแอบเบ้ปากด้วยนะคะ


"พี่เรียวอย่าแอบดูกางเกงในชีสนะ"
"ไม่ดูให้เสียสายตาหรอก หน้าคะมำมาเมื่อไรจะหัวเราะให้ก้องโลกเลยคอยดู" นายเรียวพูด สายตาก็ลอบมองแม่สาวน้อยจอมแก่นที่กำลังปีนป่ายจากด้านหน้าไปนั่งด้านหลังรถ
"นี่..แอบมองเปล่าเนี่ย" ข้ามมาได้แล้ว แต่แม่สาวน้อยยังระแวงว่านายเรียวจะแอบมอง เพราะวันนี้ใส่กระโปรงมาเสียเกือบสั้น
"เปล่า ระแวงจังนะเรา"
"ไม่ได้แอบดูก็ดีแล้ว นี่วันนี้ใส่กางเกงในตัวใหม่มาด้วยแหละ สีชมพูรูปหมีพูห์ด้วย" ดูนางเอกของดิฉันสิคะ เฮ้อ! แล้วจะแวงให้เสียเวลาทำไม๊ บอกเขาเสียโจ่งแจ้งขนาดนั้น
"พี่เรียวศุกร์-เสาร์อาทิตย์หน้าว่างหรือเปล่า ถ้าไม่ว่างต้องว่างนะ ห้ามบอกไม่วางเด็ดขาด เพราะชีสกับพวกเพื่อน ๆ จะชวนพี่กับพี่ต้นและพี่กวางไปเที่ยวทะเลด้วยกัน"
"นี่เล่นมัดมือชกกันเลยหรือนี่"
"กลัวพี่เรียวปฏิเสธนี่ ไม่รู้ล่ะห้ามปฏิเสธด้วย ไม่งั้นมีงอน"
"ก็ไม่ได้ปฏิเสธนี่"
"โอว์เย้! พี่เรียวใจดีจัง" สองแขนที่ชูขึ้นพร้อมเสียงที่เปล่ง ทำให้นายเรียวต้องยิ้มออกมา
"แต่พี่ไม่รู้นะว่าถึงวันนั้นต้นกับกวางมันจะว่างหรือเปล่า แต่พี่น่ะว่างแน่"


"กลับมาแล้วคะ" แม่สาวน้อยส่งเสียงก่อนตัวจะเดินเข้าบ้าน....พอพนมมือไหว้พ่อกับแม่แล้ว ก็ทรุดลงนั่งกลางระหว่างพ่อกับแม่ที่นั่งอยู่บนโซฟา
"คิดถึงจังเลยคะ" ออดอ้อนออกมาแล้วก็ซ้ายทีขวาทีหอมแก้มพ่อกับแม่เสียฟอดใหญ่
"วันนี้แม่ทำสาคูไส้หมูกับข้าวเกรียบปากหม้อด้วยนะจ๊ะ" คุณวัลภาบอกลูกสาว
"หรอคะ งั้นชีสรีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าดีกว่า จะได้ลงมากินของอร่อย ๆ ฝีมือภรรยาคุณเกรียงไกร" เมื่อแม่สาวน้อยเดินออกไปจากตรงนี้แล้ว สักพักคุณวัลภาก็พูดกับผู้เป็นสามีขึ้นมาว่า
"ดูท่าว่าลูกสาวเราจะสนิทสนมกับพ่อเรียวเป็นพิเศษนะคะ ไม่รู้ว่าคบกันพิเศษด้วยหรือเปล่า"
"แล้วถ้าเขาสองคนคบกันเป็นแฟนขึ้นมาล่ะ" คุณเกรียงไกรถาม
"ดีน่ะสิคะ ตาเรียวน่ะเด็กดีจะตาย ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่เคยทำตัวเสียหายเลย รับผิดชอบการเรียนของตัวเองเป็นอย่างดี พอปิดเทอมก็หางานพิเศษทำ"
"ผมก็คิดเหมือนคุณ" คุณเกรียงไกรพูดแล้วยิ้มให้ภรรยา คุณเกรียงไกรและคุณวัลภาเป็นพ่อแม่ที่ค่อนข้างหัวสมัยใหม่ แต่ทั้งนี้การดำเนินชีวิตของบุตรสาวก็ต้องอยู่ในสายตาของพวกเขาที่คอยเฝ้ามองอยู่ห่าง ๆ ด้วยความเป็นห่วงเป็นใย



โดย : เรียงร้อยเป็นเรื่องราว
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 1 พ.ค. ปี 2006 [ เวลา 20 : 39 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook