บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> ไม่รู้ทำไม

เรื่อง : ไม่รู้ทำไม

ไม่รู้สิทำไมถึงต้องเข้ามายังที่แห่งนี้ ไม่ได้อ้อนวอนหรือเลียขาใคร
แต่มันคือความรู้สึกจริง ๆ และมันยิ่งเพิ่มเมื่อวันนี้ได้พบกับ
เจ้ายุทธท่านหนึ่ง ซึ่งตอนนั้น กระผมและคนอีกประมาณสักสามสี่คน
นั่งคิดหาคำเพื่ออำลาและอาลัยบุคคลที่มีค่ายิ่งคนหนึ่ง ตอนแรก
ข้าพเจ้าคิดว่า เมื่อคนมีมากแล้วน่าจะคิดอะไรออกได้เยอะ แต่กลับ
มีความขัดแย้งในแต่ละคน จนท่วมท้นมิอาจออกมาเป็นดังตัว
หนังสือได้ แต่พอจอมยุทธท่านนี้ได้เดินเข้ามา กลับพบว่า บทความ
บทที่เอ่ยนี้ น่าจะเหมาะสมยิ่งนัก และเป็นอย่างที่คาด ทุกคนที่
อยู่ ณ ที่ตรงนั้น ตกตะลึงกับบทความเหล่านั้น และยิ่งไปกว่านั้น
มันมิอาจมีคำใดมาแทนได้ จึงสรุปว่าตามนั้นไป เห็นแล้วยิ่งทำให้
อยากเข้ามาฝึกปรือวิชา ณ ที่แห่งนี้จริง ๆ แม้อักษร ไม่เรียบร้อย
ตรงตามหลัก อะไรที่นักวิชาการว่าไว้ แต่ฟังแล้วเข้าใจ ไม่ดิบไป
หรือสุขจนหวานเลี่ยน แต่ฟังแล้วถึงใจนะท่าน ขอบคุณมา ณ
โอกาสนี้ และวันหน้าจะมาใหม่

โดย : hackboy
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 30 มิ.ย. ปี 2006 [ เวลา 1 : 0 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook