บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> ความรักสีส้ม ตอนที่ 3

เรื่อง : ความรักสีส้ม ตอนที่ 3

ตอนที่๓

คำสั่งของพ่อ

วันหนึ่ง..............สิ่งที่ดวงใจไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ขณะที่ดวงใจก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน
“ดวงใจ...หนูต้องแต่งงาน”
เสียงพ่อตะโกนไล่หลังดวงใจ
ดวงใจพลันหยุดชะงัก หันหลังกลับไปยังต้นเสียง
พ่อเอ่ยต่อ
“หนูเที่ยวเก่ง....ผู้ชายมาชอบพอหลายคน.หนูต้อง.เลือกไปสักคน....ก่อนที่มันจะเสียหายไปมากกว่านี้....ไปอาบน้ำแล้วมาคุยกับพ่อ”
พูดจบพ่อก็เดินหันหลังจากไป
ใบหน้าสวยฉายแววหม่นวูบ คำพูดของพ่อทำให้ดวงใจยืนตัวชา ดวงใจรู้ว่าหากขัดคำสั่งพ่อ ดวงใจต้องเจออะไรบ้าง
ดวงใจจะบอกพ่อดีไหมว่า
“.......ดวงใจไปไหนมา.......แล้วชลธีเขาจะแต่งงานได้อย่างไร ในเมื่อเขายังเรียนไม่จบ พ่อแม่เขาคงไม่ยอมแน่...... ”
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ดวงใจเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจจนขอบตาร้อนผ่าว น้ำตาเอ่อท่วมนัยน์ตา เธอก้าวเข้าห้องด้วยอาการเศร้าสอยสองมือเอื้อมปิดประตูลงกลอน ยืนหันหลังพิงประตู สองมือเย็นเฉียบจนต้องประสานกันแน่น เธอถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินไปคว้าผ้าขนหนูสีขาวมาพาดไว้บนเตียงเสื้อผ้าทุกชิ้นถูกถอดออกอย่างเชื่องช้าด้วยอาการของคนเหม่อลอยไร้สติ ผ้าขนหนูถูกคว้าคืนมาจากเตียงมาพันร่างที่เปลือยเปล่า ก่อนที่เธอจะก้าวเข้าห้องน้ำ เสียงน้ำจากสายบัวดังกระเซ็นกระทบใบหน้าระเรื่อยลงมาตามลำคอไหลรินผ่านมายังสองแขนผ่านเลยมายังสองขาเรียวงาม ฟองสบู่ถูกบดขยี้กับลำตัวจนเป็นฟอง มันเคลื่อนไหวลอยไปมาคล้ายลูกโป่งสีรุ้งสวยใสใบใหญ่บ้างเล็กบ้างระรานตา หากแต่เจ้าของเรือนร่าง ไม่ได้สุขสดชื่นเลยกับการอาบน้ำครานี้ น้ำจากสายบัวปนคละเคล้ากับน้ำตามันถูกหลอมรวมจนเป็นสายน้ำเดียวกันและยังคงทำหน้าที่ชำระล้างเรือนร่างของเธอให้เอี่ยมสะอาด ปราศจากฟองสบู่และสิ่งแปดเปื้อนเธอคว้าผ้าขนหนูสีขาวจากที่แขวน เช็ดตามใบหน้าระเรื่อยลงไปตามแขนลำตัวและขา แล้วสะบัดผ้าขนหนูออกก่อนนุ่งกระโจมอกออกมาจากห้องน้ำแล้วเดินมาหยุดยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ เธอค่อยๆเคลื่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเล็ก เธอคว้าหวีขึ้นหวีผมแล้วรวบผมที่หยักโศก มัดด้วยยางยืดรูปตัวการ์ตูนสีชมพู เธอจ้องมองใบหน้าตัวเองในกระจกเงาเบื้องหน้า
“....อายุเราเพิ่งย่างเข้า..๑๙..ปี....... ”
เธอนึกในใจ
แป้งหอมกลิ่นกุหลาบยี่ห้อเอนแชนเทอร์ ถูกเทลงในฝ่ามือ สองมือของเธอบดขยี้ไปมาเบาๆจนหอมฟุ้งกระจาย ผงแป้งหอมถูกลูบไล้บนใบหน้าและลำคอของเธอ จนนวลผ่องริมฝีปากถูกลิปก็อตสีชมพูอ่อน เจือไว้อย่างเบาบางเธอลุกขึ้นจากหน้ากระจกเดินไปหยิบเสื้อผ้าก่อนที่จะเปลี่ยนผ้าขนหนูที่พันกายอยู่แล้วนำมาตากไว้ที่ราวท้ายเตียงเธอสวมเสื้อผ้าแบบสบายๆด้วยเสื้อยืดแขนสั้นสีขาว และกระโปรงสั้นจีบรอบตัวสีชมพูเธอกลับไปยืนอยู่หน้ากระจกเงาอีกครั้ง ทุกวันเธอชอบที่จะหมุนรอบๆตัว แต่วันนี้เธอได้แค่มองภาพเบื้องหน้าที่ปรากฏอยู่หน้ากระจกเงาเท่านั้น
ดวงใจอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เธอเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าระเบียงเพื่อมองหาผู้เป็นพ่อ พ่อซึ่งนั่งหันหลังจิบเบียร์อยู่ใต้ต้นมะขาม เธอก้าวเท้าลงบันไดช้าๆตรงไปใต้ต้นมะขาม ในใจสับสนคิดเรียบเรียงคำพูดที่จะบอกพ่อในเวลานี้ พ่อเหลือบมองดวงใจแล้วลดมือจากการถือแก้วเบียร์ลง มองหน้าดวงใจแล้วนิ่ง
“....ตกลงหนูเลือกใคร....... ”
พ่อถามแล้วยกแก้วเบียร์จิบต่อ ดวงใจเดินอ้อมไปนั่งตรงข้ามกับผู้เป็นพ่อ
“.....วันนี้หนูยังไม่ให้คำตอบได้ไหม...... ” ดวงใจตอบพ่อด้วยเสียงอันเบา สายตาบ่งบอกถึงความไม่สบายใจ
“......เมื่อไรจะบอก..... ”
พ่อเงยหน้าจากแก้วเบียร์
“.....อาทิตย์หน้าค่ะ...... ”
ดวงใจก้มหน้ามองพื้นโต๊ะไม้
“......ต้องให้คำตอบกับพ่อเลยนะไม่ใช่อิดออด...หนูต้องตัดสินใจเลย......... ”
พ่อยังคงจับจ้องใบหน้าของดวงใจตลอดเวลาที่สนทนา
“......ค่ะ..... ”
ดวงใจเงยหน้ารับปากกับพ่อ
“.....หนูจะนอนที่บ้านกี่วัน...... ”
พ่อกล่าวเนิบๆพร้อมยกแก้วเบียร์ใช้ริมฝีปากจิบฟองเบียร์
“......สองวันค่ะ..... ”
ดวงใจมองหน้าพ่อ
“.....เย็นนี้หนูจะกินข้าวที่บ้านรึเปล่า...... ”
พ่อถามต่อ
“....หนูจะขอออกไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ตลาดค่ะ....... ”
ดวงใจพูดไปเรื่อยๆ
“......หนูจะไปกับดวงจิต..พ่ออยากกินอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า..... ”
ดวงใจถามพ่อก่อนที่จะจบการสนทนาและลุกออกจากเก้าอี้ไม้
“.....ไม่ละ..แม่เขาทำน้ำพริกของโปรดพ่อไว้แล้ว.....หนูไปเถอะขับรถกันให้ดีๆล่ะ...... ”






โดย : สแสง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 14 ก.ค. ปี 2006 [ เวลา 14 : 1 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook