บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> ความรักสีส้ม ตอนที่ 5

เรื่อง : ความรักสีส้ม ตอนที่ 5


ตอนที่ ๕

ยากับชีวิต


“.......ดวงใจๆ.....ๆ.....ๆ....ๆ”
เสียงคนเคาะประตูพร้อมกับเรียกดวงใจหลายครั้ง
.............เงียบ ไม่มีเสียงตอบใดๆ..............
“......พังประตูเข้าไปเลย.....พ่อ.....”
เสียงสุรพลดังเกือบตะโกน
ประตูถูกกระแทกอย่างแรงหลายครั้งติดๆกัน ทำให้ ดวงใจตกใจจนตื่นจากภวังค์ ค่อยๆลืมตา งัวเงียจากที่นอน แล้วเดินลงจากเตียงไปอย่างช้าๆ เดินผ่านห้องรับแขกจนถึงประตู เธอเอื้อมมือมาเปิดกลอนประตู
............. ประตูเปิดแล้ว...........

“.....พ่อ.....พี่พล.....”
ดวงใจสภาพหน้าตาซีดเซียวคราง
“.....เข้ามาสิ......”
เธอพูดจบก็เดินหันหลังพาพ่อและพี่ชายมานั่งในห้องรับแขก


“.....พ่อมารับหนูกลับบ้าน.....”
พ่อเดินตามหลังเธอมา พ่อจับบ่าทั้งสอง ดวงใจหยุดเดินหันกลับมาเผชิญหน้ากับพ่อ

“......ร้องไห้...หรือลูก.....”

พ่อถามแล้วก้มมองนัยน์ตาคู่งามของเธอ

“โธ่..พ่อ...ตาบวมอย่างนั้น...ร้องไห้แหง่...ๆ...”
สุรพลพูดสอดขึ้นมา

ดวงใจไม่พูด แต่หันหลังเข้าห้องเดินไปที่เตียง ทิ้งตัวลงบนที่นอนอย่างหมดเรี่ยวแรง
..... เสียงดวงใจร่ำไห้สะอึกสะอื้น.....

“......กลับบ้านเราเถอะ.....”
พ่อเดินตามมานั่งขอบเตียง แล้วดึงดวงใจให้ลุกขึ้นพ่อกอดดวงใจไว้
“....พ่อขอโทษ....”

ดวงใจเงยหน้ามองพ่อด้วยความงุนงง

“.....แดน...เขาพาผู้ใหญ่มาสู่ขอลูก...กลับบ้านเราเถอะ....”
พ่อดึงเธอมาสวมกอดอีกครั้ง

“.....แต่งงานกับแดนเถอะลูก..ถ้าแดนมันไม่รักจริง มันคงไม่พาผู้ใหญ่มาสู่ขอหนูหรอก คิดให้ดีๆนะลูก พ่อก็เห็นมันมานาน การงานก็มั่นคง มันดูแลหนูได้..... ”
พ่อบอกกับดวงใจ
“ ....เฮ้ย... .ดวงใจ.. .แดนมันดีนะ มันชอบแกมาตั้งนานแล้ว...มันบอกกับพี่ว่า มันเห็นแกครั้งแรกมันก็ชอบเลยว่ะ แต่มันไม่กล้าบอกแก ที่มันมาบ้านเราบ่อยๆก็เพราะสาเหตุนี้แหละ...แดนมันหล่อดีนะแก...นิสัยก็ดี..เชื่อพี่เถอะ.....”

ความรักของแดนคืออะไร
ไม่มีเหตุผล
ไม่มีขนบธรรมเนียมประเพณี
ญาติของแดนดวงใจก็ไม่เคยรู้จัก
รักของเขาเป็นรักที่ไม่มีความยับยั้บชั่งใจ

พี่ชาย ตัวแสบผู้ชักนำชีวิตให้เธอต้องผิดหวังจากความรัก เอื้อมมือมาตบไหล่น้องสาวเบาๆ

“.....คราวนี้สาวๆอกหักกันเป็นแถวๆ.....”
สุรพลหัวเราะก๊ากชอบใจ
“.....พ่อจะรอหนูอยู่ข้างนอกนะ..อาบน้ำ..แต่งตัวเสียใหม่.....”
พ่อพูดจบก็เอามือมาลูบศรีษะดวงใจแล้วดึงมือสุรพลเดินออกไปนอกห้อง โดยไม่ลืมที่จะปิดประตูไว้เหมือนเดิม

วินาทีนั้น....เธอคว้าขวดยาแอสไพริน เทยา กรอกใส่ปากจนหมดพร้อมกับน้ำอีกแก้วใหญ่ แล้วเธอก็ล้มตัวลงนอน ความคิดและชีวิตถูกปิดกั้นอยู่หลังดวงจิตที่ปิดประตูสนิท

ไม่มีเสียงเดิน.....หรือเสียงอาบน้ำใด ใด ......ทุกอย่างเงียบ....

“......พื้นแล้ว..ๆ....ๆ.....”
แม่โผเข้ามากอดดวงใจ ร่ำไห้ปานจะขาดใจ

“.....ทำไม...ทำอย่างนี้...รู้ไหม...ถ้าหนูเป็นอะไรไปแม่จะ.....เป็นอย่างไง....”

แม่ร้องไห้แล้วรำพึงรำพัน เสียงของแม่อ่อนระโหยอยู่ข้างเตียง เธอน้ำตารินอาบสองแก้ม รู้สึกตาพล่ามัว ความตระหนักแล่นมาเกาะกุมหัวใจ สะอื้นไห้ เพราะความเสียใจที่ด่วนตัดสินใจคิดสั้น เธอมองผู้คน ที่อยู่รอบๆเตียงด้วยความรู้สึกผิด แม่ยังร้องไห้คร่ำครวญไม่หยุด

๙ พฤษภาคม พิธีเสร็จสิ้น เย็นมากแล้วดวงใจยังสวมชุดไทย นั่งอยู่บนขอบเตียง สายตาเหม่อลอย มองออกไปนอกหน้าต่าง เธอถอนใจหลายคราเมื่อหวนนึกถึงชลธี น้ำตาก็พลันทะลักออกจากดวงตาทั้งสองข้าง เสมือนทำนบพังครืนลงมา หลายครั้งที่ดวงใจยกมือปาดหยาดน้ำตา แต่ดูเหมือนมันกลับยิ่งพรั่งพรูออกมาจนเปียกชุ่มสองแก้ม
เธอถูกยัดเหยียดให้เป็นคนอกหัก ความเศร้ามันฝังลึกอยู่ในจิตใจเธอพยายามระงับความรู้สึกนึกคิดที่ฟุ้งซ่าน อย่างยากลำบาก เธอพยายามขับไล่ภาพที่มาหลอกหลอนให้หลุดพ้นไปจากชีวิต

“ดวงใจแต่งงานแล้ว....ดวงใจจะบอกคุณยายอย่างไร...บอกชลธีอย่างไร..”

เสียงสะอึกสะอื้นออกมาอย่างแผ่วเบา เพื่อไม่ให้คนในงานล่วงรู้

ตั้งแต่นั้นมา

ดวงใจก็ไม่เคยเขียนจดหมายถึงชลธีอีกเลย
***********************************************************


โดย : สแสง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 18 ก.ค. ปี 2006 [ เวลา 13 : 35 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook