บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> ไม่มีใบไม้ที่หายไป(อีกต่อไป)

เรื่อง : ไม่มีใบไม้ที่หายไป(อีกต่อไป)


ชั่วชีวิตของคนๆหนึ่ง
คุณเคยมั้ย
เคยกอบกำความฝันของคนอื่นไว้จนแน่น
แม้กระทั่งใบไม้ที่เคยอยู่ในฝ่ามือของคุณเอง
มันก็ร่วงหล่นหายไปโดยที่คุณเองก็ไม่รู้สึกตัว

คุณเคยมั้ย
ที่ยอมละทิ้งความฝันของคุณไปให้อีกคน
ทั้งๆที่ในมือของเค้าก็มีใบไม้หลากสีสรรเต็มไปหมด
และสุดท้ายความฝันของคุณก็ถูกวางทิ้งเหมือน
ใบไม้หลายๆใบที่หล่นเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นดิน

และคุณเคยมั้ย
เคยเดินย้อนกลับไปเพียงเพื่อไปค้นหาใบไม้
ใ บ ไ ม้ เพียง ใบ เดียว ที่ ห า ย ไ ป

บนเส้นทางเดินเดียวกันนี้
วันนึงเราอาจเดินทางด้วยความรัก

ขณะที่อีกวันเราอาจเดินย้อนสวนทางกลับมา
ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง


และวันที่เหลืออยู่ เราก็อาจ
ไม่ มี ความ รู้ สึก อะ ไร เหลือ ให้ กัน เลย แม้ แต่ น้อย
สำ หรับ เส้น ทาง ที่ เดิน เหยียบ ย่ำ กัน ไป มา
เส้นทางที่มีใบไม้ร่วงหล่นเกลื่อนกลาดทอดตัวตามรายทาง


หากว่าครั้งหนึ่ง
ฉันเคยทำให้ใบไม้ในมือของคุณมันร่วงหล่นหายไป

น่าเสียดายที่น้ำตาของฉันมันก็เหือดแห้งไปจนหมด
และมือของฉันก็ไม่เหลือแม้ใบไม้ของใครเลยสักใบเดียว


ฉันคงทำให้ได้เพียงแค่
คุกเข่าลงบนพื้นดินด้วยหัวใจที่เย็นเฉียบ

มือทั้งสองค่อยๆกอบกำใบไม้ที่ร่วงหล่นเรียงรายอยู่บนพื้นดิน
ค่อยๆหยิบมันขึ้นมาอย่างตั้งใจ
แล้วโปรยปรายใบไม้เหล่านั้นขึ้นไปในอากาศ

เพื่อให้มันมีความหมายขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

ภาพใบไม้มากมาย
ใบปลิว หมุนคว้าง ลอยเล่นลมบน
ลมยังคงโชยพัดมาเป็นละลอกๆ
แต่ไม่ช้านานลมก็เริ่มพัดช้าลง
ใบไม้ที่ลอยละล่องเริ่มร่วงหล่นลงมาทีละใบ
ยังคงได้กลิ่นฝันของผู้คนที่ยังหลงเหลือเจือจาง
ความฝันที่หายไปของใครหลายๆคน


วันนี้พระอาทิตย์กำลังจะลับไปยังอีกฟากฟ้า
ฉันค่อยๆเอนกายลงบนพื้นดิน
ภาพใบไม้ใบสุดท้ายเริ่มปรากฎให้เห็นเด่นชัดอยู่บนต้น
หากแต่ใบมันเริ่มหลุดจากต้น
เพราะลมละลอกสุดท้ายเริ่มพัดพา
ที่สุดก็ลอยละลิ่ว
ปลิวหล่นจากต้น

ฉันนอนมองดูใบไม้
ใบสุดท้ายที่ร่วงหล่นจากต้นอย่างช้าๆ
มันคือใบไม้ที่หายไป
ฉันค่อยๆหลับตาลง
แม้ว่ามันจะไม่มีภาพฝันอันสวยงาม
หากแต่สองมือของฉันก็ว่างเปล่า

และเมื่อลมละลอกสุดท้ายหยุดพัดพา
ใบไม้ใบสุดท้ายทอดกายร่วงหล่นลงบนดิน
เมื่อนั้น จ ะ ไ ม่ มี ใ บ ไ ม้ ที่ ห า ย ไ ป
ของ ใคร อีก ต่อ ไป




.......
ในลมหายใจเฮือกสุดท้ายที่ดูเหมือนจะยาวนาน
มันจะมีภาพใดปรากฎให้เราเห็นได้บ้าง
ท่ามกลางใบหน้าที่จากไปด้วยรอยยิ้ม
ท่ามกลางใบหน้าที่จากไปด้วยความสงบ
และในขณะที่อีกหลายๆคน
อาจจากโลกไปด้วยความทนทุกข์อย่างยิ่ง

แต่ไม่ว่าสุขหรือทุกข์
คนที่เหลืออยู่ก็ไม่อาจที่จะรู้ได้จริงๆเลยว่า
มือที่ไม่ไหวติงนั้น
ได้ถือใบไม้ที่หายไปของคนอื่นๆ
ติดตัวไปกับเค้าด้วยหรือเปล่า

แล้วคุณหล่ะ
คิดว่าเมื่อภาพใบไม้ใบสุดท้ายปรากฏให้เห็นขึ้น
ภาพที่คุณมองเห็น มันจะเป็นภาพใดกัน

โดย : กระติกน้ำแข็ง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 19 ก.ค. ปี 2006 [ เวลา 8 : 40 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook