บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> เหตุเกิด..เมื่อวันที่เธอขอเจอผี ??(2)

เรื่อง : เหตุเกิด..เมื่อวันที่เธอขอเจอผี ??(2)

ท้องฟ้ายามบ่ายกลับดูราวมืดแล้ว อากาศอึมครึมกว่าทุกวัน ไม่แน่ว่าฝนจะตก ซอยเล็กที่ผ่านหมู่บ้านค่อนข้างวายคน แต่เมื่อเดินเลยหมู่บ้านเข้าไปประมาณ 2 กิโลเมตร คือโรงแรมที่ทางโรงเรียนจัดให้นักเรียนพัก สิทธิ์พามินาและเพื่อนๆมาถึงโรงแรมตอนเวลาบ่ายโมงเล็กน้อย ก่อนขอตัวกลับไปเคลียงานที่ค้างไว้ โดยนัดไว้ว่าจะมารับไปตะเวณชวนชิมอาหารทุกชนิด ที่เยาวราชในตอนสองทุ่มคืนนี้
ทั้งหมดได้ที่พักเป็นอาคารเตี้ยๆสี่ชั้น แต่เล่นระดับลดหลั่นกันอย่างสวยงามโรงแรมเล็กๆแห่งนี้ มีห้องพักแค่ 68ห้อง ทุกชั้นสะอาดตาและสวยงามน่ามองไม่น้อย ตึกแห่งนี้เคยเป็นคฤหาสน์ของเศรษฐีนีผู้หนึ่ง เจ้าของหวงแหนมาก แต่เมื่อสิ้นชีวิตไปแล้ว ลูกหลานก็จำต้องตัดแบ่งที่ดินริมถนนออกขายให้คนนำไปทำหมู่บ้านจัดสรร เพราะไม่มีปัญญาหาเงินมาดูแลได้ทั่วถึง..
และเมื่อตกมาถึงรุ่นหลาน คฤหาสน์หลังงามก็ถูกนำออกมาขายทอดตลาด จะเหลือก็แต่เพียงที่ดินด้านในสุดซอย สร้างเป็นที่พักอาศัยของหลานชายเจ้าของตึก ซึ่งผู้รับซื้อตึกไปนั้น ชอบใจความงามของตัวตึก ที่เจ้าของดั้งเดิมตั้งใจตบแต่งลายฉลุกุหลาบอย่างละเอียดละออ เลียนแบบคฤหาสน์ที่สร้างในยุโรป แถมตัวตึกก็ยังใหม่มากมองดูแข็งแรงไม่น้อย เขาจึงนำมาดัดแปลงทำเป็นโรงแรมให้ ชาวต่างชาติหรือผู้ที่ต้องการพักแบบสงบเงียบ ห่างชุมชน โดยไม่เกี่ยงงอนที่ห้องพักอาจคับแคบกว่าที่อื่น แต่ราคาก็ย่อมเยาน่าสนใจไม่น้อยเหมือนกัน
มินาพักห้องริมสุดติดกับสวนด้านหลัง ที่ผู้สร้างคงตั้งใจเลียนแบบธรรมชาติจริงๆ จึงมีต้นไม้สูงใหญ่ปลูกหนาแน่นพอสมควร ในยามนี้แม้ว่าจะแค่บ่ายโมงกว่าๆ แต่ก็มองเงียบวังเวงราวกับสามทุ่มก็ไม่ปาน ห้องพักที่สะอาดสวยงาม เล็กแคบเป็นรูปยาวมากกว่ากว้าง แบบโรงแรมทั่วๆไป มีเตียงสะอาดตาสองเตียง กับโต๊ะเอนกประสงค์หนึ่งตัว ในห้องน้ำมีแค่ฝักบัวไม่มีอ่างนอนแช่ ที่น่าสนใจที่สุดในห้อง อยู่ที่ผ้าปูเตียงสีหวานลายกุหลาบ กับวอลเปเปอร์ลายกุหลาบนูนสีชมพูอ่อน ทำให้ห้องน่านอนพักไม่น้อยเลย
“โหหหหหหห ห้องมันเล็กเท่าหนูดิ้นตาย แต่ทำเป็นลายกุหลาบทั้งหมด แหมๆๆๆๆ!! ถ้าจำเป็นต้องนอนที่นี่สักสิบคืน นังภีก้อไม่เกี่ยงว่ะ”
ธารภีพูดอย่างชื่นชม เมื่อหยิบแก้วน้ำใบใสๆที่แกะเป็นรูปกุหลาบบาน บนโต๊ะเล็กขึ้นพิจารณาอย่างชื่นชอบ
“ระวังอย่าให้แตกน่ะ เขาติดประกาศเตือนไว้ ใบล่ะตั้ง 500บาท เห็นไหม”
มินารีบเตือน เมื่อมองเห็นสายตาซุกซนของเพื่อน ธารภี มีนิสัยชอบสะสมของสวยงามทุกชนิด และมักเผลอแบบตั้งใจหยิบติดมือไปด้วยทุกที่ทุกทีสิน่า
คืนนั้นสิทธิ์พาคนรักกับเพื่อนๆของเธอ ไปเยาวราชเพื่อรับประทานอาหาร ระหว่างที่สาวๆชี้ชวนกันชิมกับอาหารมากมายบนโต๊ะ เพื่อนๆของเธอไม่เพียงใช้ปากชิมทุกอย่างที่ขวางหน้าเท่านั้น ยังทำความปวดเศียรเวียนเกล้าแก่เขาอย่างมากมาย จนสิทธิ์แอบบ่นในใจไม่ได้ว่า
“เด็กบ้าอะไรก้อไม่รู้ เป็นสาวเป็นนางแท้ๆ แต่อยู่ดีไม่ว่าดีดันอยากไปเจอกะผี...เฮ้อ..ทำราวกับว่าตีตั๋วเข้าไปดูแมนยูฟาดแข้งกันหรือไงว่ะเนี๊ยะ?”
“เอางี้ดีกว่า ที่ตรงนั้นน่ะเขาจะเปิดให้เข้าได้เฉพาะวันพระเท่านั้น นี่อีกตั้งหลายวัน พี่ว่าเราไปเที่ยวที่เขาหลัก กระบี่ ก่อนดีกว่า เพราะว่าครั้งนั้นตอนที่เกิดคลื่นสึนามิถล่ม จนผู้คนล้มตายจำนวนมาก บ้านเรือน รีสอร์ท โรงแรมต่าง ๆ ถูกทำลายน่ะ เพื่อนพี่เคยไปได้ยินมาว่า มีผีดุไม่ใช่เล่น ออกมาเล่นน้ำทะเลอยู่ดึก ๆ ดื่น ๆให้คนเห็นอยู่บ่อยๆ แต่พอเดินเข้าไปดูใกล้ๆกลับไม่มีแม้แต่เงา ว่าแต่ไม่กลัวกันแน่น่ะ เดี๋ยวไปจับไข้หัวโกร๋นอย่ามาโทษกันน่ะคร๊าบคุณสาวๆทั้งหลาย”
สิทธิ์พูดไม่ทันจบก็โดนโห่ใส่หน้า เขามองสาวๆเหล่านั้นแล้วกุมขมับส่ายหน้า ส่วนยัยตัวแสบของเขา มัวแต่ชิมไม่มีปากมีเสียง จนเขาอดแปลกใจไม่ได้ แต่เมื่อหันไปมองเธอก็ยัดทอดมันกุ้งชิ้นโตใส่ปากเขาทันที
“แก้เซ็งกับเมื่อยปากค่ะพี่สิทธิ์”
มินาพูดหน้าตาเฉย เขาเลยถือโอกาส เคี้ยวทอดมันกุ้งพลาง “เช็ดปากลงที่ปากเธอ”ต่อหน้าเพื่อนเธออีกครั้ง เรียกเสียงเฮฮาดังลั่นจากกลุ่มสาวๆอีกครั้งหนึ่ง
คืนนั้นเมื่อนัดแนะตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาก็มาส่งสาวๆที่หน้าโรงแรม ก่อนนั่งแท็กซี่กลับถึงบ้านราวตีหนึ่งกว่าๆ แต่เมื่อกำลังอาบน้ำอย่างสบายอารมณ์ เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดันแผดเสียงรบกวนประสาทอีกจนได้
“โหล ใครไม่ทราบคร๊าบ ดึกมากแล้วน่ะคร๊าบ”
“พี่สิทธิ์ ด่วนจี๋เลยน่ะรีบมาที่นี่ เพื่อนมิมันเป็นลมล้มในห้องน้ำไม่ได้สติ ไปแล้วค่ะ”
“ ห๊า ! รุนแรงขนาดนั้นเชียว เอางี้น่ะน้องมิ รีบออกไปตามพนักงานที่เฝ้าตรงหน้าบันไดน่ะให้เขาโทรไปเรียกรถพยาบาลมาด่วน พี่จะรีบบึ่งไปให้เร็วที่สุด”
สิทธิ์รีบเช็ดตัวก่อนใส่เสื้อผ้า แล้วล็อคห้องคว้ากุญแจวิ่งตัวปลิว ออกมาเรียกรถรับจ้างตรงไปที่โรงแรมทันที...แต่เมื่อรถเลี้ยวเข้ามาจนสุดซอยแห่งนั้น โชเฟอร์กลับหันมาถามเขาว่า
“คุณครับโรงแรมอยู่ในซอยนี้แน่น่ะครับ”
สิทธิ์เงยหน้าขึ้นมองทันที....คุณพระช่วย..อะไรกันนี่? ทำไมมีแต่ป่าเต็มไปด้วยต้นไม้ ใหญ่ทั้งนั้น!!!
><----จบภาคที่ 2-----><


โดย : ขุนพลน้อย
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 24 ก.ค. ปี 2006 [ เวลา 0 : 50 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook