บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> ความคิดถึงอันนานยาว สิ่งที่พันธนาการจิตใจให้ยิ่งดิ่งลึกสู่ความเจ็บปวด

เรื่อง : ความคิดถึงอันนานยาว สิ่งที่พันธนาการจิตใจให้ยิ่งดิ่งลึกสู่ความเจ็บปวด

ความคิดถึงอันนานยาว สิ่งที่พันธนาการจิตใจให้ดิ่งลึกสู่ความเจ็บปวด
ในทุกครั้งที่ฉันข่มตาให้ปิดลง หลังม่านตาที่มีแต่ความมัวมืด นิ่งสนิทซึ่งความเคลื่อนไหว แต่ทว่าหัวใจและความคิดกลับไม่นิ่งตาม
ภาพของเธอวนเวียนอยู่ในห้วงสำนึก วนเวียนอยู่ในความนึกคิดอันเลือนลาง ฉันเห็นภาพของเธออย่างพร่าเลือน ความพยายามของฉันมันสิ้นสุดและได้มากที่สุดเพียงแค่นั้น
ในบางครั้ง ฉันรู้สึกคิดถึงเธอมากเหลือเกิน จนน้ำตาซึมจับเบ้าตา
ฉันถูกความคิดถึงและความยาวนานของวันเวลาติดตามทำร้ายอย่างสาหัส ในขณะเดียวกันที่เวลาทำหน้าที่ชำระล้างบาดแผลในใจของใครบางคน เวลาก็ทำหน้าที่ทำร้ายฉันอย่างทุกข์ทรมานเหลือเกิน ยิ่งเวลาเดินทางมายาวไกลเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดและใจหาย ที่ภาพของอดีตในห้วงความทรงจำมันค่อยๆ เลือนลาง และซึมซับเวลาแห่งความสุขนั้นได้เจือจางเต็มที ฉันกลัวเหลือเกิน กลัวว่าในสักวันหนึ่ง ฉันจะไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเธอในห้วงความคิดได้อีก
เวลาจ๋า...ช่วยเดินให้ช้าลงหน่อยได้ใหม อย่างน้อยๆ เพื่อให้ฉันได้แลเห็นภาพเธอในห้วงความนึกคิดจนวันสุดท้ายของชีวิต ที่จะเดินทางมาในระยะเวลาอันใกล้นี้
แต่ทว่า...หากวันสุดท้ายของชีวิตเดินทางมาถึง การสูญสิ้นของร่างกายก็คงมิอาจพรากความคิดถึงไปจากจิตวิญญาณ ทุกสิ่งที่เป็นฉันได้ถูกจองจำไว้แล้วตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้รักเธอ ล่องลอยวนเวียนติดตาม
แม้ไม่พบเจอก็คงกระทำอยู่เช่นนั้น การดับสูญของจิตวิญญาณเท่านั้น คือสิ่งที่จะปลดปล่อยฉัน จากโซ่ตรวนความคิดถึงที่พันธนาการทั้งจิตวิญญาณของฉันไว้ ปลดปล่อยฉันจากความเจ็บปวดทุกข์ทรมาน การสูญสลายของจิตวิญญาณเท่านั้น
แด่...ผู้ที่เป็นดังดวงใจ
ผู้ที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ

โดย : jan
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 24 ก.ค. ปี 2006 [ เวลา 12 : 55 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook