บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> หมอกเหงา..หวั่นไหว..พาใจฝัน

เรื่อง : หมอกเหงา..หวั่นไหว..พาใจฝัน

ลมพัดโบก..โหมถล่ม..คลื่นในน้ำ
เงาดำคล้ำ..ล้ำลึก..สุดฉงน
ฝนขาวหม่น..พริ้วผ่าน..ล้อมลอยวน
ดังเหมือนคน..ลอยเรือน้อย..ท่ามกลางทะเล
บางครั้ง..ชีวิต..เหมือนหลุดพ้น
จากสากล..จากมวลมิตร..ท่องเตร็ดเตร่
ล่องลอยทั่ว..สูดทุกข์สุข..หลงเกเร
อย่างเสรี..ไร้ขอบเขต..ในโลกฝัน
รวีฉาย..ให้ความอุ่น..แท้จริงฤา
เหนื่อยล้าดื้อ..รอยอุ่น..กลับเพิ่มควัน
ทุกทิวา..ราตรี..ล้วนสำคัญ
ต้องแบ่งปัน..แยกแยะ..ก่อนตัดสิน
กระจกเงา..ใช่ส่อง..มองด้านเดียว
มีมุมเลี้ยว..เคี้ยวคด..ลับสู่ถิ่น
บางเงาชัด..ซื่อตรง..ไม่ดีดดิ้น
ให้เคยชิน..ลงโทษ..อย่างลำเอียง
...............................

จะเรียนรู้..ความทุกข์..ที่คุกรุ่น
ให้เคยคุ้น..เคยโศก..ฝังวิญญา
จะเรียนรู้..ความช้ำ..เคล้าน้ำตา
ใช่เพียงว่า..เอ่ยปาก..ก็ลับเลือน
หอบหัวใจ..ปวดร้าว..มาลองชั่ง
แล้วลองนั่ง..ตรองอีกหน..นับอีกเดือน
น้ำหนักทุกข์..ที่สะสม..คอยเป็นเพื่อน
ไม่คล้อยเคลื่อน..ลบหาย..อย่างง่ายดาย
เมื่อโลกนี้..มีไว้..ให้เรียนรู้
ก็ต้องสู้..ก็ต้องดู..ฝึกเข้าไป
จะบอบช้ำ..จะกี่หน..ให้สงสัย
แม้เจ็บไข้..ก็ใช่ว่า..จะไม่แกร่ง
..........................
ที่มืดมิด..แปดด้าน..ผ่านไม่ได้
ไร้ฟืนไฟ..ในกมล..จึงสับสน
คิดบ้างไหม..ขาดสติ..พาอับจน
นี่แหละคน..มองผิวเผิน..ไร้ราคี
ในโลกา..มีไหม..คนไร้ผิด
ทั้งญาติมิตร..เพื่อนพ้อง..ผู้หวังดี
มีใครบ้าง..ไม่เคยขัดใจ..ให้ทุกข์ทวี
ที่ก่อคดี..มากมาย..เพราะเหตุใด?
รุ้งสีทอง..ส่องฟ้า..ของวันใหม่
เป็นเครื่องหมาย..เตือนใจ..ใช่หรือไม่?
เราเติมหวัง..ก่อเกิด..ก่อนร้องไห้
ที่ทำไป.. “ถามเขาไหม”..ต้องการฤา?
เรามุ่งหวัง..ต้องการ..ตามใจตน
เมื่อไม่ได้ยล..จึงพาล..ใช่ไหมหนา
เมื่อคิดได้..ทุกข์หนัก..จะโรยรา
อย่ารอช้า..ยิ้มสักนิด..ก่อนสายไป
.........................................

โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 26 ก.ค. ปี 2006 [ เวลา 15 : 18 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook