บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5
<

>> คุณ..แม่

เรื่อง : ..คุณ..แม่

เพิ่งจะผ่านพ้นวันแม่มาได้ไม่นาน และวันหยุดอย่างเสาร์-อาทิตย์สิ่งที่ข้าพเจ้าเลือกคือการเข้าห้องสมุดในมหาวิทยาลัยที่ศึกษาอยู่ เมื่อย่างกรายลงจากรถประจำทางของมหาวิทยาลัย เบื้องหน้าเป็นชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกันเดินลงจากรถก่อนข้าพเจ้าไม่มีวินาทีนัก ไปยังจุดมุ่งหมายหนึ่งของชายผู้นี้ มีสายตาหนึ่งส่งผ่านมายังชายหนุ่มผู้นี้ ด้วยสายตาอาวร และคำพูดชึ่งเอ๋ยออกมาจากริมฝีปากอันเหี่ยวแห้งของหญิงวัยกลางคน รูปร่างผอม-เตี้ย ด้วยใบหน้าไร้การตกแต่งอย่างสิ้นเชิง สวมใส่เสื้อผ้าอย่างไม่เป็นทางการนักด้วยเสื้อยืดธรรมดาๆตัวหนึ่ง และสวมใส่กางเกงแบบธรรมดาเช่นกัน เป็นลักษณะการแต่งตัวของชาวชนบททั่วไป เมื่อร่างนั้นได้เห็นชายหนึ่งที่มุ้งตรงไปหา "......บ่า..หล้า..เฮ้ย...หยั๋งมาบ่าไปหาอี๋แม่ผ้อง" คำกล่าวที่หญิงผู้นี้อุทานในช่วงแรกๆนั้นข้าพเจ้าได้ยินไม่ถนัดนัก คล้ายกับเป็นภาษาถิ่นของชาวเขา แต่ถ้อยคำต่อมาที่เอ๋ยขึ้นของหญิงผู้นี้ ข้าพเจ้าได้ยินอย่างถนัดหู เมื่อสิ้นเสียง.... และเห็นชายหนุ่มมุ่งตรงเข้าไปใกล้เธอทุกที สิ่งที่ข้าพเจ้าเห็น รวมทั้งชายผู้นั้น และ อีกหลายๆคนทั้ง รปภ ทั้งคนที่สัญจรไปมาแม้ไม่มีคนพลุ้งพล่านเท่ากับวันที่เปิดทำการตามราชการก็ตาม ทุกคน ณ ที่ตรงนี้ต่างเห็น... ภาพ หญิงวัยกลางคน นั่งลงกับพื้น และร้องไห้ คร่ำครวญ สองมือก็จับแขนข้างหนึ่งของลูกชายไว้แล้วคร่ำครวญถ้อยคำเดิมๆ "......บ่า..หล้า..เฮ้ย...หยั๋งมาบ่าไปหาอี๋แม่ผ้อง" เหมือนเด็กน้อยที่นั่งร้องไห้ รบเร้าผู้ปกครองเมื่อเขาจ้องการอย่างใดอย่างหนึ่งก็ไม่ปานเสียงคร่ำครวญนี้ร้องออกมาอย่างไม่ขาดสาย..ไม่ขาดสาย ...แม้ลูกชายจะเกลี้ยกล่อมให้เธอหาที่เงียบๆคุยกันสักเท่าใดก็เหมือนว่าเธอไม่ได้ยินเสียงใดใดแม้แต่คำชักชวนของลูกชาย เมื่อเห็นว่ามารดาไม่หยุดคร่ำครวญเพียงเท่านี้แน่สิ่งที่เขาทำได้ นอกจากการสอดส่องสายตามองดูผู้คนว่าจะมีใครบ้างหนอที่แอบมองเขาอยู่ และอีกสิ่งหนึ่งที่เขาทำได้คือนั่งข้างๆหล่อน..ก้มหน้า..และไม่ทำกระไรเลย..และหลังจากนั้นข้าพเจ้าก็เริ่มถอยห่างจาพภาพดังกล่าว แม้อีกใจหนึ่งก็ต้องการที่จะเข้าไปหยิบยื่นยาดมให้..ก็ตาม...

โดย : จ.น้อย
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 22 ส.ค. ปี 2006 [ เวลา 18 : 31 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook