บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> แท้ง

เรื่อง : แท้ง

แท้ง
“ฉันท้องนะ เอก”
หญิงสาวร่างระหงส์เอ่ยกับชายหนุ่มด้วยท่าทีกังวล เมื่อได้รับฟังชายหนุ่มยืนนิ่งราวฟ้าผ่า แทบไม่เชื่อว่าจะได้ยินเรื่องแบบนี้ เขาครุ่นคิด ใบหน้าเริ่มเคร่งเครียดระคนสงสัยเหมือนกับว่า มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ทั้งที่ป้องกันแทบทุกครั้ง เมื่อเขาและฝ้ายร่วมรักกัน เอกถอนหายใจเอือกใหญ่พรางเอนตัวพิงกับราวระเบียงในห้องพักของเธอ เขาคบกับฝ้ายได้ราว 6 เดือน ทั้งสองคนพบกัน โดยบังเอิญในงานรับน้องของมหาวิทยาลัย ฝ้ายเป็นรุ่นพี่อยู่ปี 3 เอกเป็นรุ่นน้องอยู่ปี 2 เขาไปเป็นเพื่อนของเพื่อนในงานรับน้องครั้งนั้น
ฝ้ายเป็นหญิงสาวที่มาจากจังหวัดราชบุรี เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯเกือบ 2 ปี เนื่องจากฐานะทางบ้านไม่มีกำลังเพียงพอจะส่งเสียให้เรียนหนังสือ เพื่อแบ่งเบาภาระ ฝ้ายจึงต้องทำงาน และเรียนหนังสือไปพร้อมกัน ฝ้ายเป็นคนเข้มแข็ง ขยันและอดทน ไม่เคยบ่นแม้นงานจะหนัก
.........................ภายในห้องนั้นเงียบ แต่ทั้งสองคนเงียบกว่า................
1 สัปดาห์ต่อมา.........
เอกพาฝ้ายไปทำแท้งที่คลินิกย่านคลองตัน โดยให้เหตุผลกับฝ้ายว่าเรายังเด็ก เขาเอง ก็ไม่พร้อมที่จะมีครอบครัว เราสองคนยังเรียนอยู่ รายได้ที่มีก็เป็นเพียงการรับจ้างทั่วๆไป การเอาเด็กออกเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
วันนั้นฝ้ายเสียใจมาก หล่อนร้องไห้ไม่ยอมหยุด เขาเองก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ เขาปลอบใจฝ้ายอยู่นาน และบอกว่าจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด สุดท้ายหล่อนก็เข้าใจ และยอมรับในข้อเสนอของเอก วันนี้ฝ้ายลางานและมาพบกับเอกที่ห้อง สีหน้าฝ้ายไม่ค่อยดี ขอบตาที่ดำคล้ำบ่งบอกว่าหล่อนคงไม่ได้นอนมาตลอดทั้งคืน ร่างกายที่ซูบโทรมลง คงเพราะ ยังทำใจไม่ได้
เอกก็คิดมากไม่น้อยไปกว่าฝ้าย เขากลัวคนอื่นจะรู้ และเขาก็รู้ว่าในสังคมที่เขาอยู่ยังมีคน ที่รับไม่ได้กับการทำแท้ง ตลอดระยะเวลาทั้งอาทิตย์เขานอนไม่หลับ หรือหลับก็ไม่สนิท ใช่ ! เขากลัว เวรกรรตามสนองเขา เขาไม่อยากตกนรก แต่ตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับตกนรก เวรกรรมครั้งนี้อาจจะตกถึงลูกหลานเขาในวันข้างหน้าก็ได้ เขาสับสนและวุ่นวายใจ
เขาหวนนึกถึงว่าถ้าเขารู้จักป้องกันในทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธ์ ไม่ปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือความต้องการล่ะก็............................
เขาต่อว่าตัวเองอยู่ในใจอย่างนี้ซ้ำไปซ้ำมา วนเวียนและปล่อยให้ความคิดนั้นเลยเตลิด ไปไกล เขามักจะโทษตัวเขาเองเสมอ
เขาเดินผ่านประตูไปโดยไม่มีสตินัก สบตากับยามครู่หนึ่ง เขากระดากปนละอาย
หลังจากคุยกับหมอที่คลินิก พยาบาลในชุดสีขาวขุ่นก็พาหญิงสาวหายไปในห้องโถง ขนาดย่อมห้องหนึ่ง ภายในถูกแบ่งเป็นห้องเล็กๆสิบกว่าห้อง ด้านหน้ามีม่านสีเทาปิดอยู่เกือบ ทุกห้อง เห็นผู้ป่วยทั้งชายและหญิงนั่งรออย่างจดจ่ออยู่จำนวนหนึ่ง
ก่อนฝ้ายจะเข้าห้อง พยาบาลคนนั้นบอกเขาว่าจะรอหรือกลับก่อนก็ได้ คนไข้จะปลอดภัยเมื่อถึงมือเรา สาวชุดขาวยังย้ำว่าพวกเขาเป็นมืออาชีพและยิ้มตอบอย่างอบอุ่น ก่อนที่เดินจากไป ฝ้ายเองก็เห็นด้วย
ไม่รู้ทำไมเขาเลือกที่จะกลับ ทั้งที่ควรอยู่ เขาค่อยๆเดินออกมาตามทางที่คลินิกจัดไว้ มันซับซ้อนและสับสน ความกังวลต่ออนาคตและเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไป ยังคงหมุนเคว้งคว้างอยู่ในหัว หากฝ้ายทนไม่ไหวล่ะ หากเสียเลือดมากเกินไป เขารู้มาว่าการทำแท้ง อาจต้องเสียเลือดเยอะ ฝ้ายอาจตายได้ ถ้าฝ้ายตาย เขาจะทำยังไง ฝ้ายไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนในกรุงเทพฯ ทางบ้านจะรับได้ไหมหากฝ้ายต้องจากพ่อแม่ไปด้วยเรื่องแบบนี้ อีกอย่างฝ้ายไม่ใช่ คนที่แข็งแรง ถึงแม้นว่าฝ้ายจะเข้มแข็ง ผู้หญิงเข้มแข็งมักไม่แข็งแรง แต่เขาก็เลือกที่จะไม่รอฝ้าย
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดียังคงปะเดปะดังฝังรากลึกลงไปในจิตใจที่ไร้สิ่งยึดเหนี่ยวของเขา ทุกขณะ สามัญสำนึกของเขารับไม่ได้ในเรื้องนี้ และเชื่อว่าคงมีคนไม่น้อยที่มีความรู้สึกแบบเขา ถ้าแม่กับพ่อรู้ล่ะ จะเป็นยังไง จะเสียใจกับการกระทำในครั้งนี้ไหม แน่ล่ะเขาไม่เคยรับรู้ว่าพ่อกับแม่จะเคยทำแบบนี้มั้ย แต่ที่แน่นอนที่สุดท่านทั้งสองอยากให้เขาเป็นคนดีเสมอ พวกท่านต้องสูญสิ้นความภาคภูมิใจในตัวเขาแน่นอน เขาอ่อนแรงและไม่รับรู้ว่าสิ่งที่อยู่รอบตัวเขาเป็นอย่างไร และไม่ว่าจะเป็นยังไงเขาก็เลือกที่จะทำแบบนี้
เขาเดินมาถึงถนนใหญ่เมื่อไหร่ไม่รู้ เขาเหลียวซ้ายแลขวาด้วยแววตาเศร้าหมองไม่เจอใคร เขาหดหู่และอ่อนล้า อยากพักผ่อน ในใจคิดว่ากลับไปพักเอาแรงเสียหน่อยดีกว่า อาจจะดีขึ้นบ้าง ไม่ด้านร่างกายก็จิตใจ พรางปลอบใจว่าอีกประเดี๋ยวเรื่องทุกอย่างคงจบลง เขาไม่ควรคิดมาก เขากำลังจะข้ามถนน ทันใดแว่วเสียงใครคนหนึ่งเอ่ยมาจากด้านหลัง
“กี่ครั้งแล้วล่ะ เอก ร้ายจริงๆนะ พ่อหนุ่ม”
เขาหยุดนิ่ง และหันไปยิ้มให้อย่างชืดๆ พบว่าเป็นยามของคลินิก
“ไม่รู้ซิพี่ ไม่เคยนับ ช่างเถอะ เดี๋ยวอีกหน่อยก็ลืม แล้วเจอกันนะ”ชายหนุ่มฝืนยิ้ม และสูดหายใจฟอดใหญ่ ก่อนเดินหายไปตามถนนสายนั้น
“แล้วเจอกัน ระวังเวรกรรมมันบ้างก็ดีนะ” ยามไล่เสียงตามหลัง

เมื่อลืมตาขึ้นมาฝ้ายรู้ว่ายังคงอยู่บนเตียงในคลินิกเถื่อนแห่งนี้ หล่อนหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ และยิ่งไม่รู้ว่าระหว่างที่หลับไปเกิดอะไรขึ้นบ้าง ฝ้ายจำได้เลาๆว่า พยาบาลคนนั้นจับขา ของหล่อนถ่างออก และตั้งไว้ขึ้นบนขาหยั่งข้างเตียง พยาบาลสาวเอายาฉีดเข้าไปในอวัยวะเพศ และใช้เหล็กแท่งยาวสอดเข้าไปอีก หล่อนรู้สึกทั้งเจ็บ ทั้งกลัว แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรได้ ต้องปล่อย ให้สิ่งเหล่านั้นดำเนินไปจนสิ้นสุดตามวาระที่ควรจะเป็น หล่อนรู้สึกอ่อนเพลียมาก พยาบาลบอกว่า หล่อนเสียเลือดไปเยอะ หลับไปตั้งหลายชั่วโมง และทุกอย่างก็ปลอดภัยดี
“พักผ่อนอีกสักระยะก็คงหายเป็นปรกติค่ะ”พยาบาลเสริม
เมื่อหล่อนออกจากสถานพยาบาลเถื่อน หล่อนก้าวขาอย่างอ่อนระโหยโรยแรง ฝ้ายพบว่าเป็นว่าค่ำแล้ว หล่อนเรียกแท็กซี่ และก้าวขึ้นรถอย่างยากเย็น หล่อนสูดหายใจเต็มปอดแล้วปล่อยให้รถมุ่งหน้าสู่จุดหมายตามคำสั่ง
ตื้ดดดด.......ตื้ดดดด....... เสียงโทรศัพท์ของหล่อนดังขึ้น
“สวัสดีค่ะ เสี่ยเหรอค่ะ เสี่ยจะมาหาหนูเหรอ เสี่ยมาวันหลังได้ไหมค่ะ วันนี้หนูรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ ...............แล้ววันนี้ประจำเดือนหนูก็มาด้วย ...........ค่ะ ค่ะเสี่ย ไม่นานหรอกค่ะ แล้วหนูจะโทรไปบอกนะ ค่ะ เสี่ยน่ารักที่สุด ”

...............................................................................................


โดย : กระบี่สายลมไร้รัก
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ย. ปี 2006 [ เวลา 11 : 17 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook