บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>>  รักแสบใสสะดุดใจนายข้างบ้าน<< Chapter1 +2เรื่อง : >>รักแสบใสสะดุดใจนายข้างบ้าน<< Chapter1 +2

>>PiMFahhz Say: Bonjour สวัสดีค่ะ .....เพิ่งเข้าเวปนี้ครั้งแรก (จริงๆนะ) จุดประสงค์คือเอานนิยายมาลง ลงแล้วก็ช่วยๆกันทำมาหากิน(อ่านแล้วเมนท์)หน่อยนะค่ะ แต๊งส์ๆๆๆๆ

จุ๊บๆๆๆ มาทักทายกันได้ที่ ryh-dn@hotmail.com นะจ้า


Chapter1 บทนำ

ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก !!!
เสียงนาฬิกาปลุกเดินอย่างบ้าคลั่ง! หน้าปัดบอกเวลา สามทุ่มสี่สิบห้า หญิงสาวในชุด เสื้อกล้ามสีขาวและกางเกงยีนเอวต่ำ ผมสีน้ำเงินจนเกือบดำสนิทซอยสไลด์ยาวมาจนถึงบั้นเอวถูกปล่อยให้สยายลงมา ดวงตาสีดำขลับดูลึกลับและมีอำนาจ สะท้อนจากกระจกเข้ามาในเรติน่า

ไฟทุกดวงในห้องนอนสีชมพูที่บ่งบอกถึงความหวานของเจ้าของห้องดับลง เหลือเพียงแค่ไฟสีเขียวจากไฟฉายดวงเล็ก ประตูกระจกหลังห้องถูกเปิดออก เผยให้เห็นระเบียง เธอใช้เชือกมัดกับระเบียงห้องแล้วหย่อนตัวลงไปด้วยความชำนาญ ถ้าใครมาเห็นเธอตอนนี้ คงจะคิดว่า ‘ยัยเด็กคนนี้นึกว่าตัวเองเป็น เดะแมททริก’ เป็นแน่

พรึ่บ!!!

เสียงเท้ากระทบกับพื้นหญ้า หญิงสาวลุกขึ้นยืนและไม่วายปัดมูลดินที่ติดอยู่บนชายกางเกงยีน เธอสาวเท้าไปยังหน้าปากซอย แท็กซี่ที่เธอนัดไว้นั้น จอดรอเธออยู่

“ไปย่าน RCA”เธอพูดห้วนๆแต่ได้ใจความ คนขับแท็กซี่พยักหน้ารับน้อยๆ แล้วเหยียบคันเร่งไปดังที่หมาย

กรุงเทพมหานครฯ ยามค่ำคืนถูกประดับไปด้วยแสงสีมากมาย เมืองที่เคยเป็นเมืองแห่งธุรกิจในเวลากลางวัน กลับกลายเป็นเมืองแห่งการท่องเที่ยวในเวลาไม่กี่ชั่วโมงกลังจากตะวันลับขอบฟ้า

ไม่นานนัก รถแท็กซี่ก็ขับมาถึงที่หมาย หญิงสาวมองไปยังมิเตอร์ มันบอกราคาหนึ่งร้อยยี่สิบบาท เธอควักแบงก์ร้อยและแบงก์ยี่สิบออกมาอย่างละใบ และยื่นให้คนขับแท็กซี่ จากนั้นก็พูดว่า

“ไม่ต้องทอน”

เธอเดินเข้าไปเทกฯที่ดูใหญ่ที่สุดในละแวกนั้น แต่ดูเหมือนว่ามันไม่ง่ายอย่างที่คิด เมื่อบัตรประชาชนเธอ บอกอายุเพียงสิบหกปีเท่านั้น

หญิงสาวหยิบแบงก์ห้าร้อยออกมาจากกระเป๋าอย่างเสียดาย แล้วยื่นให้พนักงานที่ยืนอยู่หน้าประตู พนักงานมองเงินอย่าง ‘พระเจ้า’ และปล่อยให้เธอเดินเข้าไปโดยง่าย

ดวงดาสีดำขลับสแกนมองหา ‘เป้าหมาย’ ที่ว่า ผู้ชายเส้นผมสีน้ำดำที่มองเห็นไม่ค่อยชัด เพราะความมืด อาศัยเพียงแสงไฟวับๆ แวมๆ ในการมองเห็นเท่านั้น ดวงตาสีน้ำตาลกับใบหน้าที่หล่อกระชากใจวัยโจ๋ที่เธอคุ้นเคยดี มือของเขาถือแก้วเหล้าผสมโซดา ที่เธอเกลียด

“สวัสดีค่ะ”เธอทักผู้ชายนามว่า ‘แบงก์’ ผู้เป็น ‘เป้าหมาย’ ในการทำงานของเธอในวันนี้

“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าชื่ออะไร”เสียงเพลงดังกระหึ่ม แม้เธอจะได้ยินไม่ชัด แต่ก็คงจะเดาออกว่า ผู้ชายหน้าหม้อ นามว่า ‘แบงก์’ ถามเธอว่าอะไร

“ชื่อแม็กกี้ค่ะ”เธอพูดชื่อที่เธอเพิ่งจะ MAKE ขึ้นมาสดๆเมื่อวินาทีที่แล้ว

“ผมชื่อแบงก์นะครับ”

“ค่ะ”

หญิงสาวคุยกับ ‘แบงก์’ ไปได้ซักพัก เธอก็เริ่มปฏิบัติตามแผนการที่เธอเตรียมมาไว้อย่างดี เธอหยิบโทรศัพท์มือถือ โทรหา ‘ลูกค้า’ และหันกลับมาคุยกับแบงก์ตามเดิม

เป็นเวลาไม่ถึงสองนาที หญิงสาวผมยาวประบ่า ใบหน้าโป๊ะเครื่องสำอางจนพอกพูนความหนาของใบหน้าอย่างเห็นได้ชัด แต่ถึงกระนั้น ความสวยของเธอก็ไม่เพิ่มขึ้นแต่อย่างใด ชุดเสื้อสายเดี่ยวสีชมพูรัดรูปจนหน้าอกเกือบออกมายิ้มแป้นแล้นข้างนอก และกระโปรงยีนที่สั้นจู๊ดจู๋ พร้อมเพื่อนสาวอีกสองสามคน ปรากฏตัวขึ้น เธอยิ้มกริ่มอย่างพอใจ แล้วหันมาเล่นเกมไปตามบท

“แบงก์นี่มันหมายความว่ายังไงค่ะ อธิบายให้มิ้นท์ฟังหน่อย” หญิงสาวเสื้อสีชมพู นามว่า ‘มิ้นท์’ พูดขึ้น

“เฮ้ย!! มิ้นท์มาที่นี่ได้ไง” ‘ตามสคริปต์เป๊ะ!’ มิ้นท์คิด

“ไม่สำคัญค่ะแบงก์ แล้วเธอเป็นใคร” มิ้นท์หันมาถามหญิงสาวผมยาวที่นั่งอยู่ข้างๆแบงก์

“เป็นแฟนแบงก์ซิ แล้วเธอล่ะ เป็นใคร??”

เพี๊ยะ !!

หลังมือของมิ้นท์กระทบกับใบหน้าของเจ้าของผมสีน้ำเงินเข้มเข้าอย่างจัง แม้จะรู้สึกเจ็บนิดๆ แต่มันก็คุ้ม

“แบงก์ค่ะ เราเลิกกัน” มิ้นท์พูดพลางเดินออกไปในทันที แบงก์ทำทีท่าว่าจะเดินตาม ในจังหวะนั้น หญิงสาวเจ้าของผมสีน้ำเงินก็หายตัวได้ราวมีมนต์ล่องหนไปในทันใด.......

Chapter2 ฝีมือฉันเอง^^

เช้าวันใหม่ สดใสกว่าเดิม ภายในห้องนอนสีชมพู ฉัน เชียร์ ฟากนภา อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ ^^ สาวน้อย ผู้น่ารักและน่าสงสาร ยังคนสถิตอยู่ ณ คารทองวิมารสุข _ _^ ลุกขึ้นมาโดยอัตโนมัติหลังจากที่นาฬิกาปลุกเจ้ากรรมดังขึ้น ฮือๆๆ วันนี้วันจันทร์อีกแล้ว ฉันเกลียดวันจันทร์ที่สุด! TTOTT

ลา ลา ลา ลา ลา ~~~
ฉันฮัมเพลงไม่เป็นเพลง พรางเล่นฟองสบู่ในอ่างอาบน้ำ ^O^จากนั้นก็หยิบยาสระผมกลิ่นกล้วยหอมขวดสีเหลืองขึ้นมาบีบใส่ฝ่ามือ ฉันชอบยาสระผมกลิ่นนี้ที่สุดเลย มันทำให้ฉันรู้สึกว่าผมฉันนุ่มอยู่ตลอดเวลา เมื่อมีใครถามว่า ‘ไปยืนผมถาวรมาเหรอ’ ฉันก็จะตอบเพียงว่า ‘แค่ใช้แชมพูเองค่ะ’ ^^ :;( จะขายยาสระผมอีกนานมั้ยย่ะ?? _ _^^)

ไม่นานนักฉันก็อาบน้ำเสร็จ ฉันหยิบชุดนักเรียนที่สวยเวอร์อลังการดาวล้านดวงขึ้นมาใส่ ^^ เสื้อแขนยาวสีขาวคอทหารเรือผูกเนกไทสีเทาไว้ตรงกลาง กระโปรงสีเดียวกันกับเนกไทสั้นเทียมเข่า ฉันใส่แล้วดูน่ารัก น่าเอ็นดู ^^”

แต่ความน่าเอ็นดูของฉันอยู่ได้แค่เพียงสิบวินาทีเท่านั้น _ _^ เมื่อฉันต้องหยิบแว่นอันหนาเตอะกรอบสีดำ \OO/ และถักเปียสองข้าง ผมหน้าม้าที่มีรอยสไลด์นิดๆลงมาปรกหน้า โอ๊ะๆๆ แม้มันจะดูอุบาศ แต่มันก็คล้ายๆกับน้อยหน่าแฟนฉันล่ะว้า +O+

หลังจากใช้อุปกรณ์บดบังความสวยเสร็จแล้ว _ _|| ฉันก็ยกขาที่เรียวงามไร้รอยขี้ข่วนขึ้นมายัดใส่เข้าไปในถึงเท้าสีขาวยี่ห้อคาสันแล้วก็ยัดเข้าไปในคอนเวิร์ดสีขาวอีกที

“พี่แชมป์ เชียร์ไปโรงเรียนก่อนนะ”ฉันตะโกนบอกพี่ชายที่นั่งหน้าตาดีอยู่บนโซฟา =_= พี่แชมป์อยู่มหาวิทยาลัยปี2 ของมหาลัย’ธรรมมาธิการ คณะแพทย์ที่ฉันใฝ่ฝัน น่าสงใสว่าพี่ชายฉันทั้งเก่ง ทั้งหน้าตาดี บ้านเราก็อยู่ในฐานะที่มีอันจะกิน -_- พ่อกับแม่เป็นหุ่นส่วนบริษัทส่งออกยาสระผม O_O แต่ทำไม๊ ทำไม ไอพี่แชมป์มันยังไม่มีแฟน

มันเป็นพวกโฮโมรึปล่าวนะ!!!!

ฉันเดินเข้าโรงเรียนอย่าง สงบ เสงี่ยม (เจียมบอดี้) สง่างาม อย่างที่คิดว่า ‘ฉันสวยย่ะ!’ เพียงแต่ไอแว่นบ้าๆ กับเปียน้อยหน่าบดบังความสวยเท่านั้นเอ๊ง! >”< ทำไม! ทำไม๊! ทำไม! ตอนปิดเทอมฉันต้องหลงผิด ไปเล่นพนันบอลแล้วไม่มีตังจ่ายไอเสี่ยงเจ๊งด้วยนะ! _ _^^

เสี่ยเจง หรือที่ฉันเรียกว่าเสี่ยงเจ๊ง เป็นหัวหน้าโต๊ะบอลที่ฉันเล่น และเขายังเป็นมาเฟียปล่อยเงินกู้อีกด้วย TT_TTเมื่อตอนปิดเทอมที่ผ่านมา ฉันดันหลงผิดริอาจไปเล่นพนันบอล เพียงเพราะงก อยากได้เงิน และแล้ว พระเจ้าเล่นตลก _ _^ ให้อาเซนอลเพ้ซะงั้น สาวน้อยอย่างฉันจึงต้องอาพับ ระเห็จเร่ร่อน ทำงานงกๆๆ เพื่อจะเอาเงินมาคืนมัน

ส่วนเงินที่ฉันติดมันอยู่เหรอ มันเป็นจำนวนไม่มากที่ฉันไม่มี! T_Tสามหมื่นห้า! สามหมื่นห้า! ที่จริงถ้าฉันบอกพ่อกับแม่มันก็สิ้นเรื่องไปตั้งนานแล้ว เพราะบ้านฉันมีเงิน _ _^^ แต่ทว่า...ถ้าฉันบอกพ่อกับแม่แล้วก็พี่แชมป์ เขาจะต้องผิดหวังในตัวฉันเอามากๆ เพราะงั้น ฉันจึงต้องทำงาน เก็บตัง เพื่อเอาไปจ่ายไอเสี่ยงเจ๊งนั่นให้เร็วที่สุด! TTOTT

“‘หวัดดีมีน” ฉันทักเพื่อนสนิทสุดสวาทที่ใส่แว่นเหมือนกับฉัน คนนอกที่ไม่ใช่ฉันกับมีน ชอบคิดว่าเราคบก็แค่สองคน มีโลกส่วนตัว ไม่สนใจคนภายนอก! สำหรับฉันหนะไม่ใช่ แต่สำหรับยัยมีน คงไม่แน่!

“อืม...อย่ารบกวนนะ ฉันจะอ่านหนังสืออ่านเล่น” ยัยมีนพูด แล้วก้มหน้างกๆๆ อ่านหนังสือเรียนเล่มหนา OO นี่เธอนึกว่าตัวเองเป็นเฮอร์ไมโอนี่ รึไงห๊า ขยันขนาดนี้! เห็นแล้วหมั่นไส้ _ _^ แต่ที่สุดแล้ว ฉันก็ต้องทำตามยัยนั่น ตามแบบฉบับเด็กเรียน นี่ถ้าไม่ติดว่าฉันเป็นหนี้พนันบอล แล้วกลัวไอเสี่ยเจ๊งตามเจอ ฉันเผยธาตุแท้ออกไปนานแล้วล่ะย่ะ^^:;

“ไอแบงก์...ทำไมดูซึมๆจัง แฟนบอกเลิกเหรอว่ะ _ _^” กอล์ฟ เพื่อนในห้องฉัน ที่ฉันไม่เคยคิดที่จะคุยด้วย ตะโกนถามเพื่อนสนิทของเขา นายแบงก์ หนุ่มหล่อหน้าหม้อ ประจำห้อง! ฟังแล้วฉันสะอึกไปเหมือนกัน และภาวนาอย่าให้เขาจับได้!

ใช่แล้วค่ะ ที่นายแบงก์ต้องเลิกกับแฟนเป็นฝีมือฉันเอง ^O^ มิ้นท์เป็นลูกค้าคนหนึ่งที่มาจ้างฉัน เพราะอยากเลิกกับแฟนแต่ไม่มีเหตุผลที่จะเลิก จึงขอให้ฉันทำเป็นมือที่สาม และฉันก็ไม่ปฏิเสธ เพราะเงิน!! $O$

“ไอกอล์ฟ ฉะ..ฉันเลิกกับมิ้นท์แล้ว โฮวว..ววTTOTT”แบงก์พูดขึ้นแล้วโผเข้าไปกอดกอล์ฟ ดูสีหน้าแบงก์ ฉันก็รู้ว่า เขาพร้อมที่จะตายเลยล่ะ นี่ถ้าเขาฆ่าตัวตาย ฉันจะบาปมั้ยเนี่ย!!_ _”

ฉันหยิบใบปลิวสีเหลือง มีตัวอักษรเขียนด้วยแบบอักษร Browallia New ขนาดเจ็ดสิบสอง ว่า ‘รับจ้างทำงานไม่จำกัด โทรติดต่อที่ 09-733xxxx’ ขึ้นมาสี่ถึงห้าใบ แล้วปล่อยให้มันปลิวตามลงไปหลังห้อง >_<+++

ซักพักหลังจากที่ใบปลิวสีเหลืองปลิวไปถึงแบงก์ +O+ ฉันที่เฝ้าดูเหตุการณ์ภายในห้องก็ลุงขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ฉันมีลางเห่าหอนว่าอีตาแบงก์ต้องแก้แค้นยัยมิ้นท์ หนึ่งในลูกค้าฉันแน่นอน!

ติ้ด ติ้ด ติด ติ้ด !!!

ไม่ทันขาดคำ ก็มีโทรศัพท์เบอร์แปลกโทรเข้ามา โอ๊ะโอ! OOอย่าที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิด อิตาแบงก์โทรมาแหงๆ^”^

“สวัสดีค่ะ”ฉันพยายามบีบเสียงให้เป็นเสียงผู้ใหญ่ ทำไมเรื่องสตอร์เบอร์แหลเนี่ย ฉันถนัดจัง!!^^

“นี่นังเชียร์!! ฉันเสี่ยเจงพูดนะ” OO!! ห๊า สะ..เสี่ยเจงเหรอ โอ้วว ~ ~พระเจ้าอย่ากลั่นแกล้งหนูซิค่ะ TTOTT

“สะ..เสี่ยเจง”

“ใช่...ฉันเองนั่นนังเชียร์รึปล่าว” ไอเสี่ยเจงถาม โอ๊ะ! ถ้าบอกว่าเป็นฉัน ก็ไม่ใช่ฉันแล้วสิย่ะ ไอเสี่ยบ้า _ _^ แกยังรู้ฤทธิ์ฉันน้อยไปย่ะ! ฉันหนะฤทธิ์เยอะนะ เพราะฉันนามสกุล อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ ฮึ่ม!!

“คุณคงโทรผิดแล้วค่ะ ฉันชื่อ นานา ค่ะ >.< แต่ก็สวยเหมือน เชียร์ ฑิฆัมพร นะค่ะ สนใจติดต่อละ..เล่น”

“นังเชียร์ แกไม่ต้องมาสตอเบอร์แหลฉันไปเช็คจากศูนย์ดีแทคมาแล้ว”

“ง่ะ..แล้วเสี่ยมาถามฉันทำไมล่ะ TTOTT”

“ตอนนี้แกอยู่ที่ไหน เมื่อไหร่แกจะเอาเงินมาคืนฉันห๊า?!!”

“บอกคือโง่ โมโหคือบ้า หนีแล้วอย่าตามมา ตะลาลา ~ ~” (จริงๆแล้ว สำนวนมันคือ โกรธคือโง่ โมโหคือบ้านะค่ะ) ฉันพูดจากวนๆเป็นทำนองเพลงบ้าบอที่ฉันคิดขึ้นมาเองให้ไอเสี่ยนอกรีตฟัง โฮ๊ะๆ แกไม่มีวันหาฉันเจอหร๊อก ไอแก่หน้าโง่ หัวล้านสะท้อนแสง ฮ่าๆๆ^O^:;

“แล้วเงินสามหมื่นห้า”

“ไม่ต้องห่วง ตอนนี้ฉันหาเงินให้แกได้แล้วสองหมื่นห้า เดี๋ยวจะโอนให้วันนี้ ไม่ต้องโทรมาอีกนะ หายไปจากโลกเลยนี้ยิ่งดี ปิ๊ป _ _^”

ฉันตัดบทโดยการวางสาย แล้วก็ปิดเครื่องไปเลย เพราะกลัวว่าไอเสี่ยบ้านั่นจะโทรมาอีก เออ! แล้วถ้าสมมุติปิดเครื่องแล้วมันดังอีกหล่ะ TTOTT ทางที่ดี ฉันถอดแบตฯออกเลยดีกว่า

ฮือๆๆๆ ทำไมเกิดมาเป็นคนสวย มันลำบากอย่างงี้นะ!!TTOTT^^^; คิดผิดรึป่าว? ที่เกิดมาสวย






โดย : PiMFahhz:พิมพ์ฟ้าvsมะม่วงพิมพาน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 ต.ค. ปี 2006 [ เวลา 20 : 56 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook