บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>>  ถ้อยคาราวะจากข้าผู้น้อย

เรื่อง : ถ้อยคาราวะจากข้าผู้น้อย

. . . . . ฮา ฮา สหาย
ข้าหัวเราะเสียงก้องฟ้า
ด้วยอากัปกริยาของคนบ้าผู้ยากไร้
ปล่อยลมหนาวกัดกร่อน
ลูกพลับแห้งซ่อนในเสื้อฟาง
หากเจอท่านข้าค่อยจะหยิบขึ้นมากัดกิน

ฮาฮา สหาย
ความป่วยไข้ของท่าน
ข้าจดจารความเจ็บปวดไว้ในความคะนึงหา
วันเวลากระชากวันวัย
ฉีกทึ้งเรี่ยวแรงพลางกลบฟังไว้ใต้กองหิมะ
พญาสนพันปีที่ท่านจารึกบทกวี
ยืนต้นตายเพียงชั่วข้ามคืน

ฮาฮา สหาย
ที่นี่ไม่มีธัญญาหารให้หุงต้ม
กระทั่งข้าวสาลีสักกำก็สิ้นไร้
หากทว่า..
เมื่อข่าวของท่านมาถึง
ข้าอาจเดินทางหมื่นลี้เข้าหมู่บ้าน
ขอทานสุราไว้สักไห

ฮาฮาสหาย
ที่ข้ายืนบัดนี้
คือที่พายุหิมะกรีดปะทะภูผา
เป่าชายเสื้อฟางหลุดลุ่ยทีละเส้น
ล่องลอยกลับคืนสู่ผืนทุ่ง
เมื่อท่านคิดจะเยี่ยมเยียน

ฉวยหญ้าแห้งติดมือมาสักกำก็เพียงพอ

ข้าอาจยืนต้านลมรอได้อีกหลายชั่วยาม.



โดย : เทียนไท้ซินแส
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 10 ต.ค. ปี 2006 [ เวลา 21 : 29 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook