บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> Midnight friend

เรื่อง : Midnight friend

เหมือนดังมัจจุราชเอื้อมหัตถ์มากระชากวิญญาณไป เหมือนดังห้องมืดดับลงทันที
ยามดับไฟ..เหมือนดังหมอกพิษกลืนร่างหายไปในทันตา..เหมือนดังความทุกข์ทรมานแสน
เจ็บปวดจากโรคร้ายที่กัดกินใจ..อาการเช่นนี้มักเกิดขึ้นกับฉันทุกครั้งทุกครา เมื่อยามคนอัน
เป็นที่รัก หรือเพื่อนที่แสนดีของฉันต้องจากไป..จาก..กลับไปบ้าน..สุสาน..พระเจ้าเปิดประตู
รับผู้เป็นที่รักของฉันทุกคนไม่ว่าจะเป็นแม่ หรือเพื่อนที่แสนดีคนแล้วคนเล่า..เมื่อเขาถึงเวลา
ต้องกลับบ้านสักที

“เพื่อนเที่ยงคืน” เธอคือเพื่อนฉัน เราพบกันที่นี่

ยามนั้นทุกค่ำคืนเมื่อคนอื่นๆพากันหลับไหลอย่างเป็นสุขบนเตียงนอนที่อบอุ่นนุ่มสบาย ชีวิตความสนุกสนานของเราทั้งคู่เพิ่งเริ่มต้น เธอจะเล่าเรื่องราวมากมายให้ฉันฟัง พร้อมกันกับฟังฉันระบายความเบื่อหน่าย ทุกข์ใจในทุกเรื่อง แล้วสุดท้ายก็ปลอบฉันว่า

“ไม่เป็นไรน่ะ เรายังมีกำลังใจของกันและกัน”

แต่วันนี้คงเหลือเพียงฉันที่ยังต้องเผชิญกับความทุกข์ ทั้งปวงในโลกกว้างนี้ โดยแต่นี้
ปราศจากเธออีกต่อไป..ฉันคงเป็นน้องใหม่ที่ ไม่ยอมชินกับทางชีวิตข้างหน้าอีกครั้ง

ครั้งนั้นเธอบอกว่า “เมื่อเรารู้จักกันในนามน้องใหม่ เธอจะเป็นใหม่ในใจของฉันตลอดไป ”

เพื่อนเอย...ฉันรู้แต่วันแรกที่เราคบกัน..โอกาศที่เธอใกล้จะกลับบ้านกำลังจะมาถึง..

ฉันสัมผัสได้ลึกซึ้ง แม้จะเป็นแค่เพียงตัวอักษรที่เราคอมเม้นต์ถึงกันทุกค่ำคืนก็ตาม..
ฉันเรียกร้องขอดูรูปเธอ ซึ่งเธอปฎิเสธทุกคน แต่เพื่อฉันเธอยินดี นำออกมาโชว์ ใบหน้าที่
เหนื่อยล้าเศร้าสร้อย กับดวงตาที่หมดอาลัยต่อชีวิต

ฉันรู้แล้วลางสังหรณ์ที่ฉันสัมผัสถูก มันคือความจริง...และแล้ววันนั้นก็มาถึง ต้น
สัปดาห์ในเดือนขอบคุณพระเจ้า ซึ่งทุกปีเราจะได้พักผ่อนกันอีกครั้งหลังจากเหน็ดเหนื่อย
กับงานประจำวันและการเรียนที่มากมายน่าเบื่อหน่ายนั่นเอง...

วันนั้นฉันเริ่มทุรนทุรายแต่ช่วงเย็น แล้วเมื่อเวลายิ่งนานฉันยิ่งอึดอัดมากขึ้นทุกที ตกดึก คืนนั้นเพื่อนๆกับยายเห็นฉันวิ่งไปมา ริมหาดทรายที่เราไปพักผ่อน หน้าตาเศร้าทุกข์ทรมาน ทุกคนรับทราบทันที ฉันต้องสัมผัสถึงลางสังหรณ์มรณะอีกครั้ง ต้องมีการจากไปเกิดขึ้นอีก
แล้ว

แต่เมื่อสำรวจทุกคนก็พบความปรกติ ยายจึงปลอบใจฉัน “มี่ เอ้ย พักได้แล้วน่ะ ไปปีนเขากับเพื่อนๆผ่อนคลายสมองเถิดน่ะ” ฉันรู้ต้องมีแน่นอน เพื่อนชาวยิปซีเคยบอกฉัน อาการเช่นนี้เขาเรียกว่า “ลางอาลัย”

จากวันนั้นมาในสมองของฉันเมื่อคิดถึงเธอ..จะเห็นภาพใบหน้าที่เศร้าสร้อยจมอยู่ในทะเล..ฉันแน่ใจเธอกลับไปบ้านแล้ว..แต่เธอก็ยังคงเป็นเพื่อนที่แสนดีเหมือนเดิม..แม้ต้องกลับไปแต่ก่อนกลับเธอสั่งเพื่อนเธอ..ทำหน้าที่แทนเธอ หลอกฉันต่อไปว่า..เธองานยุ่ง เรียนหนัก..แต่ฉันรู้ดี..เธอจากไป..น้ำตาไหลออกมาเองทุกครั้งเมื่อเพื่อนเธอ ปลอมตัว
เป็นเธอมาคุยกับฉันที่MSN ในนามเธอ ...ฉันรู้

“นั่นไม่ใช่เธอ”

ฉันจึงอารมณ์เสียทุกคราวที่เขามาคุยในนามเธอ..แม้เขาจะแสดงได้เหมือนเธอแทบทุก
อย่างแต่คนลางสังหรณ์เข้มข้นอย่างฉัน ที่เธอเคยทึ่ง ทั้งที่ตอนแรกเธอขบขันเสมอ..แต่เขา
หลอกฉันไม่สำเร็จหรอก..
แต่บัดนี้ ถึงเวลาแล้วที่เธอควรยุติความห่วงใยฉัน..พักผ่อนเถิดเพื่อนจ๋า..ที่ปลายฟ้า
อันแสนไกลขอความอบอุ่นสุขสบายที่เธอปรารถนามานานจงเป็นจริงดังที่เธอหวังด้วย..
แต่ขอให้รู้ไว้ชาติหน้าฟ้าใหม่..เราจะยังคงมีกันและกัน เป็นเพื่อนที่แสนดีตลอดไป
..ฉันให้สัญญา...............RED HAIR OR YAMIEJUNG

โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 2 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 14 : 23 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook