บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> ฝากกลอนสอนรัก(หญิง)

เรื่อง : ฝากกลอนสอนรัก(หญิง)

ถึง บ้านจอมยุทธ
ผลงานชิ้นนี้(ฝากกลอนสอนรัก)เป็นผลงานที่ผมเขียนขึ้นไว้นานแล้ว แต่ไม่รู้ว่าจะส่งไปไหน เพิ่งสมัครเป็นสมาชิกของบ้านจอมยุทธ เห็นว่าทางสำนักพิมพ์รับผลงานมากมายหลายประเภท เลยลองส่งมาดู หากมีความคิดเห็นอย่างไรหลังจากพิจารณาแล้ว อยากให้ทางสำนักพิมพ์ช่วยส่งคำเสนอแนะกลับมาทางอีเมล์ (หรือที่อยู่ที่ได้สมัครสมาชิก)ด้วยนะครับ

ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง
แสงปรัชญ์ ปัญญ์สรรค์
(อานนท์ สิทธิดำรงค์)


























..เกริ่นนำ..
มีบทกลอนสอนฝากใจอยากเขียน
แด่หมู่น้องนักเรียนนักศึกษา
ถึงสาวน้อยกำลังมีรักมา
พิจารณาใคร่ครวญกันให้ดี
ฟังคำสอนพ่อแม่ครูอาจารย์
จะเบ่งบานการเรียนมีศักดิ์ศรี
เฝ้าระวังรักษาพรมจารี
คำชายนี้อย่าหลงลมจะตรมใจ


..แข่งยั่ว..
สมัยใหม่หลายสิ่งวิ่งเข้ามา
ทั้งดารานักร้องต้องใจฝัน
เหล่าหนุ่มสาวเลียนแบบแฟชั่น
แต่งตัวกันสรรหาเสื้อผ้าแพง
สายเดี่ยวเกาะอกน่าตกใจ
สาวสวมใส่ดูดีเซ็กซี่แฝง
รัดอกตึงตรึงเต้าเหมือนขันแข่ง
ปากสีแดงหน้าขาวขายาวเรียว
เพศตรงข้ามจ้องมองเมื่อเดินผ่าน
สุขสำราญแค่เห็นเป็นมีเสียว
นำไปคิดจินตนาการอยู่คนเดียว
แต่แสนเปลี่ยวหากมีเธอก็คงดี
ขาเนียนขาวกระโปรงยาวเธอไม่ใส่
เกิดความใคร่แค่คนมองเห็นขอบสี
นั่งคราใดเปิดอ้าทุกนาที
ไม่บัดสีเสียดายอายใครดู


..เรียนรัก..
สู่วัยรุ่นครุ่นคิดจิตพะวง
จะยืนยงหรือรักวัยขีดเขียน
แต่เหตุการณ์บังคับให้หัดเรียน
เฝ้าพากเพียรวิชารักวัยรุ่นเรา
เห็นเพื่อนมีอยากมีเหมือนอย่างเพื่อน
ไม่แชเชือนรีบคว้ากลัวอายเขา
มีมากมายหลายร้อยเลือกจีบเอา
แต่จะเดาใจกันมันยากเกิน
จากสบตาพาส่งยิ้มอิ่มใจทุกวัน
พูดจากันครั้งแรกยังเคอะเขิน
ใกล้ชิดเข้าสนทนากันเพลิดเพลิน
ชายยังเดินตามหลังหวังได้ฟัน
ชายบอกชอบฝ่ายหญิงชื่นในจิต
ผ่านไปนิดจิตนั้นพลันเพ้อฝัน
เริ่มสนิทสนมขึ้นทุกวัน
หยอกเย้ากันฉันเธอเบิกบานใจ
ชายบอกรักชักพาสู่จุดหมาย
พวกผู้ชายแสแสร้งแกล้งขานไข
ฝ่ายหญิงเขินเพลินหลงลมชายปากไว
เขาเข้าใกล้ได้แนบเนื้อแตะต้องตัว
คำอ่อนหวานผ่านหูช่างดูดี
ปล่อยเต็มที่คารมบ่มในหัว
มดวิ่งชนก้อนน้ำตาลหวานน่ากลัว
จะดีชั่วไม่สนใจใครตักเตือน
จากกลุ่มใหญ่คบหากันในห้อง
ตอนนี้ต้องอยู่ห่างจากผองเพื่อน
ตามหลังชายกลัวเขาจะลืมเลือน
ไม่ถึงเดือนเป็นไปได้เพราะรักลวง
ไปทุกที่มีเขาเราเคียงข้าง
เดินเที่ยวห้างดูหนังติดตามหวง
เดินด้วยกันจูงมือถือแขนควง
ให้ชายล้วงที่ลับจับทั้งกาย
ปล่อยทั้งใจอีกให้ตัวไปกับเขา
เพราะตัวเราแรกรักกลัวใจสลาย
พรมจารีเสียไปให้กับชาย
น่าเสียดายยังไม่ถึงซึ่งเวลา
เป็นไปได้ฝ่ายชายเขาอดทน
ไม่เคยบ่นเดินตามแรกคบหา
แม้ฝ่ายหญิงเล่นตัวก็ยังมา
เห็นไหมว่าตื้อครองโลกใช้ได้ดี
เห็นเขาหล่อพอใจใจคารม
หลงชื่นชมคำหวานรักใส่สี
ในวัยเรียนสาวเอยคิดบ้างซี
รักวัยนี้ชายหวังฟันเท่านั้นเอง

..พรมจารี..
มีสิ่งหนึ่งซึ่งแม่ท่านมอบมา
เก็บรักษาพาไว้คือความสาว
พรมจารีมีค่าทุกคราคราว
เหมือนดวงดาวประดับฟ้ายามราตรี
เฝ้าระวังผู้ชายหมายใจมุ่ง
ต่างก็พุ่งหวังได้ซึ่งศักดิ์ศรี
อวดเพื่อนชายว่าได้ชมพรมจารี
แต่คนที่เสียใจคือใครกัน
เขาได้แล้วคิดหรือจะยืนยาว
อันความสาวเสียไปหมดสีสัน
อาจทิ้งเรายามเบื่อหน่ายหนีกลางคัน
เพียงเท่านั้นก็หมดค่าพาระทม
ฝากนักเรียนนักศึกษาจงพึงคิด
ให้ชีวิตมีค่าดั่งใจสม
พรมจารีรักษาไว้ไม่ตรอมตรม
คู่เชยชมคือสามีวันวิวาห์


..กิ๊ก..
เริ่มมีรักตั้งแต่ตัวยังเล็ก
อีกมีเซ็กส์ร่วมเพศเที่ยวสรรหา
เกิดความใคร่ลุ่มหลงรสกามา
สงสารแต่บิดามารดาเธอ
เพราะความเชื่อที่ผิดคิดกันเอง
ไม่กลัวเกรงสิ่งใดยามใจเผลอ
เธอสวยจังเป็น “กิ๊ก” กันไหมเออ
นัดพบเจอเห็นอยู่ทุกวี่วัน
ความหมายมากกว่าเพื่อนไม่ใช่แฟน
เพิ่มคะแนนให้ชีวีมีสีสัน
วอนเถิดนะคำว่า “กิ๊ก” อย่ามั่วกัน
ชีวิตนั้นมีค่ากว่าเริงรมย์
คำว่า “กิ๊ก” มีโทษกว่ามีคุณ
ไม่เกื้อหนุนตัวเราให้สุขสม
จารีตประเพณีมีมานานนม
ควรชื่นชมคู่รักเมื่อถึงวัย

..คู่นอนก่อนวัย(ในหอพัก)..
ได้ยินข่าวทั้งโรงเรียนมหาลัย
น่าหนักใจสมัยนี้มีปัญหา
เด็กบ้านไกลชายหญิงเดินทางมา
ห่างบิดามารดาดูน่ากลัว
อยู่หอพักเริ่มรู้จักเพื่อนต่างเพศ
เป็นสาเหตุชักพาให้ปวดหัว
จูงกันไปโง่งมหลงสิ่งมัว
อีกทั้งมั่วกามาพาเสื่อมลง
เซ็กส์วัยเรียนก่อนวันอันสมควร
ใจแปรปรวนความรักใจลุ่มหลง
อยู่เป็นคู่ในหอพักมักมึนงง
ซึ่งเป็นองค์ประกอบสู่โรคภัย
เชื้อติดต่อยามมีเพศสัมพันธ์
โรคเอดส์นั้นรักษาได้ที่ไหน
แม้ป้องกันด้วยถุงยางอนามัย
ถึงอย่างไรก็ยังเสี่ยงการตั้งครรภ์
ฉันสามีภรรยานอนคู่เคียง
อยู่ร่วมเตียงกกคู่ดูเพ้อฝัน
คนดีดีที่ไหนใครทำกัน
อย่าดื้อรั้นฟังคำครูอาจารย์
อย่าหลงเชื่อผู้ชายคือตัวดี
อยากจะมีความสุขสนุกสนาน
ยืนบนทุกข์คนอื่นอย่างเบิกบาน
เหมือนเป็นมารมาขวางทางที่ดี
หอพักนั้นมีไว้พักผ่อนกาย
ทั้งหญิงชายไม่ใช่หอร่วมสุขี
สงสารเถิดสงสารผู้หวังดี
พ่อแม่นี้ส่งเสียให้ร่ำเรียน
น่าจะรอให้ถึงวันอันสมควร
อย่าเพิ่งด่วนตัดสินวัยขีดเขียน
ใช้สมองไตร่ตรองอย่างแนบเนียน
จงปรับเปลี่ยนความคิดที่ผิดไป


..สงสารเถิด..
มาเที่ยวห้างเหมือนดั่งนั่งในผับ
ต้องยอมรับหน้าขาวสาวสดใส
ทำยักคิ้วหลิ่วตาพาวุ่นใจ
เด็กนักเรียนจากไหนใยสวยจัง
พ่อแม่ส่งให้เรียนเพียรขยัน
เพื่อความฝันอนาคตเช่นใจหวัง
กลับไม่สนมาโรงเรียนเพื่อบดบัง
ผลาญพลังเงินทองพ่อแม่ไป
ไม่ค่อยคิดถูกผิดดีเลวร้าย
ขอเพียงกายสุขสันต์ได้อาศัย
ค่าใช้จ่ายแต่ละวันมันเท่าไร
เหตุไฉนไม่คิดบ้างกว่าได้มา
สงสารเถิดสงสารแม่กับพ่อ
ท่านยังรอสิ่งดีที่ฝันหา
เหนื่อยเพียงใดทั้งกายและกายา
ให้ลูกยาได้เรียนวิชามี



..มาเรียน(มิใช่มารัก)..
ให้มาเรียนมิใช่ให้มารัก
ทั้งพ่อแม่เหนื่อยนักเฝ้าส่งเสีย
ฝึกเถิดวิชาอย่าพากันคลอเคลีย
แม้เหนื่อยเพลียการเรียนต้องอดทน
อันรักนี้มีได้อย่าเกินเพื่อน
ฟังคำเตือนผู้ใหญ่ใคร่ครวญทุกหน
รีบไปใยมีแฟนอย่าร้อนรน
คิดถึงคนทางบ้านเฝ้ารอคอย


..อย่าสิ้นเปลือง(เงินทอง)..
กว่าได้มาแต่ละบาทจากหาดเหงื่อ
ท่านทำเพื่อพวกเราเฝ้าขยัน
มีเงินให้เราใช้ทุกวี่วัน
พ่อแม่นั้นท่านเหนื่อยทั้งกายใจ
ส่งให้เรียนมีหวังในตัวลูก
ความพันผูกปลูกกำลังที่สดใส
มีพลังทำงานทุกวันไป
จงคิดไว้เงินจากเหงื่อเพื่อลูกตน
ไม่อยากให้ลูกเหนื่อยเหมือนที่เป็น
ถึงยากเย็นเงินทองจะขัดสน
อนาคตของลูกต้องอดทน
ท่านไม่บ่นให้ได้ยินแม้กินน้ำตา
ไม่จำเป็นไม่ควรจะจับจ่าย
รู้เสียดายหมั่นสะสมเก็บรักษา
ใช้ทุกบาททุกสตางค์พิจารณา
จะนำพาตัวเราไม่อับจน

..ฝากฝังให้ตั้งใจ..
สุดท้ายนี้ขอฝากจากดวงจิต
จงพึงคิดถึงอนาคตที่สดใส
ขยันเรียนพากเพียรอย่างตั้งใจ
อย่าหลงใหลเมามัวสิ่งไม่ดี

...แสงปรัชญ์ ปัญญ์สรรค์...






โดย : แสงปรัชญ์ ปัญญ์สรรค์(อานนท์ สิทธิดำรงค์)
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 5 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 18 : 59 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook