บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์11 ลานหินแห่งเจ้าชาย(2)

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์11 ลานหินแห่งเจ้าชาย(2)

ลานหินแห่งเจ้าชาย2

เราเห็นการแปรปรวนของโลก ผ่านทางโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ และอื่นๆ
เรารู้ไปถึงธิเบต ภูฐาน อเมริกา คาบสมุทธอาหรับ ฯลฯ รู้แล้วครวญคำนึง
แต่สิ่งที่เราพ่ายแพ้และมืดดำคือหัวใจอันมืดมิดของตัวเอง เมื่อพ่ายแพ้ต่อกระแสโลก จึงปลอบใจตัวเองว่า ชีวิตแค่ฝุ่นธุลี ท่านเป็นแค่มนุษย์กิเลสหนาคนหนึ่ง ซึ่งหลอกตัวเองว่าเป็นผู้รับหน้าที่จากสวรรค์ ท่านยังชื่นชอบการเสพกาม เสพสิ่งปลอบใจ ชอบจินตนาการเพ้อฝัน
น่ารำคาญจิตใจที่ไม่ชัดเจนของตัวเองเสียจริงๆ มันยึดจับไปกับแสงสีและความเว้าโค้งที่พบเห็น
ในนิมิต เราตะโกนลั่นเลื่อน เหมือนร่างกายถูกเผาด้วยไฟ ลมหายใจสุดท้าย ต้องไม่ใช่ความพ่ายแพ้...ต้องไม่ใช่ความพ่ายแพ้....
มีเสียงหัวเราะมาจากที่ไหนสักแห่ง ท่านจะทนอยู่ในร่างกายที่อัปลักษณ์นี่ไปทำไม ปลิดชีวิตตัวเองเสียเถิด ชีวิตไร้สาระ ชาติภพไร้สาระ
มาเถิดมา โลกวิญญาณ มีที่ทางมากมายให้บุกเบิก


"นั้นใคร หมอบลงๆ นี่เจ้าหน้าที่"เรารีบกระโจนหลบไปในมุมมืด มุดลอดโพลงพระยานาค พวกเจ้าหน้าที่มาตรวจหาที่ซ่อนอาวุธ พวกเขาไม่ได้ตามมา ได้ยินเสียงแว่วๆ
ในนี่เย็นจริงๆ เราจะไม่ยอมให้ใครมาจับตัวอีกแล้ว พวกนั้นอาจยึดรถมอร์เตอใซด์ของเราไปสืบหาเจ้าของ ช่างเถิดปล่อยให้พวกเขาวุ่นวายต่อไป ลูกศิษย์ของเราคงมีคำอธิบาย
ปัง! ปัง ๆๆๆๆๆๆๆ ปังๆ ปัง ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
พวกนั้นเป็นใครกันแน่ พวกเขายิงปืนกราดเข้ามาในถ้ำ ถ้ำที่มีผู้บำเพ็ญเพียรอาศัยอยู่ ริยำ
กลิ่นดินปืนหอมอบอวล หอมจริงๆ หอมให้ระลึกชาติ...

"...."องค์ชาย ตื่นเถิด องค์ชาย" ชายผู้มีผมมวยในผ้าคลุมสีเขียว เรียกให้เราลุกขึ้น ท่านกลับมาแล้ว

"เรากลับมาแล้ว เราพึ่งมาถึงต่างหาก"เราตอบชายผู้นั้น
"ท่านกลับมา เราติดต่อถึงท่านตลอด เราส่งรหัสนัยถึงท่านตลอด"ชายผู้นั้นยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่คุ้นเคย อบอุ่น เหมือนของปู่ของตา และของพ่อ หรือว่าเค้าคือพระเจ้า
"องค์ชาย เราไม่ใช่พระเจ้าหรอก"เขารู้แม้แค่เราคิด ไปกันเถิด
ชายผู้ห่มผ้าสีเขียวมวยผมและมีหนวดเคราดกครึ้ม ใช้มือโบกเบิกแผ่นหินเป็นช่องว่าง เราเดินผ่านกลุ่มผู้ถืออาวุธไป
ตลกจริง พวกเขามองไม่เห็นเรา
บนลานหินแห่งเจ้าชาย เรายืนมองดวงดาว ที่ส่องแสงทะลุไอหมอกเช้ามา ชายในชุดเขียวยืนนิ่งอยู่ราวครึ่งชั่วโมง พลันก็นปรากฏแผ่นวิมานลอยมาในอากาศ
ศรีโพธิ นั้นนะอาณาจักรศรีโพธิในนิมิตรชัดๆ มันกลายเป็นวิมานไปแล้ว
"มีใครเขาอยู่บนโลกกันอีกเหล่า ปลายยุคนั้น อยู่บนวิมานสะดวกกว่า "ชายคนนั้นโต้ตอบโดยที่เราไม่ได้พูดอะไร วิเศษจริง ๆ
คิดดีทำดีพูดดี ระวังไว้ อย่าให้กิเลสไฝ่ต่ำครอบงำ เพราะท่านผู้นี้รู้ในสิ่งที่เราคิด
"...ท่านไม่ต้องฝืนตนเองหรอก ท่านก็คือเรา เราก็คือท่าน"เขาตอบมาอีกแล้ว
ท่านเป็นเรา เราเป็นท่านแต่ทำไมเราไม่รู้เรื่องราวของท่านเลย สะดวกจริงๆแค่คิดไม่ต้องพูด
"...ท่านรู้ว่าเราเป็นใคร เราส่งรหัสนัย สั่งสมบารมีทานถึงท่าน โลกของท่านปกปิดตัวตนของท่านไว้ จงรู้ไว้ว่าเราคือเจ้าชายแห่งวิมานศรีโพธิ เราเนรมิตรอาณาจักรโบราณล้าหลังกลางป่าดิบแห่งนี้ ให้กลาย เป็นวิมานทันสมัยอยู่เหนือกาลเวลา และท่องไปในอวกาศ อย่างสนุกสนาน ไม่มีเบื่อ ไม่มีหิว ไม่มีการรุกราน
วิเศษจริง วิเศษจริง






โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 13 : 0 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook