บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> เมื่อจำต้องพเนจร(8)

เรื่อง : เมื่อจำต้องพเนจร(8)

ปูนลูกชายคนโตของประสงค์ เจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง ยามเด็ก เขาเป็นเด็กดี มารยาทเด่นของโรงเรียน และเป็นลูกที่ว่านอนสอนง่ายของพ่อแม่ เขาดำเนินชีวิตเรียบง่าย และช่วยงานที่บ้านมาตลอด ในฐานะเจ้าหน้าที่ฝ่ายบัญชีของห้างสรรพสินค้า จนวันหนึ่งเมื่อความรัก เดินทางมาเคาะประตูห้องหัวใจเขา

ความรักเป็นสิ่งประหลาด ไม่เลือกที่ ชั้นชนวรรณะ และเกิดไม่เป็นเวลา แต่เกิดได้เสมอ แม้เจ้าตัวจะตั้งมั่นเพียงไร สักวันก็ต้องตกเป็นทาสของความรัก แสดงอาการออกมาอยู่ดี แม้คิดฝืนเดินตรงเส้นทางตามสังคม และธรรมชาติ แต่เจ้าความรักแสนกล บางเวลาก็ก่อความหงุดหงิดใจให้ได้เสมอเช่นกัน

หนุ่มน้อยปูนในวัย 16 เขาก็เกิดความรักครั้งแรก กับนักฟุตบอลอาชีพคนหนึ่ง แต่ในยามนั้น เขาคิดว่าเขาแค่เห่อดาราตามเพื่อนๆเท่านั้น จนเมื่อความรักเดินทางมาเคาะประตูใจเป็นครั้งที่2 ในวันที่แป้ใสน้องสาวเขา พาเพื่อนชายหนุ่มน้อยคนนั้นมาทำรายงานที่บ้าน

โจในวัย20 ช่างน่ารักเป็นนักหนา ผิวสองสีเนียนตา จมูกโด่งตาโตขนตาตรงดกหนา ปากอิ่ม กับแววตาเศร้าๆ ช่างเป็นภาพสวยงามประทับตายิ่งนัก แม้ยามที่ปูนจะหลับจะนอน ภาพนั้นก็ยังพิมพ์ประทับแน่นในห้วงความจำ สมองเขาเริ่มบรรจุภาพการเคลื่อนไหวท่าทางต่างๆของหนุ่มน้อยคนนั้น

“พี่ปูนจ้องราวกับจะกินนายโจ เพื่อนแป้งเลยนะคะ?”

น้องสาวล้อเขายิ้มๆ เขาหันไปมองดูโจ โจหน้าแดงแต่ซ่อนรอยยิ้มพอใจ เขาเริ่มระแวง รึ? โจก็เป็นรักร่วมเพศเช่นเดียวกับเขา เมื่อยามที่โจลากลับ หลังอาหารค่ำ เขาจึงเอ่ยปากขอไปส่งแทนน้อสาว เขาไม่ได้ตาฝาด ประกายตาของโจ วาววับไปด้วยความปิติ ที่อยากจะปิดบังได้ทัน

จากวันนั้นความสัมพันธ์ทางรักของเขา เริ่มก่อปัญหาให้พ่อแม่ แม่เริ่มคิดมากจนป่วยไข้ นานนับเดือน จนแม่ชีแววมาพาไปอยู่ที่วัดและไม่นานต่อมา โจก็เข้าออกที่บ้านเขาได้อีก ด้วยความเมตตาของแม่ ที่เป็นคนพูดกับพ่อแทนคำขอร้องของเขาโจย้ายมาอยู่ที่บ้านเขายามว่างโจจะตามแม่ไปวัด สอนเด็กๆที่แม่ชีแววอุปการะวาดรูป ซึ่งเป็นพรสวรรค์ของเขา

เมื่อโจจบปริญญาตรี เขาอ้อนวอนกับแม่ให้โจมาทำงานที่แผนกเดียวกับเขา พ่อกลับไม่เห็นด้วย แต่พ่อก็ไม่ใจร้ายจนเกินไป พ่อส่งโจไปทำงานที่ธนาคารที่ิอยู่ใกล้ๆห้างของพ่อและสั่งเขาว่า จะนัดพบโจได้และแสดงความสนิทสนมกัน ตามประสาคู่รักก็แค่่ที่บ้านเขาเท่านั้น ทำให้คนภายนอกไม่เคยมีคนรับรู้ ถึงเรื่องความรักร่วมเพศของเขากับโจเลย

“อุ๊ย วรรณรู้สึกหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม คุณปูนช่วยพาวรรณกลับบ้านหน่อยนะคะ”

วิภาวรรณ เลขาของพ่อ มักมีข้ออ้างและทอดสะพานให้เขา ยามลับตาพ่อเสมอเธอกล้าถึงขนาดตามเขาเข้าห้องน้ำชาย ยามลับตาคน โดยอ้างง่ายๆว่ารีบร้อนมากเลยไม่ทันมองป้ายหน้าห้อง??

และทุกครั้งที่มีเอกสารที่ให้เขาเซ็นรับรู้ เธอจะเข้ามาที่ห้องทำงานเขา ด้วยชุดทำงานที่มีเพียงเสื้อคลุมพนักงานสีเ้ข้ม โดยปลดกระดุมเกือบหมด ทั้งที่ด้านในมีแค่เพียงเนื้อเนียนขาวนวล ของอกอวบเต่งตึงเท่านั้น!!!

“แอร์ที่ห้องทำงานของวรรณเกิดเสียค่ะคุณปูน”

เมื่อพ่อเดินทางไปติดต่องานที่ต่างประเทศ เธอจะมีอาการเช่นนี้เสมอ จนเขาต้องขอให้พ่อส่งเขาไปดูงาน และเรียนต่อปริญญาโทจนจบที่ต่างประเทศแทน ทั้งที่ตอนนั้นเขาได้เรียนที่มหาวิทยาลัยเปิดแห่งหนึ่ง จวนสำเร็จการศึกษาแล้ว และที่แสนทรมานใจเขาที่สุด ก็คือจำต้องห่างไกล จากโจคนรักชั่วขณะด้วยสิ

โจไปต่างประเทศไม่นาน แม่ก็ไปอยู่วัดอย่างถาวร และเลขาพ่อก็กลายมาเป็นคนรักที่ไม่เปิดเผยของพ่อแทนตัวเขา ไม่นานแป้งใสก็ส่งเอกสารปึกใหญ่ที่โจฝากมาให้เขา เขาจึงรีบเดินทางกลับทันทีที่รับปริญญา และมันก็เป็นจริงตามการคาดการณ์ของเขา วิภาวรรณร่วมมือกับคนนอกคิดฮุบสมบัติของพ่อแม่เขา

“ผมไปสืบมาทั้งหมดแล้วครับคุณปูน นายทศเป็นสามีลับๆของคุณวรรณ ไม่ใช่ลุงตามที่อ้างไว้ และนายทศนี่นะ ยังเป็นเซียนพนันที่เล่นการพนันจนเสียเงินเป็นล้านๆมาแล้วด้วยนะครับ”

จากวันนั้นปูนก็ให้นักสืบเอกชนคนนั้นเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของวิภาวรรณกับทศอีกทั้งติดตั้งกล้องวีดีโอตามที่ลับตา และห้องสำคัญทั่วห้าง รวมไปถึงห้องนอนใหญ่ของพ่อกับแม่ ส่วนบ้านของเขาซึ่งแยกมาปลูกเป็นเรือนเล็ก ที่หลังบ้านใหญ่ของพ่อแม่ ก็ติดกล้องส่องทางไกล สามารถเห็นทุกจุดในห้องนอนพ่อเป็นอย่างดี

ดึกคืนนั้นพ่อไปงานเลี้ยงที่สมาคมแห่งหนึ่ง เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เมื่อเขาแนบตาลงที่กล้อง เขาเห็นคนกลุ่มหนึ่งราว8คน ด้านซ้ายมือวิภาวรรณยืนกอดอก บงการกับการถ่ายเทของมีค่า รวมทั้งเงินสดในตู้นิรภัยของพ่อ ลงกระเป๋าถือใบย่ิอมๆ คนอีกส่วนกำลังรื้อค้นไปตามตู้ต่างๆ

เขากดสัญญาณออดที่หน้าประตู จึงพบว่าถูกตัดขาด ไม่มีเสียงดังเกิดขึ้น เขาจึงวิ่งลงมา ตะโกนเรียกยามด้วยความร้อนรน และพบว่ายามหน้าประตูทั้ง 2คนต่างหลับใหลราวคนตาย ขณะที่เขากำลังยืนมึนงง ก็มีเงามืดมาซ้อนทับเงาเขาทางเบื้องหลัง และแล้ววัตถุหนักๆชิ้นหนึ่ง ก็ทุบเขาตรงท้ายทอยเขา เขาทรุดล้มลงทันที!!!!


โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 13 : 59 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook