บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> เรื่องเล่า ของลุงเหรียญ ตอนที่ 1 ข้างทาง

เรื่อง : เรื่องเล่า ของลุงเหรียญ ตอนที่ 1 ข้างทาง

เรื่องเล่า ของลุงเหรียญ

ตราบใดที่ตะวันยังขึ้นทางทิศตะวันออก และตกทางทิศตะวันตกดังเดิม ความหวังของเราก็ยังไม่มีทางที่จะลางเลือน

เคยนึกบ้างไหมว่าข้างถนนตามต่างจังหวัดที่เราเคยเห็นคนเร่ขายของ นั่งขายของริมถนน เขาก็มีความหวังเล็กๆของเขาเช่นกัน
ต้นฉำฉาต้นใหญ่ข้างถนนมีผู้เฒ่านั่งบนแคร่ไม้ไผ่สานที่รอขายถ่านที่แกเผาไว้ขายเพียงกกระสอบละไม่กี่บาทที่เอาเงินที่ได้ไปแลกกับข้าวสารที่ราคาต่างกันราวฟ้ากับดิน เรื่องราวชีวิตที่ผ่านร้อนผ่านหนาวของแกต่างรอให้ผู้คนต่างถิ่นที่ต้องการจะถามฟังไต่ถาม บางครั้งแก่ก็จะเล่าเรื่องราวที่แตกต่างกนไปเล่าเรื่องดินฟ้าอากาศ เล่าเรื่อง สับเพเหระ เรื่องเล่าตามโอกาสของแก
ชีวิตของลุงเหรียญ ก็ไม่ได้แตกต่างจากชีวิตของคนแก่คนในหมู่บ้านของแก เท่าไหร่เช้าก็ออกหาเศษไม้ตามป่ามาเผาเป็นถ่านถ้าวันไหนโชคดีก็จะได้ของป่ากลับมาเป็นอาหาร 2-3 วันแก ก็จะเก็บถ่านที่แกเผา ไปขายริมถนนที่รอให้ คนที่ผ่านไปผ่านมาชื้อบางคนชื้อ ของของแกเพราะสงสารแกก็ไม่ว่าอะไร บางคนชื้อ เพราะ ถ่านแกดี แกก็ชอบ บางคนก็ชื้อไปต่อไปแกก็ไม่ว่าอะไร
ลุงเหรียญแกเป็นลุงแก่ๆหลังค่อมตามที่คนอายุ 70 ปีที่สุขภาพจะเอื้ออำนวยได้ ลุงเหรียญ แก่มีเมีย 2 คน คนแรกเลิกกัน ไปตั้งแต่ตอนสมัยหนุ่มๆที่แกไปเกณฑ์ทหาร ส่วนคนที่ สองก็มาตายจากกัน ลุงแกมีลูกสองคน ต่าง คนเมื่อเรียนจบ ป.4 เมื่ออายุพอตัวก็จากไปแต่งงานมีลูก มีครอบครัวตามประสาคนบ้านนอกคอกนา ถ้าพูดถึงตอนนี้ แล้วทุกคนอาจคิดว่า ไม่ได้มีอะไรที่แตกต่างจากคนบ้านนอกทั่งไปเลย ก็ธรรมดานี้หว่า งั้น ลองมาฟังกันดีกว่า

..
ริมถนนข้างทางแถบต่างจังหวัดรถกระบะยี้ห้อหนึ่งจอดลงเพื่อที่จะซื้อ ถ่านตามข้างทางที่มักจะวางขายเพื่อเอาไปตั้ง แค้มป์
“ลุง ขายกระ สอบเท่าไหร่คับ”
“ร้อย ยี่ลูก” ลุงตอบพร้อมกับยิ้มแบบอบอุ่นแล้วลุกขึ้นมาจากแคร่ที่แกนั่งไปยังกระสอบที่ใกล้ตัวเด็กหนุ่มมากที่สุด
“แล้วลูกจะเอาไปทำอะไรละ”
“เอาไปตั้ง แค้มป์”
บทสนนาที่เริ่มขึ้นได้ทำลายบรรยากาศที่เงียบที่ปกคลุมใจของแก
“กระสอบหนึ่งคับ พร้อมกับจ่ายเงิน”
ก่อนที่แกก็เดินไปยก กระสอบถ่านขึ้นรถเด็กหนุ่มก็ออกตัวช่วย แล้วบทสนทนาระหว่างชีวิตสองขั้ว สองวัยก็ได้เริ่มต้นขึ้น
เด็กหนุ่มจากเมืองใหญ่ กับลุงแก่ในชนบท

คำถามธรรมดา ก็เริ่มต้นขึ้น “ลุง เป็นคนที่นี้เหรอคับ”
ลุงเหรียญ เล่าเรื่องราวของแกให้เด็กหนุ่มฟัง ว่าแกไม่ใช่คนที่นี้แก่เป็นคนสุรินทร์แต่มาอยู่ที่นีเพราะว่าเมื่อก่อนที่บ้านจนอพยพมากันทั้งครอบครัว มาหาที่ทำกินหวังว่าชีวิตจะดีขึ้นแต่ก็ไม่ดีกว่าเมื่อก่อนมาก แต่ก็ยังดีว่าที่นี้มีที่ทำกินเยะเลยไม่ลำบากเท่าแก่เล่าเรื่องสับเพเหระตามที่เด็กหนุ่มถามเสมือนแกเป็นแหล่งข้อมูลที่ไม่มีวันจบสิ้นแหล่งข้อมูลที่มีทั้งปรัชญา ชีวิต เรื่อง เล่าต่างๆที่แก่พร้อมจะเล่าที่รอการพรั่งพรูออกมา

.
.

เด็กหนุ่มจากไป รอยยิ้มแกจากหายไปอีกครั้ง



.
สิ่งทีแกหวัง เพียงแต่ว่าจะมีใครบ้าง ที่อยากฟังเรื่องราวที่อยากจะเล่าอยากจะระบาย





ตราบใดที่ตะวันยังขึ้นทางทิศตะวันออก และตกทางทิศตะวันตกดังเดิม ความหวังของเราก็ยังไม่มีทางที่จะลางเลือน


โดย : mafaiboy
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 31 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 20 : 40 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook