บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> เมื่อจำต้องพเนจร(11)

เรื่อง : เมื่อจำต้องพเนจร(11)

พลเอกชาญทวี ยืนอยู่ที่ริมหน้าต่าง ในห้องนอนของตัวเอง ตามองเหม่อออกไปที่สนามหญ้าเขียวขจีเรียบราวกับพรม ของคฤหาสน์หรูงามหลังใหญ่ ที่เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อเดือนที่แล้ว ทุกมุมมองล้วน เต็มไปด้วยความสวยงาม และถูกต้องตามความเชื่อด้านฮวงจุ้ยจากซินแสดัง ที่คุณหญิงผกาทิพย์เชิญมาจากต่างประเทศ แต่ใบหน้าของ
เจ้าของคฤหาสน์ กลับไม่สดชื่น มีแต่รอยเคร่งเครียดเต็มไปหมด

อีกไม่ถึงปีก็จะครบเกษียณอายุราชการแล้ว หลังจากนั้นอำนาจทางทหารก็จะหมดลงไปด้วย แม้จะยังเหลืออำนาจ จากพรรคการเมืองของตัวเอง แต่ก็ง่อนแง่นเต็มที เพราะลูกพรรคอาจตีตัวจากไปเมื่อไรก็ได้ อีกทั้งไม่มีทางรู้เลยว่า จะมีการยุบสภาเกิดขึ้นหรือไม่?

สายตาที่มองออกไปรอบๆสนาม ไล่ไปไกลถึงรั้วบ้าน ก่อนหันหน้ากลับ หางตารับภาพมัวๆ คล้ายคนโผล่หน้าจากรถสปอร์ตสีแดง ออกมามองเขา พลเอกหันกลับไปอีกหนทันที แปลกที่รั้วหน้าประตู นอกจากยามสองคน ที่คนนอกน้อยคนจะรู้ว่า เป็นทหารคนสนิทของเขาแล้ว ก็มีแต่ความว่างเปล่า ทุกมุมมองที่กว้างและไร้สิ่งกีดขวาง จากหน้าต่างมองลงไป ยากนักที่จะมีคนแอบแฝงหลบได้พ้นตา แต่เขาก็ยังเกิดความรู้สึกขึ้นมาเฉยๆ ว่าไม่ได้อยู่ตามลำพังเสียแล้ว

พลเอกชาญทวีที่เก็บตัวเงียบ ไม่มีข่าวทางหน้าคนดังของสังคมมา3 ปีแล้วทั้งๆที่ข่าวคุณหญิงผกาทิพย์ศรีภรรยา ออกช่วยงานการกุศลเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละแห่งแต่ละวัน อีกทั้งข่าวลือต่างๆนานา ถึงเรื่องสุขภาพของเขา ก็ไม่มีการให้สัมภาณษ์ใดๆทั้งสิ้น

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจาก เขาถูกลอบยิงในงานเลี้ยงแห่งหนึ่ง เมื่อ 3 ปีก่อนนั่นเอง และเพราะอำนาจบารมีที่มากมาย ทำให้ข่าวนี้ถูกเสนอเพียงสั้นๆ และเงียบหายไปในเร็ววัน อีกทั้งการตระเตรียมการณ์ ทางฐานอำนาจในระยะหลัง มักจะเป็นการเสนอหน้าโดยคุณหญิงผกาทิพย์ กับอำนาจทางการเงิน จากพี่น้องของครอบครัวที่มีอิทธิพลมากมายทางธุรกิจ เป็นผู้สนับสนุน ทำให้คนนอกเริ่มละเลยความสำคัญ ของพลเอกชาญทวี ซึ่งเคยมีข่าวลือเกี่ยวกับ การขัดแย้งกับบุคคลในตำแหน่งสำคัญทางทหาร และนายกรัฐมนตรี ในครั้งนั้นด้วย

“ป๋อง มองเห็นหน้าตาเขาชัดเจนแล้วใช่ไหมคะ?”

แป้งใสเอ่ยขึ้นทันที ที่เคลื่อนรถพ้นรั้วบ้านของ พลเอกชาญทวี และก็มีเสียงตอบกลับมาจากลำคอระหงของแป้งใสเช่นกันว่า

“ครับ คุณแป้ง”

ทาวน์เฮาลึกลับหลังที่อยู่แถวบ้านพงศ์ มีส่วนเกี่ยวข้องกับนายทหารชั้นผุ้ใหญ่ผู้นี้ และเป็นฐานทัพการประชุมลับบางอย่าง ที่คนภายนอกไม่มีทางเข้าไปข้องแวะได้ การเข้าออกมักใช้ระบบ
คอมพิวเตอร์ที่ก้าวหน้า ล็อกอินด้วย รูปของพลเอกชาญทวี

แป้งใสจอดรถในซอยเล็กหลังบ้านของปูน จากนั้นล้วงกุญแจออกมาเปิดประตูรั้วก้าวเข้าไป เดินไปตามทางโรยกรวดหลากสี เลี้ยวโค้งก็พบตัวบ้านที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางพรรณไม้เขียวชอุ่ม เดินขึ้นบ้านตรงเข้าไปที่ห้องทำงานของพี่ชาย โจกำลังวาดรูปแผ่นสุดท้ายเสร็จพอดี ชายหนุ่มยามนี้แม้จะผอมซีดเซียวกว่าเดิมมาก แต่แววตาที่มองแป้งใสยังบอกความเชื่อมั่นไม่เปลี่ยนแปลง

“แป้ง เรารู้ว่าพี่ปูนกำลังรอพวกเราไปช่วยเขา แป้งอย่าล้มเลิกการค้นหาติดตามเขาได้ไหม เราขอร้อง”

พี่ชายหายไปคืนแรก แป้งใสก็เริ่มเพ่งจิตติดตามหา แต่จนแล้วจนรอด ก็ไม่สำเร็จ จนสุดท้ายแป้งใส ต้องไปหาแม่ที่วัดอีกครั้ง แม่ที่มองลูกสาวคนเดียว ด้วยความห่วงใยและรักใคร่ อดเตือนตามประสาแม่ไม่ได้อยู่ดี

“แป้ง ลูกน่ะพักผ่อนบ้างนะ ผอมไปกว่าเก่าเยอะเลย”

สุนีย์ที่นิ่งสงบราวไม่รู้เรื่อง ในสายตาของเสี่ยประสงค์ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าแป้งใสเธอไม่ต้องปิดบังความจริงอะไรเลย แม่ชีแววบอกไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว ให้เธอเตือนปูนให้เลิก ติดตามเรื่องราวของทศกับวิภาวรรณ ในช่วงระยะปีนี้ ปีที่ปูนเบญจเพสพอดี แต่ชายหนุ่ม
ยังดื้อรื้นแอบทำการณ์เงียบๆตามลำพัง กับนักสืบเอกชนกลุ่มนั้น

“แม่ชีขา แป้งมองไม่เห็นพี่ปูนเลยค่ะ ทุกครั้งที่เพ่งจิตเข้าไปที่ทาวน์เฮาส์นั้น รูปปั้นประหลาดที่กลางสนามบ้าน ที่มี 20 มือหน้าซีกซ้ายเป็นชาย ส่วนซีกขวาเป็นหญิง มันจะมีแสงประหลาดแสบตา ทำลายสมาธิแป้งทุกครั้งเลยนะคะ”

“ปูนมีกรรมเก่าจากชาติก่อน ชาตินี้จึงต้องชดใช้คืนเขาไป ถึงจะบาดเจ็บสาหัส แต่เขายังไม่หมดอายุขัย หนูแป้งยังได้พบพี่ชายอีกนานนะ ลองหาทางจากเจ้าของบ้าน และติดต่อเจ้าที่เจ้าทางดูสิจ๊ะ”

แป้งใสตาเป็นประกายวาว ด้วยความปิติ จริงสินะ เพราะความใจร้อนจนทำให้เธอละเลยหนทางนี้ได้ แป้งใสไหว้ลาแม่กับแม่ชี แล้วกระโดดขึ้นรถสปอร์ตบึ่งกลับบ้านทันที จากนั้นโทรศัพท์หาโจ บอกรายละเอียดรูปพรรณสัญฐาน ของบุคคลนับสิบคน ให้โจจดรายละเอียด และวาดภาพเหมือนคนเหล่านั้น ให้เสร็จก่อนสิ้นเดือน
ด้วยคำสั่งสั้นๆแถมท้ายว่า

“สำคัญมาก เกี่ยวกับการช่วยพี่ปูน โจพยายามหน่อยนะ”

จากนั้นหลังเลิกงานทุกเย็นจนจวนเช้ามืด โจจะอดหลับอดนอนวาดรูปเหล่านั้น ในขณะที่แป้งใสเตรียมการณ์ บางอย่างไว้รอ รวมทั้งผู้ช่วยอย่างพงศ์ด้วย คืนนี้แล้วสินะ ที่จะได้รู้กัน พวกนั้นกับเธอ ใครจะอยู่ใครจะไป??

แป้งใสเก็บรูปทั้งหมดที่โจวาดเรียบร้อย ใส่ลงแฟ้มเอกสารที่ถือติดมือมาด้วย จากนั้น ยืนนิ่งตั้งสมาธิ เพ่งมองโจ ที่มัวก้มหน้าก้มตาเก็บเครื่องเขียน ที่ใช้วาดรูป อย่างเหม่อลอย “โจ” แป้งใสเอ่ยเรียกเสียงเรียบ เมื่อโจหันมาสบตาเธอ สักพักก็เกิดความงุนงงและ
หนังตาเริ่มหนัก จนลืมตาแทบไม่ขึ้น

“ไปที่เตียงหลับให้สนิท ตื่นตอนบ่าย 3 กินข้าวอิ่มแล้วอาบน้ำแต่งตัวรอ แป้งจะมารับตอน 5โมงเย็น”

แป้งใสพุดช้าๆชัดๆติดต่อกัน 3 หน ความตั้งใจที่เพาะตัวในสมองของโจ ก็คลายลงทันที แม่บ้านและเป็นแม่ครัวที่บ้านใหญ่ของพ่อ แอบบอกแป้งใสว่า โจไม่หลับนอน ข้าวปลาก็ไม่ได้แตะมา 2 คืนแล้ว เพราะมัวแต่กังวลกับภาพที่วาด กลัวจะเกิดการผิด
พลาดจนใช้การณ์ไม่ได้ เป็นเหตุทำให้การทำงานของสมองและสำไส้ปั่นป่วน จนวงจรของชีวิตประจำวันเพี้ยนตามไปด้วย เมื่อโจเดินราวละเมอเข้าห้องนอน แล้วล้มตัวลงบนเตียงนอนสักครู่เสียงกรนดังแว่วๆมา แป้งใสจึงเดินออกมาโทรศัทพ์ที่หน้าบ้านโดยโทร
ไป ที่ี่ บ้านใหญ่ สั่งจรวยต่อทันที

“แป้งนะ ป้ารวย บ่าย 2 เอาสำรับมาส่งคุณโจ แล้วรีดชุดเสื้อดำกางเกงขาว ที่แป้งวางบนโซฟาที่ห้องรับแขก ให้คุณโจใส่ชุดนั้นนะ อย่าลืมที่สั่งนี้ละ”

เมื่อบึ่งรถกลับมาถึงปากซอยหน้าบ้าน เสียงของป๋อง ก็ดังออกมาจากลำคอระหงของแป้งใสว่า

“ซื้อกระทงที่ร้านเซเว่นด้วยครับคุณแป้ง”








โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 3 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 18 : 7 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook