บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> เมื่อจำต้องพเนจร(14)..จบ

เรื่อง : เมื่อจำต้องพเนจร(14)..จบ

การเข้าพบรัฐมนตรีคนเดิมเพื่อรับยกย่องขอบใจกับงานลับ และข่าวทางหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับการที่ตำรวจ เข้าทลายบ่อนเถื่อน ที่ขายทั้งยาเสพติดและเป็นซ่องลับๆ ในเช้าวันนี้ไม่ทำให้ผู้พันชาตรีมีรอยยิ้มแม้แต่นิดเดียว เพราะผลงานทั้งหมดเกิดจากเด็กหนุ่มสาวกลุ่มนั้นทั้งสิ้น ชาตรีคิดไปถึงเหตุการเมื่อคืน เมื่อแยกกับแป้งใสเขาขับรถไปถึงจุดที่แป้งใสวาดบอกไว้ ในกระดาษแผ่นที่ๆกางอยู่ที่บนโต๊ะในห้องรับแขกบ้านของพงศ์

ครั้งแรกที่หมวดธนามาพบบอกเล่าเรื่องราว เขาคิดว่าหมวดทำงานมากเริ่มเพี้ยนไปแล้ว แต่เมื่อไม่มีทางอื่นที่ดีกว่านี้ การไปลองบ้ากับเด็กหนุ่มสาวพวกนั้นสักคืน ก็ไม่ได้เสียหายอะไรมาก เพราะ 3 เดือนที่ผ่านมาก็เขายังไม่สามารถเสนอผลงานอะไรให้ผู้ใหญ่ได้เลย

แต่การแสดงความสามารถที่ผิดปรกติ เพื่อเปิดทางลับผ่านเข้าไปที่ทาวน์เฮาส์ชานเมืองหลังนั้น ก็เป็นข้อพิสูจน์ได้เป็นอย่างดีถึงความไม่ธรรมดาของเธอ เพราะทางลับนั้นเขาเคยจ่ายเงินก้อนโต ซื้อความลับนี้จากสายคนหนึ่ง ทางสายนั้นจะผ่านได้เพียง 2 คนคือนายทศที่ออกแบบและตัวพลเอกชาญทวีเท่านั้น เขาเคยหลบพ้นคนที่ตึกแถว ลองลอบเข้าไปทดลองดูที่หน้าบ้านโกโรโกโสหลังนั้น แต่ลองอยู่ครึ่งค่อนวันก็เข้าบ้านนั้นไม่ได้

แต่เมื่อคืนนี้สาวน้อยคนนั้นกลับพาทุกคนเข้าไปได้ ด้วยคนไม่กี่คนและเวลาที่กำหนดไว้ 45 นาที ก็สามารถช่วยตำรวจมือเอกที่ถูกขัง ทั้ง4ชุดจำนวน12คนออกจากที่คุมขังลึกลับแห่งนั้นได้สำเร็จ แถมมอบความดีความชอบให้ตำรวจท้องถิ่นกับตัวเขา ที่สามารถทลายบ่อนเถื่อนได้ แม้ว่าเอกสารทุกอย่างจะถูกเพลิงเผาลุกไหม้ไปหมด ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะดับไฟช่วยทันก็ตามที

และตัวเจ้าของทาวน์เฮาส์ที่รู้ๆกันในวงในว่า เป็นทรัพย์สินของคุณหญิงผกาทิพย์ ก็เกิดมีหลักฐานขึ้นมาที่หลังว่า เจ้าของบ้านกลายเป็นนายทศไปเสียแล้วนายทศที่ยามนี้กลายเป็นเจ้าชายนิทรา ที่หลับใหลตั้งแต่เมือคืนและหมอก็บอกไม่ได้เสียด้วยว่า เขาจะฟื้นวันไหน ส่วนทางเสี่ยประสงค์ก็ออกมาแจ้งจับเรื่องเลขาส่วนตัวที่ชื่อ วิภาวรรณหายตัวลึกลับพร้อมกับทรัพย์สินนับล้าน ในคอนโดฯหลังงามของเขา ทางพลเอกชาญทวีก็มีข่าวว่าจู่ๆหน้าเกิดเป็นรอยไหม้ ปวดแสบปวดร้อนโดยหมอหาสาเหตุไม่พบ คุณหญิงผกาทิพย์ก็หกล้มในห้องน้ำเป็นตายเท่ากัน ส่วนเรื่องของปูนยังคงปิดเงียบไม่มีข่าวคราว แต่เขาก็ได้เรื่องจากสายของเขาอยู่ดี

“ลูกชายเขาปลอดภัยดี แต่เป็นโรคความจำเสื่อมไปแล้วครับผู้พัน”


ลูกชายที่เกิดในปีที่สองที่พ่อเปิดห้างสรรพสินค้า ลูกชายที่เรียนเก่งสอบเทียบเลื่อนชั้นมาตลอดและจบปริญญาตรีก่อนวัย 20 ลูกชายที่เป็นความภูมิใจของพ่อแม่และเป็นลูกชายที่ทำให้พ่อแม่ตรมใจกับความรักร่วมเพศของเขา แปลกที่พี่น้องท้องเดียวกันแท้ๆ แต่ต่างกันราวฟ้ากับดิน ขณะที่คนพี่มีข่าวมากมายเกี่ยวกับความเก่งหลายทาง คนน้องกลับทำตัวเงียบหายไร้ประวัติ คนพี่เกิดต้นปีคนน้องเกิดปลายปี ประวัติเธอมีแค่เคยถูกรถชน และชอบดูดวง ประวัติของแป้งใสมีเพียงเท่านี้จริงๆ สายของเขากี่คนก็ตอบเหมือนกันหมด

เมื่อคืนแป้งใสจึงเรียกความศรัทธาในยามแรกที่พบเห็นได้ยาก แต่ยามนี้ชาตรีอยากพบเธอ อยากรู้จักเธอมากกว่านี้ แต่เขากลับตามหาเธอไม่พบ ไม่ว่าจะเป็นวัดที่สายรายงานเคยพบเธอ แม้แต่บ้านของเธอเอง เขาก็ให้คนไปเฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา แต่จนบัดนี้ก็ยังไร้วี่แวว บ้านของนักสืบคนนั้นก็ไม่มีเงาของเธอเช่นกัน

“ป๋องคืนนี้ตี2วิญญาณของคุณจะต้องกลับเข้าร่างกายหยาบของคุณแล้วนะ”

“ครับคุณแป้ง”

แม่ของชลตายแล้วแป้งใสไปรับมาจากโรงพยาบาล และเป็นเจ้าภาพแทนชล หลังจากช่วยพี่ชายออกมา ปูนก็กลายเป็นคนใหม่ไม่อาจจำเหตุการช่วงที่หายไป แถมยังนั่งเหม่อลอยเสมอ แต่หมอกับแม่ชีแววยืนยันว่าเขาจะหาย แป้งใสจึงให้โจลาพักร้อนเฝ้าดูแลพี่ชายชั่วคราว

ส่วนป๋องนั้นแป้งใสได้รับคำสั่งจากแม่ชีให้ช่วยส่งวิญญาณเขาคืนร่างโดยรีบด่วนเพราะวิญญาณของชลที่สิงในร่างของป๋องเป็นวิญญาณของคนตาย มีพลังแทรกเข้าร่างของป๋องได้ เพราะแรงรักและห่วงแม่ เมื่อแม่ตายพลังแรงนั้นก็หายไปจนหมดสิ้น ตอนนี้ชลเริ่มทรมานมากกับการถอดวิญญาณออกจากร่างของป๋อง ถ้าทำการช่วยปลดปล่อยวิญญาณเขาไปเกิดใหม่ไม่ทัน ชลอาจขาดสติฆ่าตัวตาย ร่างกายเนื้อของป๋องจะเน่าเปื่อยตามไปด้วยทันที

คืนนั้นแป้งใสไปบ้านเช่าของชล พบว่าชลนอนหลับแต่หายใจทรมานราวคนไข้ป่วยหนัก แป้งใสจึงนำน้ำมนตร์ เข้าไปพรมตามตัวเขา สักครู่วิญญาณของชลก็ลุกออกมาเดินตามหลังแป้งใส วิญญาณของป๋องจึงลอยออกจากมือถือของแป้งใสกลับเข้าร่างกายเนื้อของตัวเอง สักพักเขาลืมตาลุกนั่งก่อนลองเดินไปมา

“คุณชล แม่คุณมารอรับแล้ว คุณรีบไปเถิด”

วิญญาณของชลพยักหน้า แล้วลอยออกไปทางหน้าต่าง จูงมือแม่ค่อยๆเลือนหายลับไปในอากาศ ส่วนป๋องเขาอาศัยรถของแป้งใส ไปที่บ้านเช่าของเป๊กน้องชาย ก่อนจากกันคืนนั้นป๋องถามแป้งใสเบาๆว่า

“พรุ่งนี้ ผมจะไปขอยื่นใบสมัครเป็นแฟนคุณได้ไหมครับ”

เสียงรถที่แป้งใสเร่งบึ่งออกไปอย่างรวดเร็ว กลบเสียงของแป้งใสเกือบหมด แต่ป๋องมองเห็นแววตาเธอ ป๋องคิดว่าเธอยินดีนะใครจะว่าเข้าข้างตัวเอง ป๋องก็ยอมรับละ......











โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 6 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 23 : 32 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook