บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> 

เรื่อง : Angel or Satan?

เข็มนาฬิกาอาจหยุดนิ่งในบางครั้ง หรืออีกหลายๆครั้ง ที่เราคิดว่า ชีวิตช่างเหมือนฝุ่นละออง วุ่นวายและน่าเบื่อหน่าย แต่โปรดเชื่อเถิด ความรักยังคงมีซ่อนอยู่ในโลกนี้เสมอ...

คุณเชื่อใน “รัก” หรือเปล่า และเชื่อไหม?ว่า สาวสวยที่เคยรักคุณมาก อาจมากเท่าๆกับที่คุณรักเธอ หรือเธออาจรักคุณมากกว่านั้น มากจนยอมสละความสุขสบายที่บ้าน มาตกระกำลำบากกับคุณ และยอมแม้กระทั่งทำลายทรวดทรงองเอวที่สวยงามของตนเองเพื่อสร้าง “ลูกน้อย”เป็นโซ่คล้องใจกันและกัน..

และวันหนึ่งสาวสวยคนเดิมคนนี้เอง ที่เป็นผู้หยิบยื่นความตายมาสู่คุณและลูก โดยไม่มีแม้แต่รอยอาลัยหรือการเสียใจสักนิดเดียว!!!!
....................

มุกแก้วเป็นเด็กสาวที่แม่และครูบาอาจารย์ ตลอดจนชาวบ้านใกล้เรือนเคียงต่างชื่นชอบ และยืนยันเป็นเสียงเดียวว่าเธอเป็นคนดี นอกจากจะเป็นเด็กสวยน่ารัก มารยาทอ่อนหวานแล้ว มุกแก้วยังเป็นขวัญใจของเพื่อนๆทั้งโรงเรียน เพราะเธอทั้งเรียนเก่ง เล่นเปียโนก็เพราะ ชนะเลิศการประกวดประเภทนักเรียน มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

“แก้ว ดีเจคนนั้น เดินมาอีกแล้วน่ะ” ซริ่มคู่หูกระซิบเบาๆที่ข้างหู

วันนี้เลิกเรียน ฟักชวนเพื่อนๆนับสิบคนลงมาที่ คาราโอเกะแห่งนี้ เพื่อฉลองวันเกิดของตน และหนึ่งในนั้นคือมุกแก้วที่ไม่เคยส่อแววให้มารดารับรู้เลย..ว่า เธอชำนาญกับที่นี่ อีกทั้งเหล้ากับบุหรี่เธอก็ไม่เคยปฎิเสธแม้แต่ครั้งเดียว

“เอ๊ะ?ขอเพลงไปนานนับชั่วโมง ทำไมยังไม่เปิดแผ่นว่ะ”

เสียงเจ้าของงานที่ดื่มเบียร์เข้าไปหลายแก้ว เริ่มดังด้วยความไม่พอใจ แล้วทุกคนก็หันไปมองมุกแก้ว เธอลุกยืนพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ ไม่เคยมีใครกล้าใจแข็งปฎิเสธ สาวสวยมารยาทดีอย่างเธอมาก่อน และเธอก็ชอบใจยิ่งนักที่จะเป็นจุดเด่นในทุกที่ทุกเหตุการณ์เหมือนกัน เธอบอกง่ายๆที่ทำให้ทุกคนพอใจเสมอว่า

“ถ้าแก้วรู้ว่าทำอะไรลงไปแล้ว ทุกคนมีความสุข แก้วก็มีความสุขค่ะ”

เธอมีน้ำใจไม่เคยขัดใจเรื่องช่วยเหลือใคร ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนหรือแม้แต่คนทั่วๆไป และยิ่งพิเศษมากคือเธอไม่คิดปฎิเสธ หนุ่มๆทุกคนที่มารุมรักเธอเสียด้วยสิ!!!

“คุณดีเจคะ แอบหลับรึเอ่ย?”

เสียงนุ่มๆหวานๆของเธอดังที่หน้าห้อง เคลียร์หนุ่มหล่อผมยาว ดีเจสุดฮิตของที่นี่ หันไปมองด้วยสายตาชวนฝัน เขาหลงรักเธอทันทีที่เห็นหน้า จึงเอ่ยปากชวนมุกแก้วไปหาอะไรดื่มเงียบๆที่ห้องด้านใน สาวสวยก็ยิ้มพยักหน้าทันที

และในอีกสามวันต่อมา มุกแก้วก็ไปซื้อเครื่องใช้ส่วนตัว มาทิ้งไว้ที่ห้องของเคลียร์ จากนั้นหลังเลิกเรียน สาวสวยวัย 17 ก็หิ้วกับข้าวสำเร็จรูปมาคลุกคลีอยู่กินกับเขา จนได้เวลาที่เคลียร์ไปทำงาน มุกแก้วจึงกลับบ้าน ไปเป็นเด็กดีของมารดาตามเดิม

มุกแก้วดำเนินชีวิตเช่นนี้มาตลอดเป็นเวลานานถึง 3 ปี โดยมารดาไม่เคยเกิดความระแวง เพื่อนๆที่โรงเรียนก็ไม่เคยมีใครรับรู้มาก่อน...แม้กระทั่งการที่สาวสวย มอ .สี่ อย่างเธอ ได้เป็นคุณแม่ของเด็กน้อยสองคน ก็ปิดบังคนรอบด้านได้ดีตลอดมา

“ไอ้เฮงซวย ทำอะไรก็ไม่เจริญ สักที”

จากคุณหนูอนามัยแสนสวยของคุณแม่ มุกแก้วต้องตระเวณหางานพิเศษทำ ในช่วงปิดเทอม คนสี่คนเป็นภาระหนักมากสำหรับเคลียร์ ทั้งงานที่คาราโอเกะแห่งนั้น เริ่มซบเซาลงเถ้าแก่จึงจ้างเขาแค่ทำโอทีเท่านั้น รายได้น้อยลงแต่มุกแก้วยังคงรักและช่วยเหลือเขาเสมอ

ต่อมาเคลียร์ถูกปลดออกจากงาน ด้วยเหตุที่งีบหลับในที่ทำงาน เนื่องจากทุกคืนมุกแก้วต้องกลับไปบ้าน เป็นลูกคนดีของแม่ เคลียร์จึงต้องตื่นชงนมให้ลูกคนเล็กแทน เมื่อเงินรายได้ขาดหาย เงินช่วยจากมุกแก้วเริ่มไม่เพียงพอ มุกแก้วต้องแอบหยิบข้าวของในบ้านไปจำนำบ่อยครั้งขึ้น ทำให้เธอเริ่มหงุดหงิด

จากนั้นคนทั้งคู่เริ่มมีปากเสียงกัน จากวันละเล็กน้อยเพาะมาเป็นรายการประจำวัน มุกแก้วที่เคยสุภาพอ่อนหวานสวยงามทุกกริยาบท กลายมาเป็นนางมารที่ดุร้ายปากจัด ด่าเคลียร์ตีลูกไม่มีลดละอีกต่อไป

“คุณเล่นเกมแบบนี้ไม่มีทางได้แต้มเลยนะค่ะ”

มุกแก้วเข้าไปเสนอหน้าช่วยแป้ง เมื่อเห็นเขาเล่นเกมอย่างขาดสติในบ่ายวันหนึ่ง เธอมาทำงานพิเศษที่ร้านเกมแห่งนี้ หลังรับของรางวัลแป้งขอบคุณแล้วเดินจากไป แต่เย็นนั้นเมื่อเธอเลิกงาน ก็พบแป้งยืนรอเธออยู่ที่หน้าร้าน

“คุณคิดจีบชั้นรึ?”

มุกแก้วถามตรงๆ เมื่อแป้งส่งตุ๊กตาหมีตัวใหญ่พร้อมกับช่อกุหลาบแดงให้ธอ แป้งหน้าแดงก้มหน้าหลบตาทันที

“ก็ได้น่ะ ถ้าตอนนี้คุณจะพาชั้นไปชายทะเลได้ทันที”

คืนนั้นมุกแก้วไม่ได้กลับบ้าน ไม่ได้แวะห้องพักของเคลียร์ ปล่อยเด็กทั้งคู่ให้เคลียร์ดูแลเหมือนเดิม และนั่นคือการเหินห่างกันครั้งแรกของคนทั้งสอง...แต่ไม่ใช่ครั้งสุดท้าย

หลังจากแป้งพนักงานของบริษัทแห่งหนึ่งแล้ว มุกแก้วยังพบมีป้อมซึ่งเป็นพนักงานดับเพลิง ที่บังเอิญเดินชนหน้ากันที่ร้านเซ่เวนใกล้ที่ทำงาน เป็นคนรักอีกคน เมื่อรักกันมุกแก้วจะบังคับให้คนรักสาบาน ด้วยคำพูดนี้เสมอ

“ อย่าโกหกแก้วในทุกเรื่อง แม้ว่าแก้วจะเป็นฝ่ายโกหกคุณน่ะค่ะ”

ในยามรักทุกคนจำยอมรับปากเธอเสมอ มุกแก้วเริ่มสดใสแสนสวยมีน้ำมีนวล จนเคลียร์เริ่มผิดตา เมื่อคาดคั้นหนักขึ้น มุกแก้วก็โกรธและทะเลาะกันอย่างรุนแรงจนถึงขั้นใช้อาวุธเข้าหากัน ฆ้อนที่เคลียร์นำออกมาตอกฝาบ้านในยามนั้น กลายเป็นเครื่องมือป้องกันตัวของมุกแก้ว เมื่อเคลียร์ตบหน้าและเตะเธอกระเด็นไปติดฝาบ้านด้านใน มุกแก้วคว้าฆ้อนนั้นกระหน่ำตีโต้กลับบนหัวของเคลียร์ ไม่มีการนับไม่มีการออมแรง ทุกฆ้อนมุ่งเอาชีวิตเขา!!!

วันหนึ่งเจ้าหน้าที่มาเคาะประตูบ้าน หลังจากมุกแก้วไม่ได้กลับบ้านมา 3วันแล้ว คุณราตรีแม่ของมุกแก้วเปิดประตูด้วยความดีใจ ลูกรักกลับมาแล้ว แต่เมื่อเจ้าหน้าที่แจ้งเหตุที่มา คุณราตรีก็เป็นลมหน้ามืดไปทันที...

“มุกแก้วฆ่าสามีตายแล้วยัดศพลงในโอ่งน้ำหลังบ้าน จากนั้นหนีหายไปกับลูกสาวคนโต โดยทิ้งลูกชายคนเล็กไว้ที่ด้านหลังของตึกแถวร้างใกล้ๆที่พัก”

คืนที่สามที่คุณราตรีเข้าไปนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล มุกแก้วก็ถูกจับ น้องกิ่งลูกสาวคนโตเกิดเจ็บป่วยไข้ขึ้นสูง มุกแก้วตัดใจนำลูกไปทิ้งที่ตลาดสด แต่ยามที่นั่นพบเห็นเข้าก่อน เธอจึงถูกยึดจับตัวนำมาส่งเจ้าหน้าที่

“การฆ่าสามีตายทิ้งลูกอ่อนให้มดกัด เป็นเมียและแม่ที่เลวระยำที่สุดรู้ไหมครับคุ๊ณ”

ผู้กองทวีผู้สอบปากคำอดไม่ได้ที่จะประนามเธอ แต่มุกแก้วกลับตอบด้วยสีหน้ายิ้มระรื่นสวยใสตามเดิมว่า

“มนุษย์เกิดมา มีใครบ้างไม่อยากพบความสุข แล้วการที่ชั้นจัดการกับทุกสิ่งในชีวิต ที่มันริดรอนความสุขของชั้น มันผิดตรงไหนรึ?”

“คุณฆ่าคนตาย ยังมีหน้ามาบอกว่าไม่ผิดอีกรึ?”

“ถ้าผิดคุณฆ่าโจรทำไมคะ? คนดีๆทำให้ชั้นมีความสุขก็ไม่น่ารีบตาย แต่คนไม่มีความหมายที่ชอบหาแต่เรื่องทุกข์ร้อนมาสุมใจชั้นเสมอ จะให้มันอยู่ดูโลกนี้อีกทำไมกันละ?”

“แต่เขาเป็นสามีคุณ แล้วเด็กทารกนั่นก็ลูกคุณนะ”

“นั่นแหละยิ่งสมควรตาย เป็นสามีที่บัดซบที่สุด ทำให้ชั้นต้องลำบาก ต้องไปทำงานหาเงินซกๆปวดเมื่อยเหม็นเหงื่อไปทั้งตัว ทั้งๆที่แม่ชั้นยังไม่เคยทำให้ชั้นต้องลำบากเลยแม้แต่นิดเดียว”

“อ้าว?คุณเลือกเขาเองไม่ใช่รึ?”

“ใช่ค่ะตอนชั้นเลือกเขา ชั้นคิดว่ามันโก้และต้องสุขสบายนะสิค่ะ แต่เมื่อเขาทำให้ชั้นพบความสุขไม่ได้ ชั้นก็จะไปหาจากคนอื่นเอง ชั้นให้เขาปล่อยชั้นไป แต่เขาไม่ยอมค่ะคนเห็นแก่ตัว เขาทุบตีเตะต่อยบีบคอชั้น ชั้นจึงต้องป้องกันตัวนะคะ”

“แล้วลูกชายคุณทำผิดอะไร? คุณถึงทิ้งเขาได้ลงคอ?”

“ไอ้ผัวบัดซบมันหาว่าไม่ใช่ลูกมัน ชั้นก็เลยเอาไปทิ้งประชดมันสิค่ะ”

ทุกถ้อยคำที่เธอตอบ เรียกรอยเคร่งเครียดเพิ่มขึ้นให้กับหน้าของผู้กองทวี แต่ตลอดเวลาที่ถูกสอบถาม มุกแก้วยังคงตอบคำถามได้อย่างร่าเริงอ่อนหวาน ราวกับคุยเรื่องดินฟ้าอากาศอยู่กับเพื่อนสนิท เธอไม่เคยรู้เธอไม่เคยเชื่อสิ่งทั้งหมดที่เกิดขึ้นและเธอทำลงไปนั้น.......เธอคือคนผิด



โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 7 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 17 : 37 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook