บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์16งานเลี้ยงเผ่าจระเข้(1)

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์16งานเลี้ยงเผ่าจระเข้(1)

งานเลี้ยงของเผ่าพันธุ์จระเข้1

เราและเพื่อนร่วมทางแสนเหนื่อย คุรัชเล่าว่า
เผ่าพันธุ์จระเข้เป็นสัตว์สงคราม ในยุคกลางของนครศรีโพธิ องค์กรนักบวชสร้างมันเพื่อเป็นเกราะป้องกันอาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ โดยอาศัยพลังจากพลังด้านมืด ผสมความดิบเถื่อนของยักษ์ มนุษย์ สัตว์เลื้อยคลาน ใช้นักบวชผู้มีศีลบริสุทธิ์จากลัทธิต่างๆ1,800รูปสวดภาวนาแปรธาตุ อย่างพร้อมเพรียงกระทั่งจังหวะการเต้นของหัวใจ แปรธาตุกระดูกยักษ์และสัตว์เลื้อยคลานโบราณเหลือเพียงหนึ่งขั้วกำหนดจิต ส่งผ่านไปตัวอสุจิที่เลี้ยงไว้ในถ้วยกรวยอาบน้ำยา ผ่านการปฏิสนธิในเรือนร่างของหญิงพรรมจรรย์ที่สมบูรณ์พร้อมต้องตามลักษณะ อยู่ในวัยเจริญพันธุ์ และเครื่องร่มใบไม้อีกกว่าหมื่นชนิด พวกเขาเริ่มต้นตั้งแต่ส่วนที่เล็กที่สุด ขยายมันใหญ่ขึ้น เริ่มต้นที่นั้น ความผิดผลาดเกิดขึ้น เมื่อนักบวชที่ร่วมพิธีกรรมรูปหนึ่งเกิดกำหนัด เมื่อจิตสัมผัสนิวรณ์ถึง ครั้งเมื่อยินดีร่วมสังวาสกับ”ผีน้ำ” ในนิมิตขณะจาริกไปตามเส้นทางทุ่งผีเล่น นักบวชรูปนั้นขันธุ์แตกดับขณะประกอบพิธี ละสังขารไป สิ่งที่เกิดขึ้นยังไม่ชัดเจนแต่เมื่อมนุษย์จระเข้ตนแรกถือกำเนิดขึ้น มันกระหายเลือด กินทุกอย่างในร่างกายมนุษย์กินไม่รู้จักอิ่ม และอาหารมื้อแรกคือเลือด เนื้อ และชีวิตของผู้ให้กำเนิด
อาหารหลักคือเนื้อจระเข้ มื้อพิเศษคือเนื้อมนุษย์ โดยเฉพาะพวกนักเดินทางอ่อนหัด ไม่มีใครคาดคิดเมื่อมนุษย์จระเข้ไม่ฟังมนต์สะกดของนักบวช มันขยายพันธุ์โดยแม่พันธุ์ผีน้ำ อาศัยป่าที่ชุ่มน้ำเป็นที่ซ่อนกาย ซ่อนกายที่อัปลักษณ์และน่าสะพรึงกลัวอยู่ใต้วังบาดาลผ่านชั้นโคลนดิน และสนุกสนานกันในคืนเดือนมืด เมื่อคนเดินทางดวงตก ติดเหยื่อล่อคือหญิงงามที่ออกมาเล่นน้ำยามค่ำคืน ร่างของเขาจะกลายเป็นอาหรในงานเลี้ยง ใต้เงาของป่าพรุชุ่มน้ำ เลือดของเขาจะถูกผสมในเครื่องดื่มมึนเมาที่หมักดอกจากผลไม้รสเปรี้ยว
“จริงหรือที่ว่ามันพูดภาษามนุษย์ไม่รู้เรื่อง”เราถามคุรัช
“นายของบ่าว จริงๆเจ้าข้า กินอย่างเดียว อยู่เพื่อกิน กินเพื่อสนุก ออกล่าเหยื่อเพื่อกินกินเพื่อสนุก และสืบพันธ์ แต่พวกมันฉลาดมาก เคยมีคาราวานสินค้า ถูกหล่อไปเป็นอาหารที่เดียว200คน แม้แต่อัศวินผู้คุมกันก็เสร็จมัน อำนาจด้านมืดของมันมีมาก ในรอบรัศมีช่วงหนึ่งหมาหอน คือเขตที่มันรู้การเคลื่อนที่ของเหยื่อ และเขตที่พลังสะกดของมันไปถึง”
เราผ่านกองโลหะ ซากรถแมกโคร และแทรคเตอร์ สนิมเขรอะ จอดระเกะระกะอยู่ราว50-100คัน รากไม้และเถาวัลย์ขึ้นคลุม
“นั้นมันรถตักดินนี่”เราถาม “มันมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรนี่”
“นายของบ่าว คงเป็นเรื่องตลกของเทพยดา ครั้งการสร้างทางเดินช่วงแรก พวกเทวดาเกิดสังเวชแรงงานทาสจึงนำเจ้าสิ่งนี่ แหวกผ่านอากาศธาตุมา เป็นเรื่องเล่าเมื่อคราวเกณฑ์แรงงานครั้งใหญ่เพื่อสร้างทาง สมัยโคตรรของโคตรรบ่าว โน่น!เจ้าข้า มันทำงานได้เหมือนยักษ์มาร ไม่รู้เหน็ดเหนื่อย”
“แต่มันต้องใช้คนบังคับนี่”เราอยู่ที่ไหนกันแน่อดีตปัจจุบันหรืออนาคต มีเสียงลอยมาว่า ท่านอยู่เหนือกาลเวลา เพราะท่านเป็นวิญญาณขบถ
“ใช่พวกเขาเป็นบรรพบุรุษของ “คนภูเขา”กระจายอยู่ทั่วไปนับได้ 5 เผ่า พวกนี้ชอบปล้นเอาหญิงงาม”
เมฆยามบ่ายเคลื่อนกลุ่มสีคล้ำ เรารู้สึกอ่อนเพลีย คุรัช จัดอาหารมื้อแรกให้เรา คือหมกปลากับเห็ดป่า ปลาห่อใบไม้ใส่ขมิ้นและเครื่องปรุงในป่า โรยเกลือ ห่อหลายๆชั้นแล้วหมกในกองไฟ หัวบอนหาได้ทั่วไปเอามาเผ่ากิน แทนข้าว คุรัชบอกว่าเคยกินข้าวแค่ครั้งเดียวในชีวิต เมื่อครั้งมหาราชาบริจาคทานในงานอภิเษกสมรส ข้าวเป็นของสูงและมีค่า ศรีโพธิต้องร่อนทองคำไปแลกข้าวจากศรีวิชัย เราช่วยเขาเก็บฟืนก่อไฟ เขาทำท่าเหมือนจะฆ่าตัวตาย เพราะเป็นเรื่องผิดบาปมากสำหรับเขา ที่เจ้านายมาทำงานให้บ่าวผู้รับใช้ แต่นี้เป็นการเดินทางร่วมกัน เรารู้สึกว่าเขาเป็นเพื่อนมากกว่าทาส แต่เสียงที่กระซิบนั้นบอกว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ
"ถ้ามหาราชารู้ว่าบ่าวปล่อยให้นายช่วยงานปรุงอาหารอย่างนี้ คงหัวหลุดแน่"
คุรัชหัวเราะ อย่างที่ไม่เคยหัวเราะมาก่อน



โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 8 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 9 : 8 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook