บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์20หัวใจที่เหลืออีกครึ่งหนึ่ง

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์20หัวใจที่เหลืออีกครึ่งหนึ่ง



นิทานโทรศัพท์20 หัวใจที่เหลืออีกครึ่งหนึ่ง

เคยรู้สึกหรือไม่ว่า ทั้งๆที่ทุกอย่างสมบูรณ์พร้อม แต่มนุษย์ก็ยังหาความสุขไม่ได้
เพราะนั้นไม่ใช่ความสมบูรณ์ที่แท้จริง หัวใจจึงออกเดินทาง เพื่อตามหาส่วนที่เหลืออีกครึ่ง
ยุคสมัยที่มนุษย์รู้ว่าโลกกลม สื่อสารกันได้ทุกที่ทุกเวลา แต่จิตใจกลับสับสน,อ่อนแอ,รีบเร่งและหวาดกลัว
กลัวหัวใจถูกทำร้าย กลัวความทุกข์ทรมาน กลัวจิตวิญญาณสุญสลาย
เคยเจอใครสักคนไหม
คนที่เราพูดคุยแล้วรู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน
เราได้เจอแล้ว คนคนนั้น เก็บหัวใจส่วนที่เหลือของเราไว้
เราพบเธอในวันที่หลงทาง “คนดี”
ใครๆที่เป็นผู้มีหัวใจด้านชาจะหัวเราะเยาะ ว่าคนดีมีแค่ในนิยายหลอกเด็ก
ใครๆที่เป็นผู้เห็นแก่ตัวมักถากถางผู้เสียสละ รู้จักกันบ้างไหม “คำว่า”เสียสละ”” เสียสละแม้กระทั่งจิตวิญญาณของตัวเรา เพื่อประสานความสมบูรณ์แห่งชีวิต

เราพลัดหลงกับขบวนมหาฤาษี บังเอิญพลัดหลง หรือตั้งใจให้พลัดหลง ล้วนมีความหมายเดียวกัน
การเดินทางคนเดียว สัมผัสรู้สิ่งต่างๆได้มากกว่าการเดินทางเป็นหมู่คณะ
ในป่ากว้าง เราหลับอยู่ ณ ธรรมศาลา ริมทาง ในคืนเดือนเพ็ญ

“เพลงกล่อมก่อนนอน มองไปเห็นกระต่ายบนดวงจันทร์ แสงจันทร์คุ้มครองจากภัยทั้งปวง ให้ผู้ได้ยินจงหลับพักอย่างสุขสำราญเถิด…”
เสียงเพลงหวานลอยแว่วมา
เราเห็นดวงไฟเรืองแสงอ่อนลอยเข้ามาหา ร่างของเราคุ้มคู้ อยู่ใต้ผ้าห่ม ณ มุมหนึ่งของธรรมศาลา ปราสาทหินแห่งนั้น
มุมเล็กๆ มุมหนึ่งแห่งจักรวาล
“เราเป็นนางฟ้าตัวน้อย เจ้านายของเราส่งความปรารถนาดี และแพรพันที่ถักท่อขึ้นด้วยสายใยแห่งรักมาถึงท่าน…”เจ้านางฟ้าตัวน้อยห่มผ้าสีน้ำตาลเนื้ออุ่นให้เรา
รักแท้…รักแท้…รักแท้
เสียงนางฟ้าตัวน้อยร้องออกมา เหมือนประสานกันหลายเสียงฟังเพราะดี
“เจ้านายของเราเป็นคนดี นางนั่งมองท่าน อยู่ ณ สุดขอบฟ้า”
คนดี…คนดี…คนดี….
เสียงประสานหวานหู เราทบทวนปริศนาในหัวใจ เหตุการณ์ที่ผ่านมาทำลายสิ่งที่เราสงสัยไป ทั้งที่ยังไม่หายสงสัย สรุปว่าเราเองก็ลืมไปแล้วว่าเราสงสัยอะไร
“ฟังสิ ฟังเสียงของเธอ เธอจะพาท่านกลับบ้าน”
กลับบ้าน…กลับบ้าน…กลับบ้าน
เกิดอะไรขึ้น เราเป็นใคร กันนี่ เรามาจากไหน เรากำลังจะไปที่ไหน
“ท่านลืมตัวเองไปแล้ว ท่านสูญเสียความเป็นตัวเองไปแล้ว เพราะท่านกำลังมีความรัก”
รักที่มีอยู่จริง…รักที่มีอยู่จริง…รักที่มีอยู่จริง

ทุ่งดอกไม้ปรากฏขึ้น กลับบ้าน…ท่านกำลังกลับบ้าน เดินเรื่อยๆไปชายหาดทรายสีทอง กลิ่นหอมที่นึกไม่ออก ชิมสิ เห็นไหมเมื่อน้ำทะเลมีรสหวาน เมื่อมีความรัก
เรากำลังเดิน ไปตามชายหาด สิ่งที่นำทางบอกว่าเดินไปเถิด ใครคนหนึ่งคอยท่านอยู่ ไม่เห็นอะไรนอกจากชายหาด น้ำสีฟ้า ทุ่งดอกไม้ และเสียงสายลมกล่อมเพลงที่ซึ้งระคนเศร้า ผ้าแพรสีน้ำตาลห่อกายเราไว้ ที่เหลืออยู่ก็แค่นี้
แม้จำอะไรไม่ได้เลย แต่รู้ว่ามีแต่สิ่งพิเศษเกิดขึ้น เราเดินไปโดยไม่รู้จุดหมาย

เท้าเปล่าเหยียบไปบนทรายแก้วสีทอง
เดินไปเถิดหัวใจส่วนที่เหลือรอท่านอยู่ ไม่ใช่สิ่งบังเอิญ ไม่มีใครหลอกลวงท่านอีกแล้ว
ที่ริมหาดทรายตรงนั้น เรือใบลำเล็กจอดรอเราอยู่
มีพราหมณี ในชุดขาวเหนียนแพร อยู่สี่นาง หนึ่งในนั้นเรียกเราเข้าไปหา
“รับมันไว้ นี่คือกล่องดวงใจ จากคนที่ท่านตามหา”เรารับห่อผ้าแพรสีขาวอมชมพู มองไปอย่างงงงัน เรือใบคอยๆเคลื่อนออกทะเล
ห่างออกไป ห่างออกไป
ซาซับ ซาซับ เสียงทรายซับคลื่น
”อย่าพึ่งไปๆ อย่าพึ่งไป” เรากู่ร้องตะโกน แล้วเดินลุยน้ำไปเหมือนไร้สติ
“ฝากให้เธอด้วย ฝากให้เธอด้วย”ร้องไปพลางลุยน้ำที่ลึกลง ลึกลง
“ฝากหัวใจของเราให้เธอด้วย” น้ำทะเลลึกท่วมอกแล้ว เรือใบแล่นไปเรื่อยๆ นางพราหมณีทั้งสี่ยิ้มพยักหน้า ส่งสัญญาณว่าไม่ต้องห่วง
เราเดินกลับมานั่งทบทวนที่ชายหาด ความทรงจำเริ่มกลับมา
แกะมันออก แกะห่อนั้นออก
“เนื้อเพลง”นางฟ้าตัวน้อยตื่นเต้นยินดี “มีแต่เราเท่านั้น ที่อ่านมันออก หน้าที่ของเราคือร้องเนื้อเพลงรักนับร้อยนับพันเพลงให้ท่านฟัง”
“ก้อนเมล็ดข้าวทิพย์ “นางฟ้าตัวน้อยยินดี “มันเป็นอาหารของท่าน ข้าวทิพย์จากสวรรค์ อบด้วยไฟจากกามเทพ”เราหยิบขึ้นมากิน
วิเศษจริงๆ วิเศษจริงๆ
“จดหมายรัก”นางฟ้าตัวน้อยหยิบมาอ่านโดยไม่ให้โอกาสเราเลย
“ถึงชายผู้เก็บดวงใจส่วนที่เหลือของเราไว้
ท่านรีบเร่งทำหน้าที่ให้เสร็จสิ้นและสมบูรณ์เถิด เราและท่านไม่ได้จากกันไปไหนเลย หัวใจของท่านที่ฝากมานั้นเราได้รับแล้ว ตอนนี้หัวใจของเราอยู่กับท่าน และหัวใจของท่านอยู่กับเราอย่าได้วิตกกังวลใดๆ ท่านก็รู้อยู่แก่ใจ ว่าเราและท่านเป็นคู่รักกันมาตั้งแต่การกำเนิดของโลก เราคือท่านและท่านก็คือเรา กินขนมนั้นให้อิ่มเถิด อิ่มทั้งร่างกายและจิตใจ
…และอย่าได้หลงลืมตัวของท่านเพียงเพราะค้นพบเราเจอ…”นางฟ้าตัวน้อยอ่านด้วยเสียงของเจ้าของจดหมาย
ที่ริมทะเลหวาน อาหารทิพย์
เราดื่มน้ำมหาสมุทร อิ่มกาย อิ่มใจ
มีเสียงเรอผ่านมาทางก้อนเมฆ แปลกจริงๆ เราอิ่มแต่ก้อนเมฆเรอ



โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 12 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 13 : 20 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook